III SA/Wa 1004/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Aneta Trochim-Tuchorska, , po rozpoznaniu w dniu 22 lutego 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. sp. z o.o. z siedzibą w G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] marca 2006 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2001 r. postanawia: sprostować oczywisty błąd pisarski w sentencji wyroku z dnia [...] września 2007 r., sygn. akt III SA/Wa 1004/07 w ten sposób, że w punkcie trzecim wyroku po słowach "dwadzieścia cztery tysiące dwieście siedemdziesiąt" dodać sformułowanie "dwa złote". Wyrokiem z dnia [...] września 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] marca 2006 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2001 r., stwierdził, że uchylona decyzja nie podlega wykonaniu w całości oraz zasądził od Dyrektora Izby Skarbowej w W. na rzecz A. sp. z o.o. z siedzibą w G. kwotę 24.272 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Wskazując słownie zasądzoną kwotę kosztów w sentencji powyższego wyroku błędnie zapisano, iż zasądzeniu podlega dwadzieścia cztery tysiące dwieście siedemdziesiąt złotych. Pominięto tym samym kwotę dwóch złotych. Faktycznie zasądzaną kwotą kosztów było bowiem 24.272 zł, na którą składał się uiszczony przez Skarżącą wpis sądowy (17.072 zł) oraz koszty wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika (7.200 zł). Tym samym wyżej wskazane okoliczności wskazują, iż w sentencji wyroku Sądu z dnia [...] września 2007 r. wystąpił oczywisty błąd pisarski, w związku z czym zasadne było jej sprostowanie. Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. O sprostowaniu sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym (art. 156 § 2 zd. 1 p.p.s.a.). Instytucja sprostowania orzeczeń sądowych (wyroków, postanowień), zarówno w postępowaniu przed sądem cywilnym jak i przed sądem administracyjnym (tożsamość unormowań prawnych) służy przywróceniu rzeczywistej woli składu orzekającego, ilekroć zachodzi pewna niezgodność między rzeczywistą wolą i wiedzą, a ich wyrażeniem na piśmie (por. K. Piasecki Kodeks postępowania cywilnego – komentarz, wyd. C.B. Beck, Warszawa 2001r., s. 1268). W przedmiotowej sprawie taka okoliczność zaszła. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie mając powyższe na względzie i działając w oparciu o art. 156 § 1 i § 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.