III SA/Wa 1041/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Lidia Ciechomska – Florek, , po rozpoznaniu w dniu 24 lipca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi K. [...] S.A. na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] marca 2008 r., nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania z tytułu wpłat na Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych postanawia: wstrzymać w całości wykonanie zaskarżonej decyzji Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] marca 2008 r., nr [...] Pismem z 8 kwietnia 2008 r. K. [...]S.A. ("Skarżąca" w niniejszej sprawie) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] marca 2008 r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania z tytułu wpłat na Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych w kwocie 242.175,00 zł. W skardze zamieszczono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając przedmiotowy wniosek Skarżąca podniosła, że w dniu 7 stycznia 2008 r. doszło do jej połączenia z H.[...] S.A. Ta ostatnia spółka znajdowała się w bardzo złej sytuacji finansowej, którą potwierdzają załączone do akt sprawy odpisy rachunków zysków i start oraz bilansu. Przejęte zobowiązania finansowe H. [...] S.A. w znaczący sposób pogorszyły sytuację ekonomiczną Skarżącej. Zdaniem Skarżącej, opisana sytuacja w zestawieniu z wysokością określonego zaskarżoną decyzją zobowiązania, pozwalają stwierdzić, że egzekucja tego zobowiązania spowoduje nieodwracalne skutki w postaci zaprzestania prowadzenia działalności gospodarczej, która stanowi źródło utrzymania ok. 4000 osób załogi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., powoływanej dalej jako "ppsa"), Sąd może na wniosek strony wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Z tak sformułowanego przepisu wynika, iż warunkiem wstrzymania wykonania decyzji jest stwierdzenie przez Sąd, że strona wykazała w sposób wyczerpujący i przekonywujący, istnienie okoliczności przemawiających za obawą wyrządzenia znacznej szkody bądź spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wykazanie przesłanek uzasadniających pozytywne rozpatrzenie wniosku spoczywa na stronie (por. postanowienia NSA z dnia 25.05.2004 r. sygn. akt FZ 65/04, niepubl. oraz z dnia 24.05.2004 r. sygn. akt FZ 85/04, niepubl.). Innymi słowy, z powyższego przepisu wynikają dwa rodzaje obowiązków. Z jednej strony wskazany przepis obciąża wnioskodawcę ciężarem uprawdopodobnienia przesłanek w nim określonych. Z drugiej zaś nakłada na Sąd obowiązek dokonania wszechstronnej i rzetelnej oceny wskazanych we wniosku okoliczności z uwzględnieniem zasad logicznego rozumowania, doświadczenia życiowego, dostępnej wiedzy oraz innych elementów, które pozwalają domniemywać, że wskazane okoliczności mieszczą się w hipotezie art. 61 § 3 ppsa (zob. postanowienie NSA z 15.12.2005 r., sygn. akt I FZ 633/05, niepubl.). Przenosząc powyższe rozważania na grunt przedmiotowej sprawy należy stwierdzić, że powołanie przez Skarżącą we wniosku, będący przedmiotem rozpoznania, przesłanek przewidzianych w art. 61 § 3 ppsa z należytym uzasadnieniem spełniło ten wymóg. Po rozważeniu całości zgłaszanych argumentów Sąd uznał bowiem, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków poprzez egzekwowanie określonych decyzją wysokich kwot przed rozpoznaniem sprawy przez Sąd, ponieważ istnieje obawa, że wykonanie decyzji może w sytuacji przedstawianej przez Skarżącą doprowadzić do destabilizacji finansowej i gospodarczej Skarżącej, które mogą okazać się nieodwracalne. Wykonanie zaskarżonej decyzji rodzi także niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, w szczególności poprzez zwolnienia choćby części spośród ok. 4000 pracowników, dla których obecne zatrudnienie u Skarżącej stanowi określone źródło dochodu. Mając na uwadze powyższą argumentację, działając na podstawie art. 61 § 3 oraz § 5 ppsa, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji