III SA/Wa 1004/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Lidia Ciechomska-Florek, Sędziowie Sędzia WSA Bożena Dziełak, Sędzia WSA Hieronim Sęk (sprawozdawca), Protokolant Urszula Nowak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 lipca 2008 r. sprawy ze skargi M. O. na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] lutego 2008 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wstrzymania postępowania egzekucyjnego oddala skargę Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego W. prowadził postępowanie egzekucyjne wobec M. O.- Skarżącej w niniejszej sprawie, na podstawie tytułów wykonawczych wystawionych przez wierzyciela - Zakład Ubezpieczeń Społecznych [...] Oddział w W. Tytuły te obejmowały składki na ubezpieczenie społeczne. Wnioskiem z dnia 17 września 2007 r. Skarżąca zwróciła się do ww. Naczelnika z wnioskiem o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego. Wniosek motywowała zasadnością zarzutów zgłoszonych w postępowaniu egzekucyjnym, które opierały się na przedawnieniu egzekwowanych należności. Dyrektor Izby Skarbowej w W. przekazał powyższy wniosek do wierzyciela - Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, który postanowieniem z dnia [...] listopada 2007 r. nie wyraził zgody na wstrzymanie prowadzonego postępowania egzekucyjnego. Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2007 r. Dyrektor Izby Skarbowej w W. odmówił wstrzymania postępowania egzekucyjnego. Wskazał, że wstrzymanie takie może mieć miejsce tylko wtedy, gdy wierzyciel wyrazi na to zgodę. W zażaleniu z dnia 17 grudnia 2007 r. Skarżąca wniosła o ponowne rozpatrzenie jej wniosku, zarzucając przede wszystkim szereg nieprawidłowości w działaniu Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Wskazała też, że dla Zakładu nie jest istotna jej trudna sytuacja materialna, lecz tylko okoliczność prowadzenia przez nią działalności gospodarczej. Nadto, Zakład w swoich działaniach pomija fakt nadpłaty składek w 2005 r. Minister Finansów postanowieniem z dnia [...] lutego 2008 r. utrzymał w mocy postanowienie organu pierwszej instancji. Podzielił w całości stanowisko tego organu, iż bez zgody wierzyciela nie ma możliwości wstrzymania postępowania egzekucyjnego. W skardze z dnia 25 marca 2008 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Skarżąca wniosła o "uznanie decyzji ZUS jako niezgodnych z ogólnie uznanymi zasadami i celowym działaniem w celu uzyskania dodatkowych zysków". W uzasadnieniu ponownie dowodziła szeregu - jej zdaniem - nieprawidłowości leżących po stronie Zakładu. W odpowiedzi na skargę Minister Finansów podtrzymując zaprezentowane wcześniej stanowisko wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sąd sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem (legalności). Ocenie sądu podlega zgodność aktów administracyjnych (w tym przypadku postanowień) zarówno z przepisami prawa materialnego, jak i procesowego. Kontrola sądów administracyjnych ogranicza się więc do zbadania, czy organy administracji w toku załatwiania sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na jej wynik. Wyjaśnić również należy, że zgodnie z art. 133 § 1 i art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", sąd wydaje wyrok na podstawie akt sprawy; rozstrzyga przy tym, w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd rozpoznając sprawę nie stwierdził, aby zaskarżone postanowienie Ministra Finansów zostało wydane z naruszeniem przepisów prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub z naruszeniem przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie. Zdaniem Sądu przy jego wydaniu nie doszło również do naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub wystąpienia przesłanek pozwalających na stwierdzenie nieważności zaskarżonego postanowienia. Wobec braku naruszeń prawa o takim ciężarze gatunkowym nie było podstaw do wyeliminowania zaskarżonego postanowienia z obrotu prawnego. Przede wszystkim należało zauważyć, że podstawą prawną w oparciu o którą załatwiony został wniosek Skarżącej o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego był art. 23 § 7 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005 r. Nr 229, poz. 1954 z późn. zm.), powoływanej dalej jako "u.p.e.a.". Zgodnie z nim dyrektor izby skarbowej może wstrzymać czynności egzekucyjne lub postępowanie egzekucyjne dotyczące innych należności pieniężnych niż pozostające we właściwości urzędów skarbowych wyłącznie za zgodą wierzyciela (podkreśl. Sądu). Postępowanie egzekucyjne wobec Skarżącej prowadził Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego W. Dotyczyło ono składek na ubezpieczenie społeczne, których wierzycielem (tj. podmiotem uprawnionym do żądania wykonania obowiązku lub jego zabezpieczenia w administracyjnym postępowaniu egzekucyjnym lub zabezpieczającym - art. 1a pkt 13 u.p.e.a.) był Zakład Ubezpieczeń Społecznych. Egzekwowane należności nie pozostawały zatem we właściwości urzędu skarbowego. W konsekwencji wstrzymanie postępowania egzekucyjnego (czynności egzekucyjnej) prowadzonego przez organ egzekucyjny (tj. organ uprawniony do stosowania w całości lub w części określonych w ustawie środków służących doprowadzeniu do wykonania przez zobowiązanych ich obowiązków o charakterze pieniężnym lub obowiązków o charakterze niepieniężnym oraz zabezpieczania wykonania tych obowiązków - art. 1a pkt 7 u.p.e.a.) było możliwe tylko i wyłącznie w sytuacji wyrażenia przez wierzyciela zgody na takie wstrzymanie. Skoro więc Zakład Ubezpieczeń Społecznych rzeczonej zgody nie wyraził (postanowienie z dnia 14 listopada 2007 r. odmawiające zgody na wstrzymanie postępowania egzekucyjnego), to w świetle brzmienia cytowanego wyżej art. 23 § 7 u.p.e.a. Dyrektor Izby Skarbowej w W. nie mógł wstrzymać postępowania egzekucyjnego, tak jak tego domagała się wnioskodawczyni. Słusznie zatem zarówno ten organ, jak i Minister Finansów wskazywali brak zgody jako przeszkodę uniemożliwiającą uwzględnienie żądania Skarżącej. Stanowisko wierzyciela było we wskazanym wyżej zakresie wiążące dla tych organów i de facto przesądzało sposób rozpatrzenia złożonego wniosku. Ustosunkowując się natomiast do wywodów zawartych w skardze Sąd zwraca uwagę, iż w granicach rozpoznanej sprawy nie mieściła się ocena postępowania Zakład Ubezpieczeń Społecznych wobec Skarżącej, tudzież kontrola bliżej nieokreślonych decyzji podejmowanych przez ten Zakład, czy też kwestia "przetrzymywania" nadpłaty składek za 2005 r. Sąd oceniał jedynie legalność postanowień podjętych przez Dyrektora Izby Skarbowej w W. oraz przez Ministra Finansów w przedmiocie odmowy wstrzymania postępowania egzekucyjnego. Okoliczności podnoszone przez Skarżącą, aczkolwiek dla niej zapewne bardzo istotne, nie miały żadnego znaczenia w przedmiocie objętym kontrolą Sądu. Mając na względzie powyższe, Sąd na podstawie art. 151 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.