III SA/Wa 1012/11

III SA/Wa 1012/11 P O S T A N O W I E N I E Dnia 8 maja 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aneta Lemiesz, po rozpoznaniu w dniu 8 maja 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej sprawy ze skargi I. M. i A. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lutego 2011 r. Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2008 rok postanawia: - sprostować oczywistą omyłkę pisarską w sentencji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 listopada 2011r. sygn. akt III SA/Wa 1012/11 w ten sposób, że w miejsce błędnie podanej kwoty słownie zwrotu kosztów postępowania sądowego "trzy tysiące osiemdziesiąt złotych" wpisać: "trzy tysiące czterysta osiemdziesiąt złotych" Wyrokiem z dnia 18 listopada 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w sprawie o sygnaturze III SA/Wa 1012/11 uchylił zaskarżoną decyzję, stwierdził, że uchylona decyzja nie może być wykonana w całości oraz zasądził od Dyrektora Izby Skarbowej w W. na rzecz strony skarżącej zwrot kosztów postępowania sądowego. W sentencji wyroku wystąpiła oczywista omyłka pisarska polegająca na wskazaniu błędnej kwoty "słownie" zwrotu kosztów postępowania sądowego tj. Sąd wpisał "trzy tysiące osiemdziesiąt złotych". Pismem z dnia 29 marca 2012 r. Dyrektor Izby Skarbowej w W. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego o sprostowanie wyroku z dnia 18 listopada 2011 r. sygn. akt III SA/Wa 1012/11 w przedmiocie słownego podania kwoty zasądzonych kosztów postępowania sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje. Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. W myśl natomiast art. 156 § 2 zd. 1 p.p.s.a. sprostowanie Sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym. Sprostowanie wyroku może nastąpić z urzędu i na wniosek strony. Sposób redakcji zdania pierwszego art. 156 § 1 p.p.s.a. może sugerować, że sprostowanie wyroku następuje wyłącznie z urzędu. Nie jest to prawdą, bowiem o możliwości złożenia wniosku w tym zakresie stanowi wprost art. 159 p.p.s.a., który mówi, że "wniosek o sprostowanie" nie ma wpływu na bieg terminu do wniesienia środka zaskarżenia. Zgodnie natomiast z przepisem art. 166 p.p.s.a. do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Instytucja sprostowania orzeczeń sądowych (wyroków, postanowień), zarówno w postępowaniu przed sądem cywilnym jaki i przed sądem administracyjnym (tożsamość unormowań prawnych) służy przywróceniu rzeczywistej woli składu orzekającego, ilekroć zachodzi pewna niezgodność między rzeczywistą wolą i wiedzą, a ich wyrażeniem na piśmie (por. K. Piasecki, Kodeks postępowania cywilnego – komentarz, wyd. C.B. Beck, Warszawa 2001r., s. 1268). W przedmiotowej sprawie taka okoliczność zaszła. W sentencji przedmiotowego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wystąpiła oczywista omyłka pisarska polegająca na wskazaniu błędnej kwoty "słownie" zasądzonych kosztów postępowania sądowego tj. Sąd wpisał "trzy tysiące osiemdziesiąt złotych" zamiast "trzy tysiące czterysta osiemdziesiąt złotych:. W związku z powyższym, na podstawie art. 156 § 1 i § 2 w zw. z art. 166 p.p.s.a. Sąd postanowił jak w sentencji.