III SA/Wa 1054/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Konrad Aromiński, Sędziowie sędzia WSA Ewa Izabela Fiedorowicz, asesor WSA Piotr Wróbel (sprawozdawca), , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 25 lipca 2023 r. sprawy ze skargi T. N. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] marca 2023 r. nr [...] w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym oddala skargę. 1. Jak wynika z akt sprawy Naczelnik [...] Urzędu Celno-Skarbowego w W. decyzją z [...] sierpnia 2020 r. utrzymał w mocy decyzję z [...] maja 2020 r. określającą T.N. (dalej: Skarżący) zobowiązanie w podatku od towarów i usług za okres od stycznia 2013 r. do grudnia 2014 r. oraz kwotę nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy za okres styczeń-wrzesień 2013 r. oraz luty, czerwiec, lipiec oraz wrzesień 2014 r. 1.2. Decyzją z [...] grudnia 2020 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w O. (dalej: NUS), po rozpatrzeniu wniosku Skarżącego z 6 sierpnia 2020 r., orzekł o rozłożeniu zaległości z tytułu podatku od towarów i usług za okres od stycznia 2013 r. do grudnia 2014 na 17 rat. 1.3. Decyzją z [...] czerwca 2022 r. NUS – działając na wniosek Skarżącego z 23 marca 2022 r. – zmienił powyższą decyzję z [...] grudnia 2020 r. i orzekł o dalszym rozłożeniu zaległości na 12 rat. Z powodu niedotrzymania przez Skarżącego terminów płatności trzech kolejnych rat decyzja NUS z [...] czerwca 2022 r. została wygaszona 11 października 2022 r. 1.4. W dniu 21 listopada 2022 r. NUS wystawił tytuł wykonawczy nr [...] obejmujący zaległości z tytułu ustalonego, nienależnego podatku VAT z tytułu czynności, które nie zostały dokonane za okres czerwiec-wrzesień 2013 r. wraz z odsetkami za zwłokę. Podstawę prawną tytułu wykonawczego stanowiła decyzja Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w W. z [...] sierpnia 2020 r. 1.5. Pismem z 2 grudnia 2022 r. pełnomocnik Skarżącego wniósł zarzuty do postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie ww. tytułu wykonawczego, podnosząc brak wymagalności egzekwowanego obowiązku. W ocenie pełnomocnika Skarżącego zobowiązanie objęte tytułem wykonawczym było niewymagalne w związku z decyzją NUS z [...] grudnia 2020 r. (zmienioną decyzją NUS z [...] czerwca 2022 r.). Pełnomocnik Skarżącego wskazał, że Skarżący wywiązuje się z płatności ustalonych rat, a ewentualne opóźnienia w płatności wynikają z czasu księgowania zleconego przelewu. 1.6. Postanowieniem z [...] grudnia 2022 r. nr [...] NUS oddalił zarzuty wniesione przez Skarżącego. Organ wskazał, że Skarżący nie dotrzymał terminu płatności trzech kolejnych rat (płatnych odpowiednio: do 1 sierpnia 2022 r., do 30 sierpnia 2022 r. oraz do 30 września 2022 r.), co spowodowało wygaszenie decyzji o rozłożeniu zaległości na raty. 1.7. Pismem z 18 stycznia 2023 r. pełnomocnik Skarżącego wniósł zażalenie na ww. postanowienie NUS z [...] grudnia 2022 r. W zażaleniu pełnomocnik Skarżącego powtórzył zarzuty oraz argumentację je wspierającą podniesione w piśmie z 2 grudnia 2022 r. Dodatkowo pełnomocnik Skarżącego podniósł naruszenie art. 54 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2022 r. poz. 479, ze zm.; dalej: u.p.e.a.) poprzez dokonanie czynności egzekucyjnej z naruszeniem ustawy. 2. Postanowieniem z [...] marca 2023 r. nr [...] Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w W. (dalej: DIAS) utrzymał w mocy postanowienie NUS z [...] grudnia 2022 r. 3. W skardze na powyższe postanowienie DIAS z 2 marca 2023 r. Skarżący zarzucił jego wydanie z naruszeniem art. 33 § 1 pkt 6b u.p.e.a. poprzez dokonanie czynności egzekucyjnej z naruszeniem ustawy, co przejawia się w pominięciu przez organ egzekucyjny decyzji NUS z [...] grudnia 2020 r., zmienionej decyzją NUS z [...] czerwca 2022 r. oraz nieuwzględnieniu okoliczności terminowego uiszczania ustalonych rat przez Skarżącego. 3.1. W oparciu o podniesione zarzuty Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia DIAS z [...] marca 2023 r. i poprzedzającego go postanowienia NUS z [...] grudnia 2022 r. oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. 3.2. W odpowiedzi na skargę DIAS wniósł o jej oddalenie w całości, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonym rozstrzygnięciu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. 4. Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie bowiem zaskarżone postanowienie odpowiada prawu. 4.1. Sąd na wstępie wskazuje, że złożoną w sprawie skargę rozpoznał na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, stosownie do art. 119 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2023 r., poz. 259, dalej: "p.p.s.a."). Zgodnie z tym przepisem sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy stronie zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. 4.2. Istota sporu w rozpatrywanej sprawie sprowadza się do oceny zasadności zarzutu podniesionego przez Skarżącego w prowadzonym na podstawie tytułu wykonawczego z 21 listopada 2022 r. postępowaniu egzekucyjnym. W ocenie Skarżącego o zasadności podniesionego zarzutu przesądza fakt terminowego regulowania przez Skarżącego płatności rat wynikających z decyzji NUS z [...] grudnia 2020 r. o rozłożeniu zaległości Skarżącego w podatku od towarów i usług na raty (zmienionej decyzją NUS z [...] czerwca 2022 r.), co w konsekwencji oznacza, że tytuł wykonawczy z 21 listopada 2022 r. na podstawie którego prowadzona jest egzekucja został wydany z naruszeniem art. 33 § 2 pkt 6 lit. b) u.p.e.a. Organ prezentuje w sprawie stanowisko przeciwne podnosząc, że wskutek braku terminowego regulowania płatności trzech kolejnych rat zgodnie z decyzją NUS z [...] grudnia 2020 r. (zmienioną decyzją NUS z [...] czerwca 2022 r.) decyzja ta uległa wygaszeniu, a więc nie w sprawie nie zachodzi przypadek określony w art. 33 § 2 pkt 6 lit. b) u.p.e.a. 4.3. W tak zarysowanym sporze rację należało przyznać organowi. 4.4. Należy przypomnieć, że zgodnie z art. 33 u.p.e.a. zobowiązanemu przysługuje prawo wniesienia do wierzyciela, za pośrednictwem organu egzekucyjnego, zarzutu w sprawie egzekucji administracyjnej. Z kolei art. 33 § 2 u.p.e.a., wśród podstaw zarzutu wymienia m.in. brak wymagalności obowiązku w przypadku rozłożenia na raty spłaty należności pieniężnej (art. 33 § 2 pkt 6 lit. b) u.p.e.a.). 4.5. W rozpatrywanej sprawie niesporne jest, że decyzją z [...] grudnia 2020 r. organ przychylając się do wniosku Skarżącego orzekł o rozłożeniu na raty zaległości z tytułu podatku od towarów i usług. Bezsporne jest również, że rozstrzygniecie to zostało zmienione – również na wniosek Skarżącego – decyzją z [...] czerwca 2022 r., którą organ orzekł o dalszym rozłożeniu zaległości Skarżącego na 12 rat. 4.6. Spór koncentruje się natomiast na tym, czy zasadnie organ stwierdził, że decyzja ta podlegała wygaszeniu, bowiem Skarżący nie uiścił w terminie trzech kolejnych rat, a w konsekwencji organ uprawniony był do wystawienia tytułu egzekucyjnego i wszczęcia egzekucji z majątku Skarżącego w zakresie ww. zaległości podatkowych w podatku od towarów i usług. 4.7. Należy przypomnieć, że zgodnie z art. 259 § 1a O.p. decyzja o rozłożeniu na raty wygasa - z mocy prawa - w razie niedotrzymania terminu płatności trzech kolejnych rat na jakie został rozłożony podatek lub zaległość podatkowa w zakresie wszystkich niezapłaconych rat. 4.8. Natomiast stosownie do art. 60 § 1 O.p.: za termin dokonania zapłaty podatku uważa się: 1) przy zapłacie gotówką - dzień wpłacenia kwoty podatku w kasie organu podatkowego lub w kasie podmiotu obsługującego organ podatkowy, lub na rachunek tego organu w banku, w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe, w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, w biurze usług płatniczych, w instytucji płatniczej, w małej instytucji płatniczej lub w instytucji pieniądza elektronicznego albo dzień pobrania podatku przez płatnika lub inkasenta; 2) w obrocie bezgotówkowym - dzień obciążenia rachunku bankowego podatnika, rachunku podatnika w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej lub rachunku płatniczego podatnika w instytucji płatniczej, w małej instytucji płatniczej lub instytucji pieniądza elektronicznego na podstawie polecenia przelewu, a w przypadku zapłaty za pomocą instrumentu płatniczego innego niż polecenie przelewu, zwanego dalej "innym instrumentem płatniczym" - dzień uzyskania potwierdzenia autoryzacji transakcji płatniczej, o której mowa w art. 40 ust. 1 ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o usługach płatniczych (Dz. U. z 2022 r. poz. 2360). 4.9. Z akt sprawy wynika, że zgodnie z ustalonym harmonogramem Skarżącemu rozłożono sporną zaległość na 12 rat, z terminem spłaty ostatniej raty w dniu 30 maja 2023 r. Terminy płatności kolejno II, III i IV raty przypadały na odpowiednio – 1 sierpnia 2022 r., 30 sierpnia 2022 r. oraz 30 września 2022 r. (k. 165 akt administracyjnych). Płatności II i III raty Skarżący dokonał w dniu 31 sierpnia 2022 r., natomiast kwotę IV raty wpłacił 16 października 2022 r., co potwierdzają zgromadzone w aktach sprawy potwierdzenia wpłat (k. 124-126 akt administracyjnych). W konsekwencji w ocenie Sądu prawidłowo organ uznał, że w sytuacji braku terminowego uiszczeniu trzech kolejnych rat (w niniejszej sprawie raty II, II oraz IV) spełniła się dyspozycja art. 259 § 1a O.p., a tym samym decyzja o rozłożeniu zaległości podatkowej na raty wygasała z mocy prawa. W tym miejscu Sąd pragnie podkreślić, że z ww. harmonogramu spłaty wyraźnie wynika, że ustalone terminy spłat rat nr III, VII, VIII i XII przypadały na 30ty dzień danego miesiąca – a nie jak twierdzi Skarżący – na ostatni dzień danego miesiąca. 4.10. Natomiast odnosząc się do twierdzeń Skarżącego, iż o terminowym regulowaniu ustalonych rat świadczyć ma załączone przez Skarżącego potwierdzenie przelewu 1) z 29 czerwca 2022 r. na a kwotę 1500 zł, oraz 2) z 30 listopada 2022 r. na kwotę 1500 zł (k.92-93 akt administracyjnych), Sąd stwierdza, że przedłożone przez Skarżącego dokumenty nie pozwalają na skuteczne zakwestionowanie prawidłowości powyższych ustaleń organów. W ocenie Sądu organ prawidłowo zakwalifikował kwoty wpłacone przez Skarżącego odpowiednio 1) na poczet spłaty I raty (termin płatności 30 czerwca 2022 r.) oraz 2) na poczet zaległości w podatku od towarów i usług za miesiąc luty 2013 r. (postanowienie z 7 grudnia 2012 r.). 4.11. Za niezasadny Sąd uznał także podniesiony w sprawie zarzut naruszenia art. 154 u.p.e.a. Po pierwsze, art. 154 u.p.e.a. określa podstawowe ramy prawne oraz przesłanki zastosowania zabezpieczenia należności pieniężnej lub wykonania obowiązku o charakterze niepieniężnym. Skarżący błędnie utożsamia zastosowany wobec majątku Skarżącego środek egzekucyjny w postaci zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego (art. 1a pkt 12 tiret 4 w zw. z art. 80 § 1 u.p.e.a.) z instytucją prawną zabezpieczenia należności pieniężnej w ramach postępowania zabezpieczającego (art. 154 i nast. u.p.e.a.). Sąd pragnie zaznaczyć, że jeśli intencją Skarżącego jest wykazanie, że zastosowany wobec niego środek egzekucyjny, w ramach którego dokonano czynności egzekucyjnej jest zbyt uciążliwy lub też czynność egzekucyjna została dokonana z naruszeniem ustawy, to właściwym środkiem prawnych do podniesienia takiego zarzutu jest przysługująca zobowiązanemu skarga na czynności egzekucyjne (art. 54 u.p.e.a.), która jest odrębnym środkiem prawnym od rozpatrywanych w niniejszej sprawie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym (art. 33 u.p.e.a.). 4.12. Sąd, rozstrzygając w granicach sprawy zgodnie z art. 134 p.p.s.a. nie stwierdził istnienia innych niż podniesione w skardze naruszeń prawa materialnego lub procesowego, uzasadniających uchylenie zaskarżonego rozstrzygnięcia. 4.13. W konsekwencji powyższych ustaleń uznając, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu – Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.