III SA/Wa 1042/13

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Agnieszka Grzelak po rozpoznaniu w dniu 12 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M.P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata lub radcy prawnego w sprawie ze skargi M.P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lutego 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2010 r., podatku dochodowego od przychodów ewidencjonowanych za 2007, 2008 i 2009 r. oraz podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2003, 2004 i 2005 r. postanawia - przyznać prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata - Wnioskiem złożonym na urzędowym formularzu (PPF) M.P. (zwany dalej "Skarżącym") wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata lub radcy prawnego. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że utrzymuje się z emerytury w wysokości 619,08 zł oraz ze sporadycznie wykonywanych usług [...]. Skarżący stwierdził, że ta działalność nie przynosi dochodów i z racji wieku i zdrowia musi ją zakończyć. Skarżący oświadczył, że pomimo rozwodu zamieszkuje wspólnie z byłą żoną, a mieszkanie jest przedmiotem sporu w sądzie. Skarżący stwierdził, że pomimo wspólnego zamieszkiwania z rodziną nie prowadzą wspólnego gospodarstwa domowego. Z oświadczenia o stanie rodzinnym majątku i dochodach wynika, że Skarżący jest osobą samotną, posiada mieszkanie o powierzchni 59,3 m². Z oświadczenia wynika także, że Skarżący nie posiada żadnych oszczędności ani przedmiotów wartościowych. Z tytułu emerytury Skarżący uzyskuje 618,08 zł miesięcznie natomiast z tytułu świadczonych usług [...] – 595 zł rocznie. Na wezwanie referendarza sądowego o złożenie dodatkowych oświadczeń obrazujących sytuację majątkową, Skarżący przedłożył zeznania podatkowe oraz wyciągi z rachunku bankowego. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje: Na podstawie art. 243 § 1 oraz art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 - dalej P.p.s.a), właściwy sąd administracyjny może na wniosek strony przyznać jej prawo pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Stosownie do art. 258 § 1 powołanej ustawy, czynności w zakresie postępowania o przyznanie prawa pomocy mogą wykonywać referendarze sądowi. Zgodnie z art. 245 § 2 P.p.s.a., prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika. Natomiast prawo pomocy w zakresie częściowym stosownie do art. 245 § 3 P.p.s.a. obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie pełnomocnika. W niniejszej sprawie Skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym tj. w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika jakim jest adwokat lub radca prawny. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W niniejszej sprawie Skarżący zobowiązany jest do uiszczenia wpisu należnego od skargi w kwocie 500 zł. Rozpoznając niniejszy wniosek o przyznanie prawa pomocy, wziąwszy pod uwagę sytuację majątkową oraz rodzinną Skarżącego, należy przyjąć, iż spełnia on przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym tj. w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. Z przedłożonych przez Skarżącego informacji wynika bowiem, iż nie jest on w stanie ponieść żadnych kosztów. Skarżący oświadczył, że prowadzi samotnie gospodarstwo domowe, utrzymuje się jedynie z emerytury (619,08 zł) oraz świadczonych usług [...] (595 zł rocznie). Działalność tę Skarżący będzie musiał jednak zakończyć z uwagi na wiek i zdrowie, a także ze względu na fakt, ze wykonywana działalność nie przynosi dochodów. Mając powyższe na uwadze, na podstawie przepisów art. 243 § 1, art. 245, art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.