III SA/Wa 1028/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Jarecka, Sędziowie Sędzia WSA Lidia Ciechomska-Florek (spr.), Sędzia WSA Ewa Radziszewska-Krupa, Protokolant L. W., po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 października 2007 r. sprawy ze skargi "B." Sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia "[...]" stycznia 2007 r. nr "[...]" w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania oraz stwierdzenie uchybienia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] stycznia 2007 r. Dyrektor Izby Skarbowej w W., działając na podstawie art. 216 § 1 pkt 1, art. 228 § 1 pkt 2, art. 162 i art. 163 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr 8, poz. 60 z późn. zm.; powoływanej dalej jako "Ordynacja podatkowa"), odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, złożonego przez "B." Sp. z o.o. (Skarżącą w niniejszej sprawie), od decyzji Naczelnika Trzeciego Urzędu Skarbowego [...] z dnia [...] maja 2006 r. oraz stwierdził, że odwołanie zostało wniesione z uchybieniem terminu. W uzasadnieniu decyzji wskazano, że Naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego [...], postanowieniem z dnia [...] maja 2004 r. wszczął postępowanie podatkowe wobec Skarżącej w przedmiocie określenia kwoty podatku od towarów i usług do zwrotu za listopad 2003 r. oraz ustalenia dodatkowego zobowiązania podatkowego za ten okres. Postanowienie to zostało doręczone Skarżącej w dniu 17 maja 2004 r., na adres: 00 - 679 W. ul. W. nr [...]. Postanowieniem z dnia 17 czerwca 2004 r., doręczonym Skarżącej w dniu 23 czerwca 2006 r., organ pierwszej instancji, działając na podstawie art. 123 i art. 200 Ordynacji podatkowej, wyznaczył Skarżącej siedmiodniowy termin do zapoznania się i wypowiedzenia w zakresie zebranego materiału dowodowego, z którego to prawa Skarżąca skorzystała w dniu 30 czerwca 2004 r. Naczelnik Trzeciego Urzędu Skarbowego [...], decyzją z dnia [...] maja 2006 r. określił Skarżącej kwoty podatku od towarów i usług do zwrotu za listopad 2003r. oraz ustalił dodatkowe zobowiązanie w podatku od towarów i usług za ten okres. Decyzja została skierowana na adres: 00 - 679 W. ul. W. nr [...] i doręczona w dniu 6 czerwca 2006 r. Odbiór pokwitowała Pani P.K., potwierdzając odbiór decyzji pieczątką firmy "B." Sp. z o.o. ul. W. nr [...], 00-679 W. Dyrektor Izby Skarbowej w W., powołując się na treść art. 223 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej, wskazał, że termin do wniesienia odwołania od decyzji organu pierwszej instancji upłynął w dniu 20 czerwca 2006 r. Odwołanie od decyzji z dnia 29 maja 2006 r. nadane zostało w dniu 30 sierpnia 2006 r. W tym samym dniu złożony został również wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu wniosku Skarżąca podkreśliła, że decyzja nie została jej doręczona. Z uzyskanych przez Skarżącą informacji wynika, że decyzja została wysłana w czerwcu 2006 r. na nieaktualny adres siedziby Skarżącej, który uległ zmianie na przełomie grudnia 2005 r. i stycznia 2006 r. Skarżącą podniosła również, że zmieniając adres siedziby, poinformowała o tym fakcie organ podatkowy, wysyłając do Urzędu Skarbowego [...] zgłoszenie aktualizacyjne NIP -2. W związku z powyższym nie wiedziała, iż wobec niej została wydana decyzja przez Naczelnika Trzeciego Urzędu Skarbowego [...]. O fakcie tym dowiedziała się dopiero w momencie otrzymania tytułu wykonawczego. Niezwłocznie po powzięciu informacji w dniu 24 sierpnia 2006 r. zwróciła się pisemnie do Naczelnika Trzeciego Urzędu Skarbowego [...] o wydanie kopii ww. decyzji. Uzupełniając wniosek o przywrócenie terminu Skarżąca dodała, że z uzyskanej z Urzędu Skarbowego informacji wynika, iż na potwierdzeniu odbioru decyzji organu pierwszej instancji widnieje podpis osoby, która nie jest pracownikiem Skarżącej i nie była zobowiązana do odbioru i dostarczenia dokumentu do Spółki. Skarżąca ustaliła, że osoba ta omyłkowo potwierdziła odbiór przesyłek skierowanych do niej przez organ podatkowy. Dokumenty te nigdy nie zostały przekazane do Skarżącej. Nadmieniła również, iż potwierdzenie odbioru przesyłki nastąpiło pod starym adresem siedziby firmy Skarżącej. Dyrektor Izby Skarbowej uzasadniając swoje rozstrzygnięcie wskazał na treść art. 228 § 1 pkt 2, art. 162 § 1 oraz art. 146 § 1 Ordynacji podatkowej. Podkreślił, że z akt sprawy wynika, iż decyzja organu pierwszej instancji, skierowana do Skarżącej, została doręczona pod adresem: W. ul. W. nr [...] Na potwierdzeniu odbioru decyzji widnieje podpis "P.K.", oznaczenie "Sekretarka" oraz pieczątka Spółki "B." Sp. z o.o. Osoba przebywająca pod wyżej wymienionym adresem podjęła się odbioru korespondencji oraz dysponowała pieczątką firmową Skarżącej. Organ odwoławczy stwierdził ponadto, że do Trzeciego Urzędu Skarbowego [...], będącego organem właściwym w sprawie wszczętej postanowieniem z dnia [...] maja 2004 r. nie wpłynęło żadne zawiadomienie o zmianie adresu Skarżącej. W wyniku przeprowadzonego przez organ odwoławczy, dodatkowego postępowania dowodowego, P.K. złożyła oświadczenie, z którego wynika, iż wszelka korespondencja adresowana na adres: ul. W. [...], w tym ta kierowana do Skarżącej, odbierana była przez nią, od początku 2005 r., na prośbę firmy "B." S.A. - byłego właściciela Skarżącej. Ze względu na fakt, że Skarżąca nie odebrała swojej pieczątki, korespondencja była odbierana w dalszym ciągu, z rozpędu, mimo zmiany adresu siedziby firmy. P.K. oświadczyła również, że zazwyczaj wszystkie przesyłki odbierał p. M.G., jednak z uwagi na długi okres czasu jaki upłynął od dnia odbioru korespondencji, nie jest w stanie sobie przypomnieć, komu ją przekazała. Przesyłki, które odbierała i przekazywała nie były nigdzie odnotowywane, stąd trudno jest obecnie ustalić, komu i w jakim terminie została przekazana korespondencja , o którą chodzi w sprawie. P.K. poinformowała, że w dniu 28 lipca 2006 r. otrzymała od Skarżącej pismo z informacją o zmianie siedziby. Zgodnie z prośbą zawartą w tym piśmie, przestała odbierać korespondencję dla tej firmy, adresowaną na ul. W. [...]. Skarżąca w piśmie z dnia 27 listopada 2006 r. poinformowała, że P.K. nigdy nie była i nie jest zatrudniona w Skarżącej Spółce. Pocztę odbierała grzecznościowo, na prośbę poprzedniego właściciela Skarżącej. Ponieważ nie prowadzono książki korespondencji w starej siedzibie Spółki, nie ma możliwości ustalenia daty przekazania przesyłek przez P.K. W ocenie organu odwoławczego, zgromadzony materiał dowodowy jednoznacznie wskazuje, że decyzja z dnia [...] maja 2006 r. została skutecznie doręczona Skarżącej pod adresem: 00 - 679 W. ul. W. nr [...]. Odbiór powyższych decyzji pokwitowała, jak wyżej wskazano P.K. - osoba grzecznościowo upoważniona do odbioru korespondencji. Argumentacja Skarżącej powołana we wniosku o przywrócenie, zdaniem Dyrektora Izby Skarbowej, nie jest wystarczająca do przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Skarżąca nie przedstawiła bowiem żadnych argumentów, które stanowiłyby o tym, że przedmiotowa decyzja była odebrana przez osobę nieuprawnioną do jej odbioru, gdyż jak Skarżąca przyznaje, korespondencja do niej kierowana, była przez wskazaną osobę odbierana grzecznościowo. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz o zasądzenie kosztów postępowania sądowego. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie art. 146, art. 151, art. 162 oraz art. 228 § 2 Ordynacji podatkowej. Uzasadniając zarzut naruszenia art. 151 Ordynacji podatkowej Skarżąca podniosła, że organ pierwszej instancji doręczył decyzję osobie, która nie była upoważniona do odbioru korespondencji w imieniu Skarżącej i w miejscu, które nie było już jej siedzibą czy miejscem prowadzenia działalności. O fakcie, iż Skarżąca na przełomie grudnia 2005 r. i stycznia 2006 r. zmieniła siedzibę, organy podatkowe zostały poinformowane, ponieważ Skarżąca wysłała do Urzędu Skarbowego [...] zgłoszenie aktualizacyjne NIP - 2. Ponadto jak wynika z zaskarżonego postanowienia, organ pierwszej instancji wyznaczył Skarżącej siedmiodniowy termin do zapoznania się i wypowiedzenia w sprawie zebranego materiału dowodowego w czerwcu 2004 r., z którego to prawa Spółka skorzystała w dniu 30 czerwca 2004 r. Od tamtego czasu do końca 2005 r., tj. do momentu zmiany siedziby, organ podatkowy nie udzielał informacji, iż nadal prowadzone jest wobec niej postępowanie podatkowe, do czego był zobowiązany stosownie do art. 139 Ordynacji podatkowej. W związku z powyższym, przez okres półtora roku organ podatkowy pozostawał bezczynny, wobec czego Skarżąca nie wiedziała, iż nadal toczy się wobec niej postępowanie. W ocenie Skarżącej, organ odwoławczy nie miał podstawy do powoływania się na art. 146 § 1 Ordynacji podatkowej, ponieważ nie prowadzono w tym czasie wobec Skarżącej żadnego postępowania, które nakładałoby obowiązek informowania organu o zmianie adresu. W związku z czym, w takiej sytuacji, nie można też mówić, o skutecznym doręczeniu decyzji w siedzibie Skarżącej, czy w miejscu prowadzenia przez nią działalności. Skarżąca podkreśliła również, że p. P.K. nie była osobą upoważnioną do odbioru tej korespondencji. Nie była w tym czasie pracownikiem Skarżącej, korespondencję odbierała nie na polecenie Skarżącej a jej byłego właściciela, wobec czego, doręczenie korespondencji do jej rąk jest nieskuteczne. W ocenie Skarżącej, wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania był uzasadniony, a organ odwoławczy nie miał podstaw do odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania i stwierdzenia, iż odwołanie zostało wniesione z uchybieniem terminu przewidzianego do jego wniesienia. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w W. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje; Skarga nie znajduje uzasadnionych podstaw prawnych, ponieważ zaskarżone postanowienie nie narusza prawa. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku — Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) - określanej dalej jako p.p.s.a., sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem, z uwzględnieniem stanu prawnego, który miał zastosowanie w chwili orzekania w sprawie. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) — c) p.p.s.a., lub stwierdzenia nieważności, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w art. 247 ustawy Ordynacja podatkowa (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). W rozpoznawanej sprawie spór dotyczy dwóch zagadnień. Prawidłowości (skuteczności) doręczenia Skarżącej decyzji z dnia [...] maja 2006 r. , wydanej przez Naczelnika Trzeciego Urzędu Skarbowego [...] oraz zasadności odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania . W pierwszym rzędzie należy podnieść, że sprawa uchybienia terminowi do wniesienia odwołania (art. 223 Ordynacji podatkowej) pozostaje poza sporem. Uchybienie terminu do wniesienia odwołania stwierdził organ odwoławczy postanowieniem wydanym na podstawie art. 228 Ordynacji podatkowej. Przepis ten ma charakter bezwarunkowy. Oznacza to, że stwierdzenie uchybienia terminu zobowiązuje organ do wydania postanowienia uniemożliwiającego rozpatrzenie odwołania. Przepis art. 162 powołanej wyżej ustawy , przewiduje możliwość przywrócenia terminu w sytuacji, gdy zainteresowany uprawdopodobni (przedstawi wiarygodne okoliczności), że naruszenie terminu nastąpiło bez jego winy, wniosek o przywrócenie terminu zostanie złożony w terminie 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminowi i gdy wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu zostanie dopełniona czynność, dla której termin był wyznaczony. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia. Odnosząc się do pierwszego zagadnienia, Sąd - rozpoznając żądanie Skarżącej zawarte w skardze oraz mając na uwadze argumenty przedstawione we wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, w zażaleniu na postanowienie, oraz w skardze - stwierdza, że decyzja Naczelnika Trzeciego Urzędu Skarbowego [...] z dnia [...] maja 2006 r., została Skarżącej Spółce doręczona prawidłowo. Jak wynika z wniosku o przywrócenie terminu, argumenty przemawiające o braku winy w dochowaniu terminu przez Skarżącą są następujące: Na potwierdzeniu postanowienia nr [...] z dnia [...] kwietnia 2006 r., oraz decyzji nr [...] z dnia [...] maja 2006 r., widnieje podpis osoby, która nie jest pracownikiem Skarżącej i nie była zobowiązana do odbioru i dostarczenia tych dokumentów Skarżącej. P.K. omyłkowo potwierdziła odbiór przesyłek skierowanych przez Trzeci Urząd Skarbowy [...] do firmy " B." sp. z o.o. a dokumenty te nigdy nie dotarły do Skarżącej. Potwierdzenie odbioru tych przesyłek nastąpiło pod starym adresem siedziby Spółki w sytuacji gdy, Skarżąca wysłała zgłoszenie aktualizacyjne NIP – 2 do Urzędu Skarbowego [...], informując ten urząd o nowej siedzibie Spółki. Zdaniem Sądu, taka argumentacja jest bezpodstawna i nie zasługuje na uwzględnienie. Spółka nie poinformowała organu podatkowego tj. Trzeciego Urzędu Skarbowego [...] o zmianie adresu siedziby Spółki do czego była zobowiązana na podstawie art. 146 § 1 Ordynacji podatkowej. Niewiarygodny jest argument, iż Skarżąca nie wiedziała, że toczy się wobec niej jakieś postępowanie. Jak wynika z akt sprawy administracyjnych, Naczelnik Drugiego Urzędu Skarbowego [...] postanowieniem z dnia [...] maja 2004 r. wszczął postępowanie podatkowe wobec Skarżącej w przedmiocie określenia kwoty podatku od towarów i usług do zwrotu za listopad 2003r. oraz ustalenia dodatkowego zobowiązania podatkowego za ten okres. Postanowienie to zostało Skarżącej skutecznie doręczone w dniu 17 maja 2004 r. na adres 00 - 679 W. ul. W. nr [...] . Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2004 r., skutecznie doręczonym w dniu 30 czerwca 2004 r. organ pierwszej instancji wyznaczył Skarżącej siedmiodniowy termin do zapoznania się i wypowiedzenia w zakresie zebranego materiału dowodowego i Skarżąca z prawa tego skorzystała w dniu 30 czerwca 2004 r. Faktem jest, że decyzja określająca kwotę podatku do zwrotu wydana została dopiero w dniu [...] maja 2006 r. i że organ podatkowy pozostawał w zwłoce, nie oznacza jednak to w żadnym razie, że wobec Skarżącej nie toczyło się postępowanie a już niewiarygodnym jest, że Skarżąca nie wiedziała o tym, że takie postępowanie wobec niej się toczy. Sąd jeszcze raz podkreśla, że w takiej sytuacji Skarżąca zobowiązana była zawiadomić w.w organ podatkowy o zmianie adresu. Zgłoszenie aktualizacyjne NIP – 2, na które powołuje się Skarżąca, nie wypełniło dyspozycji art. 146 § 1 Ordynacji podatkowej. Podnieść należy, iż zarówno postanowienie jak i decyzję odebrała osoba, która pokwitowała jej odbiór własnym podpisem wraz z pieczątką firmy Skarżącej. Słusznie więc organ podatkowy uznał, iż osoba, która dysponuje pieczęcią osobistą Spółki ( co jest w sprawie bezsporne) i potwierdza odbiór korespondencji własnoręcznym podpisem, jest upoważnioną osobą do odbioru pism. Osobą taką nie jest bowiem tylko osoba, której udzielono szczególnego pełnomocnictwa do odbioru pism, czy tez osoba regulaminowo upoważniona do odbioru korespondencji (np. pracownik spółki). Nie zasługuje na uwzględnienie argumentacja Skarżącej, że organy podatkowe zostały poinformowane o zmianie adresu siedziby Spółki, ponieważ Spółka wysłała do Urzędu Skarbowego [...] zgłoszenie aktualizacyjne NIP – 2 i w takiej sytuacji to urzędy są zobowiązane do wymiany między sobą informacji o aktualizacji adresu na podstawie dokonanego zgłoszenia. Nie zasługuje na uwzględnienie argumentacja Skarżącej, iż w takiej sytuacji Skarżąca nie wiedziała, że wobec niej została wydana decyzja przez Naczelnika Trzeciego Urzędu Skarbowego [...], a o fakcie tym dowiedziała się dopiero w momencie otrzymania tytułu wykonawczego. Jak już Sad wyżej podniósł, do Trzeciego Urzędu Skarbowego [...], będącego organem właściwym w sprawie wszczętej postanowieniem z dnia [...] maja 2004 r., nie wpłynęło żadne zawiadomienie o zmianie adresu Spółki. Skarżąca podnosi, że organ podatkowy przez 1,5 roku pozostawał w bezczynności, wobec czego, nie wiedziała ona o tym, że toczy się wobec niej jakiekolwiek postępowanie podatkowe. Prawdą jest, iż obowiązkiem organów podatkowych jest załatwienie sprawy w terminach wynikających z ustawy (art. 125 Ordynacji podatkowej). W każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie, organy mają obowiązek zawiadomić stronę, podając przyczynę zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy (art. 140 Ordynacji podatkowej). Słusznym jest twierdzenie, że przewlekłość postępowania narusza zasadę praworządności (art. 120 Ordynacji podatkowej), jednakże należy przypomnieć, że instrumentem obrony strony przed takim postępowaniem jest skarga na bezczynność. Złożenie skargi na bezczynność jest prawem strony, a nie jej obowiązkiem. Skoro więc strona z prawa tego nie skorzystała, nie może czynić zarzutu organom podatkowym, iż nie korzystając z przysługującego jej prawa może skutecznie opierać swój wniosek o przywrócenie terminu do złożenia odwołania z powodu braku winy w uchybieniu terminu. Należy przyznać rację organowi podatkowemu, że dodatkowe postępowanie dowodowe potwierdziło, iż decyzja Naczelnika Trzeciego Urzędu Skarbowego [...] z dnia [...] maja 2006 r., została skutecznie doręczona Skarżącej Spółce pod adresem W. ul. W. nr [...], tym bardziej ( co wynika z oświadczenia p. P.K.), iż dopiero w dniu 28 lipca 2006 r. otrzymała ona pismo z informacją o zmianie siedziby firmy " B." sp. z o.o. i prośbą o nieodbieranie korespondencji dla tej firmy, adresowanej na ul. W. nr [...]. Brzmienie art. 151 Ordynacji podatkowej jest jasne i nie wymaga szczególnej wykładni. Osobom prawnym i oraz jednostkom organizacyjnym nie mającym osobowości prawnej pisma doręcza się w lokalu ich siedziby, lub w miejscu prowadzenia działalności - osobie upoważnionej do odbioru korespondencji. Skutek prawny doręczenia pisma wyżej wymieniony podmiotom, powstaje przez sam fakt jego odbioru, dokonanego przez osobę uprawnioną i wobec tego doręczenie następuje w dacie potwierdzenia odbioru pisma przez te osobę. Na ustalenie czy doręczenie miało miejsce, nie ma wpływu to, czy osoba ta przekazała następnie pismo osobom powołanym do dokonania czynności, których pismo dotyczyło. W odniesieniu do osoby prawnej, uznanie braku winy do wniesienia środka odwoławczego w ustawowym terminie, wymaga uprawdopodobnienia braku winy osoby legitymowanej do podejmowania czynności prawnej w jej imieniu. " Brak winy" należy w każdym przypadku pojmować w sposób obiektywny. Wynika stąd, że w razie gdy ustalone przez organ okoliczności uchybienia świadczą o zachowaniu się strony noszącym znamiona winy w jakiejkolwiek postaci, a zatem także winy polegającej na niedbalstwie, nie można dokonać przywrócenia uchybionego terminu. Za zasadną więc Sąd uznał odmowę organu podatkowego przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Mając powyższe na uwadze, za nieuzasadnione Sąd uznał zarzuty podniesione w skardze a dotyczące naruszenia przez organ odwoławczy art. 146, art. 151 i art. 162 Ordynacji podatkowej. Jeżeli chodzi o zarzut naruszenia art. 228 § 2 Ordynacji podatkowej, to jest on również nieuzasadniony. W wypadku negatywnego wyniku czynności wstępnych (co miało miejsce w rozpoznawanej sprawie), organ odwoławczy wydaje postanowienie, w którym, w zależności od przedmiotu i treści poczynionych ustaleń, stwierdzi bądź o niedopuszczalności postępowania, bądź o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania, bądź pozostawi odwołanie bez rozpoznania. Stosownie do art. 228 § 2, postanowienia takie są ostateczne ale jako kończące postępowanie, podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Sąd stwierdza, że w rozpatrywanej sprawie, organ drugiej instancji, popełnił uchybienie proceduralne, bowiem w jednym postanowieniu z dnia [...] stycznia 2007r. Dyrektor Izby Skarbowej odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania oraz stwierdził, że odwołanie z dnia 30 sierpnia 2006 r. zostało wniesione z uchybieniem terminu do jego wniesienia. Uchybienie to jednak nie miało wpływu na wynik sprawy. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 151 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.