III SA/Wa 1038/18

Dnia 23 sierpnia 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: , Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Sałek, po rozpoznaniu w dniu 23 sierpnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. sp. z o.o. z siedzibą w S. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] lutego 2018 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi postanawia 1) umorzyć postępowanie sądowe; 2) zwrócić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz T. sp. z o.o. z siedzibą w S. kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) uiszczoną tytułem wpisu sądowego. T. sp. z o.o. z siedzibą w S. (dalej zwana "Skarżącą") pismem z 9 marca 2018 r. wniosła skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z 5 lutego 2018 r. w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi. Skarżąca pismem z 3 sierpnia 2018 r., złożyła oświadczenie o cofnięciu skargi na ww. postanowienie wraz z wnioskiem o zwrot uiszczonego wpisu od skargi. W uzasadnieniu podniosła, iż wskutek podjętych, po wniesieniu skargi, czynności polegających na dokonaniu zmiany metody opodatkowania, Naczelnik Urzędu Skarbowego w L. uznał prawidłowość ujęcia faktur korygujących i prawo Spółki do odliczenia VAT naliczonego od podatku należnego za listopad 2007 r. Tym samym, w związku ze złożoną korektą deklaracji VAT-7 za listopad 2017 r., powyższy organ stwierdził nadpłatę, którą rozliczył zgodnie z jej wnioskiem na poczet przyszłych zobowiązań podatkowych. Ponadto Skarżąca zwróciła uwagę, że ww. Naczelnik rozliczył zgodnie z jej dyspozycją nadpłatę podatku VAT powstałą wskutek wyegzekwowania zapłaty podatku VAT w zawyżonej kwocie, co spowodowane było błędem rachunkowym zawartym w decyzji pokontrolnej organu. Końcowo wskazała, iż w kwietniu 2018 r. dokonała aktualizacji zgłoszenia rejestracyjnego VAT-R w zakresie rozpoczęcia działalności opodatkowanej VAT zgodnie ze stanem faktycznym. Mając powyższe na uwadze stanęła na stanowisku, że w konsekwencji powyższych czynności zostały usunięte formalne i finansowe powody złożenia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302; dalej: "P.p.s.a.") skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Z ww. przepisu wynika, że Sąd rozpoznający wniosek skarżącego w przedmiocie cofnięcia skargi dokonuje w określonych granicach merytorycznej kontroli zaskarżonego rozstrzygnięcia. Sąd ten musi mieć na względzie by cofnięcie skargi nie zmierzało do obejścia prawa, jak również by wskutek cofnięcia skargi nie pozostały w obrocie prawnym akty lub czynności dotknięte wadą nieważności. Sąd rozpoznając wniosek Skarżącej o cofnięciu skargi nie stwierdził, aby w sprawie wystąpiły przesłanki wyłączające skuteczność cofnięcia skargi, o których mowa w art. 60 P.p.s.a. Skuteczne cofnięcie skargi obliguje Sąd do umorzenia postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. W przypadku cofnięcia skargi Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis, o czym stanowi art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 oraz § 2 w związku z art. 60 P.p.s.a., Sąd umorzył postępowanie. O kosztach orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.