III SA/Wa 1026/14
WyrokWSA w Warszawie2014-11-07
Skład orzekający: Ewa Radziszewska-Krupa, Maciej Kurasz, Dariusz Kurkiewicz
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy postanowienie stwierdzające uchybienie terminowi do wniesienia odwołania jest prawidłowe, gdy odwołanie zostało wniesione jeden dzień po upływie ustawowego terminu, a strona nie złożyła wniosku o przywrócenie terminu?Ratio decidendi
Postanowienie stwierdzające uchybienie terminowi do wniesienia odwołania jest prawidłowe, gdy odwołanie zostało wniesione po upływie ustawowego terminu, nawet jeśli uchybienie jest jednodniowe. Organ odwoławczy nie ma w takiej sytuacji innej możliwości niż wydanie postanowienia przewidzianego w art. 228 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej, ponieważ uchybienie terminu jest okolicznością obiektywną. Stwierdzenie uchybienia terminu powoduje bezskuteczność odwołania i ostateczność decyzji.Stan faktyczny
Skarżący R.S. został obciążony decyzją Naczelnika Urzędu Skarbowego odpowiedzialnością za zaległości podatkowe spółki. Decyzję odebrał osobiście 31 grudnia 2013 r. Odwołanie od tej decyzji nadał na poczcie 15 stycznia 2014 r., co stanowiło jeden dzień po upływie ustawowego 14-dniowego terminu. Dyrektor Izby Skarbowej postanowieniem stwierdził uchybienie terminowi do wniesienia odwołania. Skarżący zaskarżył to postanowienie, zarzucając naruszenie art. 9 K.p.a. i wskazując na "bałagan" w urzędzie skarbowym. Sąd oddalił skargę.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Ewa Radziszewska-Krupa (sprawozdawca), Sędziowie sędzia WSA Maciej Kurasz, sędzia WSA Dariusz Kurkiewicz, Protokolant referent stażysta Bartłomiej Grzybowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 listopada 2014 r. sprawy ze skargi R. S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania oddala skargę
I. Stan sprawy przedstawia się następująco:
1. Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w W. (dalej zwany: "NUS") decyzją z [...] grudnia 2013r., na podstawie art. 107 § 1, § 2 pkt 2 lit. b), art. 109, art. 116 i art. 208 w związku z art. 207 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. – Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2012r. poz. 749 ze zm.; dalej zwana: "O.p.") orzekł o odpowiedzialności Skarżącego – R. S. - członka zarządu "K." sp. o.o. z siedzibą w W. solidarnie ze spółką i drugim członkiem zarządu – V. K. za zaległości ww. Spółki z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za wrzesień, październik, listopad i grudzień 2008r. Skarżący decyzję odebrał osobiście 31 grudnia 2013r.
2. Skarżący odwołanie od ww. decyzji nadał w Urzędzie Pocztowym [...] 15 stycznia 2014r.
3. Dyrektor Izby Skarbowej w W. (dalej zwany: "DIS") postanowieniem z [...] lutego 2014r., wydanym na podstawie art. 228 § 1 pkt 2 O.p., stwierdził uchybienie terminowi do wniesienia odwołania.
W uzasadnieniu, po przedstawieniu stanu sprawy, DIS wyjaśnił, że w decyzji NUS zawarto pouczenie o prawie do złożenia odwołania do DIS za pośrednictwem NUS, w terminie 14 dni od dnia doręczenia stronie decyzji, zgodnie z art. 223 § 1 i 2 pkt 1 O.p. Skoro decyzja NUS została doręczona Skarżącemu, stosownie do zwrotnego potwierdzenia odbioru, 31 grudnia 2013r. za pośrednictwem poczty, termin czternastodniowy do wniesienia odwołania rozpoczął bieg 1 stycznia 2014r. i upłynął 14 stycznia 2014r. Skarżący odwołanie nadał na poczcie 15 stycznia 2014r., a więc jeden dzień po ustawowym terminie.
Zgodnie z art. 12 § 6 pkt 2 O.p. termin uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem pismo nadano w polskiej placówce pocztowej operatora. Skarżący z odwołaniem nie złożył wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Skoro odwołanie wniesiono po upływie ustawowego terminu, na mocy art. 228 § 1 pkt 2 O.p., DIS był zobligowany stwierdzić uchybienie terminowi do wniesienia odwołania i pozostawić je bez rozpatrzenia.
4. Skarżący w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarzucił naruszenie art. 9 K.p.a., gdyż DIS wydając ww. postanowienie nie odniósł się do wyjaśnień Skarżącego, który podniósł, że NUS pismem z 8 listopada 2013r. wyznaczył siedmiodniowy termin do wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego, jednakże mimo osobistego stawiennictwa Skarżącego i złożenia wymagalnych oświadczeń Kierownik Działu Postępowań Podatkowych, działając z upoważnienia NUS, wyznaczyła termin załatwienia sprawy na 25 grudnia 2013r., zaś decyzję wydał [...] grudnia 2013r. Działania te świadczą o panującym w Urzędzie Skarbowym bałaganie i braku koordynacji.
5. DIS w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując zaprezentowane wcześniej stanowisko.
6. Na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie 7 listopada 2014r. Skarżący wyjaśnił, że niewątpliwie uchybił o 1 dzień terminowi do wniesienia odwołania i ponownie wskazał na panujący w Urzędzie Skarbowym bałagan.
II. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
1. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
2. Kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwana dalej P.p.s.a.), stosownie do art. 184 Konstytucji RP w związku z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, albo przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt. 1 lit. a) – c) P.p.s.a.).
3. Zdaniem Sąd w rozpoznawanej sprawie wyżej wymienione przesłanki nie zachodzą.
3.1. W świetle dokumentów znajdujących się w aktach administracyjnych sprawy a w szczególności zwrotnego potwierdzenia odbioru decyzji NUS z [...] grudnia 2013r. oraz pieczęci urzędowej znajdującej się na odwołaniu – jednodniowe uchybienie przez Skarżącego terminowi do wniesienia odwołania nie budzi żadnych wątpliwości. Niewątpliwe jest również i to, że organ pierwszej instancji, od którego decyzji Skarżący złożył odwołanie z uchybieniem ustawowego 14-dniowego terminu w sposób należyty pouczył Skarżącego o trybie i sposobie wniesienia odwołania, tak jak nakazuje to dyspozycja art. 223 § 1 i 2 O.p. Okoliczności tych nie kwestionuje również sam Skarżący, który również na rozprawie przed WSA w Warszawie sam oświadczył, iż niewątpliwie uchybił terminowi do wniesienia odwołania.
3.2. W związku z tym Sąd ocenia, że prawidłowe było wydanie zaskarżonego do Sądu postanowienia, w którym stwierdzono uchybienie do wniesienia odwołania przez organ odwoławczy, któremu NUS zobowiązany jest przekazać odwołanie wniesione po upływie ww. terminu.
Sąd podkreśla, że każde, nawet nieznaczne, przekroczenie 14-dniowego terminu do wniesienia odwołania zobowiązuje organ odwoławczy do wydania postanowienia stwierdzającego jego uchybienie. Stwierdzenie uchybienia terminu do wniesienia odwołania nie zależy bowiem od uznania organu odwoławczego. Uchybienie terminu jest okolicznością obiektywną i w razie jej stwierdzenia organ odwoławczy nie ma innej możliwości niż wydanie postanowienia przewidzianego w art. 228 § 1 pkt 2 O.p. Uchybienie terminu powoduje bezskuteczność odwołania, czego następstwem jest ostateczność decyzji.
3.3. Sąd wyjaśnia natomiast, że podnoszone przez Skarżącego w skardze okoliczności o niezawinionym uchybieniu wyżej wymienionego terminu, w związku z chorobą, nie mogą być przedmiotem badania w postępowaniu, w którym Sąd ocenia czy prawidłowe było wydanie przez organ odwoławczy postanowienia stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia odwołania, szczególnie, gdy Skarżący nie przedstawił żadnych dowodów potwierdzających chorobę. Stwierdzić też należy, że ww. okoliczności mogłyby być przedmiotem kontroli sądowej w innym postępowaniu, gdyby Skarżący złożył do organu odwoławczego wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, który zostałby rozpatrzony przez DIS. Z uzasadnienia zaskarżonego do Sądu postanowienia DIS o stwierdzeniu uchybienia terminowi do wniesienia odwołania wynika natomiast, że Skarżący nie złożył ww. wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, a w odwołaniu nie powoływał żadnych okoliczności, które mogłyby usprawiedliwiać nieterminowe złożenie odwołania.
3.4. Sąd, odnosząc się do zarzutu Skarżącego dotyczącego naruszenia art. 9 k.p.a., wyjaśnia, że w postępowaniu prowadzonym w zakresie odpowiedzialności osób trzecich organy podatkowe działają na podstawie przepisów O.p., a nie k.p.a. Przepis art. 9 k.p.a. nie ma swojego odpowiednika w przepisach w Ordynacji podatkowej
W związku z tym Sąd uznaje powyższy zarzut już z tego powodu nie może być uznany za zasadny. Dodatkowo Sąd podkreśla, że w toku postępowania, wbrew twierdzeniom Skarżącego, organy podatkowe podjęły wszelkie niezbędne działania w celu poinformowania podatnika o przysługujących mu środkach zaskarżenia wydanych w sprawie aktów administracyjnych (decyzji NUS i zaskarżonego postanowienia DIS) oraz terminu i sposobu ich wniesienia, wypełniając tym samym w sposób należyty ciążące na nich obowiązki. Organy podatkowe udzieliły więc Skarżącemu niezbędnych informacji i wyjaśnień.
3.5. Sąd - odnosząc się natomiast do zarzutu Skarżącego, że w Urzędzie Skarbowym panuje "bałagan", przez wyznaczenie terminu załatwienia sprawy do 25 grudnia 2013r. (dzień ustawowo wolny od pracy) i poprzez wydanie decyzji [...] grudnia 2013r., czyli przed wyznaczonym terminem - wyjaśnia, iż zarzut ten jest bezzasadny i nie miał wpływu na wydane przez DIS postanowienie. Termin do wniesienia odwołania, na podstawie art. 223 § 2 pkt 1 O.p. jest bowiem liczony od dnia doręczenia stronie decyzji organu podatkowego pierwszej instancji, a nie od daty wydania ww. decyzji, o czym Skarżący został w sposób należyty poinformowany, a mimo to uchybił ww. terminowi.
4. Sąd, mając powyższe na względzie, podsumowując stwierdza, że kwestionowane przez Skarżącego postanowienie DIS z [...] lutego 2014r. wydano na podstawie obowiązujących przepisów i nie naruszało ono norm prawnych, do których odwoływał się Skarżący.
W związku z tym Sąd uznał, że skarga wniesiona przez Skarżącego na ww. postanowienie DIS nie miała uzasadnionych podstaw i na mocy art. 151 P.p.s.a. podlegała oddaleniu.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło