III SA/Wa 103/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodnicząca Sędzia WSA Anna Wesołowska po rozpoznaniu w dniu 28 lutego 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...] w sprawie ze skargi R. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] listopada 2012 r. Nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za kwartały I-IV 2006 r. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji R. Sp. z o.o. z siedzibą w W. ("Skarżąca", "Spółka"), wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] listopada 2012 r., w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za kwartały I-IV 2006 r. Następnie pismem z dnia [...] grudnia 2012 r. Skarżąca zwróciła się z wnioskiem o wstrzymanie wykonania ww. decyzji. We wniosku wskazała, że nie dysponuje majątkiem oraz nie uzyskuje dochodów które pozwoliłyby jej na uiszczenie całej podlegającej zajęciu kwoty bez uszczerbku dla zaspakajania bieżącej działalności gospodarczej. Podała, że działa w branży budowlanej, przeżywającej dotkliwy kryzys, polegający m.in. na powstaniu dużych zatorów płatniczych. Zajęcie rachunku bankowego Spółki w postępowaniu egzekucyjnym skutkować będzie następującymi konsekwencjami: - zagrożeniem wykonania przez Skarżącą decyzji Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego W. z dnia [...] lipca 2012 r. w przedmiocie rozłożenia na raty zaległości z tytułu podatku VAT, - zagrożeniem wywiązywania się przez Skarżącą z umowy z dnia [...] września 2012 r. zawartej z ZUS o rozłożenie na raty zaległości należności z tytułu składek, - zaprzestaniem spłat przez Skarżącą kredytu obrotowego w banku [...], - podwykonawcy Spółki nie otrzymają wynagrodzenia za wykonane prace, - w wyniku zaniechania lub braku postępu prac na budowach, zleceniodawcy Skarżącej odstąpią od zawartych umów o wykonanie robót budowlanych oraz wystąpią o wypłacenie przez Spółkę kar umownych za przekroczenie terminów realizacji – co spowoduje nieodwracalne i znaczne szkody na majątku Spółki, Stwierdziła, że w konsekwencji ww. okoliczności, zajęcie rachunku bankowego spowoduje w szybkim czasie powstaniem przesłanek do złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości Spółki. Podniosła także, że podjęcie czynności egzekucyjnych w sytuacji, gdy nie upłynął termin do wniesienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, kwota zaległości jest sporna, Skarżąca wywiązuje się umowy o rozłożeniu na raty z tytułu ZUS, w terminach płaci bieżące zobowiązania podatkowe, egzekucja skutkować będzie brakiem możliwości spłacenia kredytu obrotowego (co w konsekwencji spowoduje wypowiedzeniem umowy przez Bank – co będzie jednoznaczne z zakończeniem działalności jest naruszenie zasady zaufania do organów państwowych, oraz działaniem nie tylko na rzecz Skarżącej ale także na szkodę Skarbu Państwa. Do wniosku Skarżąca załączyła umowę z ZUS z dnia [...] września 2012 r. oraz decyzję Naczelnika [...] urzędu Skarbowego W. z dnia [...] lipca 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako: "P.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, wedle art. 61 § 3 P.p.s.a., Sąd na wniosek strony może wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, będących przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja ta ma charakter wyjątku od zasady przewidującej, że ostateczna decyzja/postanowienie administracyjne korzystają z domniemania zgodności z prawem i podlegają wykonaniu. Zgodnie z ugruntowanym stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego, wyrażonym m.in. w postanowieniu NSA z dnia 20 grudnia 2004 r. (sygn. akt GZ 138/2004), podstawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji stosownie do treści art. 61 § 3 P.p.s.a. jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, a który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, niezbędne jest odniesienie się do konkretnych okoliczności, pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Jego twierdzenia powinny być poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jego sytuacji finansowej. Natomiast brak wyczerpującego uzasadnienia wniosku uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (por. post. NSA z 30 listopada 2004 r. GZ 120/04, post. NSA z dnia 18 maja 2004 r. FZ 65/04). Podkreślenia wymaga, że nie wystarcza jedynie złożenie wniosku, a nawet przytoczenie w jego uzasadnieniu okoliczności, które teoretycznie mogą pojawić się na etapie wykonania decyzji. Twierdzenia strony o niebezpieczeństwie wyrządzenia znacznej szkody w wypadku wykonania decyzji, powinny zostać poparte dokumentami, które uwiarygodniłyby sytuację strony Skarżącej. Przechodząc do oceny wniosku Skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, zauważyć należy, iż Skarżąca nie załączyła jakichkolwiek danych pozwalających ocenić jej obecną sytuację finansową (np. dochodów, wydatków). Skarżąca nie przedłożyła również żadnych dokumentów (np. finansowo – księgowych, bankowych), na podstawie których możliwe byłoby dokonanie oceny jej aktualnej płynności finansowej. Skarżąca załączyła jedynie umowę z ZUS z dnia [...] września 2012 r. oraz decyzję Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego W. z dnia [...] lipca 2012 r. Powyższe dokumenty nie są jednak wystarczające do oceny faktycznej sytuacji finansowej Skarżącej. Tym samym nie można dokonać oceny faktycznego wpływu wykonania przedmiotowej decyzji na prowadzoną przez Skarżącą działalność. Odnosząc się do stwierdzenia Skarżącej, że Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego W. w decyzji z dnia [...] lipca 2012 r. dokładnie przeanalizował sytuację finansową Spółki i uznał, że Skarżąca ma przejściowe problemy finansowe, zauważyć należy, że ww. decyzja została wydana na podstawie dokumentów, przedstawionych przez Skarżącą, które były aktualne na dzień wydania tej decyzji. Natomiast Skarżąca składając wniosek o wstrzymanie decyzji nie załączyła żadnych dokumentów potwierdzających, że sytuacja do dnia złożenia ww. wniosku nie uległa zmianie. Mając powyższe na uwadze, stwierdzić należy, że Skarżąca nie wykazała w sposób jednoznaczny i nie budzący wątpliwości, że w sprawie zachodzi realna możliwość zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zatem brak jest podstaw do udzielenia stronie ochrony tymczasowej i wydania orzeczenia zgodnego z jej oczekiwaniami. Jednocześnie wskazać należy, że rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji, Sąd nie dokonuje oceny prawidłowości zaskarżonej decyzji, jako że przesłanki z art. 61 § 3 P.p.s.a nie są tożsame z tymi, które decydują o zasadności skargi (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 26 kwietnia 2004 r. sygn. akt FZ 33/04 i FZ 38/04, niepublikowane). Dlatego też Sąd przy rozpatrywaniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie może brać pod uwagę merytorycznych zarzutów skargi. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., Sąd odmówił wstrzymania zaskarżonej decyzji.