III SA/Wa 1057/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sylwester Golec, , po rozpoznaniu w dniu 12 lipca 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi C. s.c. [...] na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia ... marca 2007 r. Nr ... w przedmiocie – zabezpieczenia na majątku podatnika przed wydaniem decyzji określającej zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za okres od lipca 2004 r. do listopada 2005 r. postanawia -odrzucić skargę- Pismem z dnia ... kwietnia 2007 r. C. s.c. [...] – zwana dalej Skarżącą wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia ... marca 2007 r. utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z dnia ... listopada 2006 r. zabezpieczającą na majątku Skarżącej przed wydaniem decyzji określającej zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za okres od lipca 2004 r. do listopada 2005 r. Następnie w wykonaniu zarządzeń z dnia 24 maja 2007 r. wezwano Skarżącą do uiszczenia wpisu w wysokości 500 zł oraz do złożenia dokumentu, z którego wynikałoby prawo do jednoosobowej reprezentacji spółki przez P. P. w dniu złożenia przedmiotowej skargi lub podpisanie skargi przez drugiego wspólnika. W pismach tych pouczono stronę, że nie uzupełnienie wskazanych braków skargi w ustawowym terminie 7 dni od daty otrzymania w/w wezwania spowoduje odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., powoływanej dalej jako "P.p.s.a."). Po sprawdzeniu w rejestrze dochodów budżetowych Sądu stwierdzono, że do dnia 29 czerwca 2007 r. nie uiszczono należnego wpisu od wniesionej skargi w kwocie 500 złotych. Ponadto do dnia dzisiejszego nie wpłynęła do tut. Sądu żadna korespondencja Skarżącej do niniejszej sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił, co następuje: Zgodnie z art. 220 § 1 in princ w związku z art. 220 § 3 P.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlegają odrzuceniu przez Sąd. W myśl art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., Sąd odrzuca skargę, której braków formalnych nie uzupełniono w wyznaczonym terminie. Natomiast zgodnie z art. 58 § 3 w/w ustawy odrzucenie skargi ma formę postanowienia i może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Ponadto zgodnie z art. 70 § 1 P.p.s.a. strony i ich przedstawiciele mają obowiązek zawiadamiać sąd o każdej zmianie swojego zamieszkania, adresu do doręczeń lub siedziby. W razie zaniedbania tego obowiązku w myśl § 2 tejże ustawy pismo pozostawia się w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia, chyba że nowy adres jest sądowi znany. O powyższym obowiązku i skutkach jego niedopełnienia sąd powinien pouczyć stronę przy pierwszym doręczeniu. Natomiast stosownie do art. 73 P.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w/w artykule, pismo składa się na okres siedmiu dni w placówce pocztowej lub w urzędzie gminy, a zawiadomienie o tym umieszcza w skrzynce na korespondencję, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W tym przypadku doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia tego okresu. Jednocześnie w myśl art. 65 § 2 w/w ustawy do doręczania pism w postępowaniu sądowym przez pocztę stosuje się tryb doręczania pism sądowych w postępowaniu cywilnym. Wykładnia gramatyczna i systemowa tego przepisu wskazuje, że odsyła on do przepisów wykonawczych regulujących tryb doręczania w postępowaniu cywilnym, a nie do przepisów o doręczeniach zawartych w kodeksie postępowania cywilnego. W dacie uchwalenia P.p.s.a., tj. 30 sierpnia 2002 r. obowiązywało rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 17 czerwca 1999 r. w sprawie szczegółowego trybu doręczania pism sądowych przez pocztę w postępowaniu cywilnym (Dz. U. Nr 62, poz. 697 z późn. zm.), które podobnie jak art. 73 P.p.s.a. przewidywało, w razie niemożności doręczenia pisma w sposób bezpośredni, pozostawienie pisma na okres siedmiu dni w placówce pocztowej lub w urzędzie gminy. Stan zgodności obu uregulowań został przekreślony wyrokiem TK z dnia 17 września 2002 r., SK 35/01 (OTK-A 2002, nr 5, poz. 60) stwierdzającym, że § 9 ust. 3 w zakresie, w jakim ustanawia tylko siedmiodniowy termin przechowywania w pocztowej placówce oddawczej przesyłek - pism sądowych, a tym samym uniemożliwia powtórne zawiadomienie adresata o tym piśmie, jest niezgodny z art. 45 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. W wyniku wskazanego wyroku Trybunału Minister Sprawiedliwości rozporządzeniem z dnia 21 marca 2003 r. zmienił rozporządzenie w sprawie szczegółowego trybu doręczania pism sądowych przez pocztę w postępowaniu cywilnym, nakazując powtórne awizowanie na okres siedmiu dni nieodebranego pisma sądowego. Rozporządzenie zmieniające weszło w życie z dniem 1 kwietnia 2003 r. Tym samym w przypadku nie odebrania przesyłki po powtórnym awizowaniu, uznaje się, iż została ona doręczona z upływem ostatniego dnia siedmiodniowego terminu. W rozpoznawanej sprawie Sąd pismami z dnia 29 maja 2007 r. wezwał Skarżącą do uzupełnienia braków skargi przez uiszczenie wpisu sądowego od skargi w wysokości 500 zł oraz złożenia dokumentu, z którego wynikałoby upoważnienie do reprezentacji Spółki w dacie wniesienia skargi przez osobę, która podpisała skargę lub podpisanie skargi przez drugiego wspólnika. Pisma te były pierwszą korespondencją kierowaną do Skarżącej. Powyższe wezwanie zostało wysłane na adres wskazany przez Skarżącą w skardze. Przesyłka ta została zwrócona do tut. Sądu 26 czerwca 2007 r. Z adnotacji na kopercie wynika, iż przesyłki nie doręczono adresatowi, ponieważ się wyprowadził, a doręczyciel w dniu 4 czerwca 2007 r. pozostawił awizo z informacją, że przesyłkę pozostawiono w placówce pocztowej [...] przy ul... Ponadto na kopercie zaznaczono, że przesyłkę tę powtórnie awizowano dnia 12 czerwca 2007 r. i z powodu nie podjęcia w terminie dnia 20 czerwca 2007 r. zwrócono ją do tut. Sądu. Zatem zdaniem Sądu siedmiodniowy termin na odebranie przesyłki minął 19 czerwca 2007 r. (wtorek), tym samym w świetle powyższych przepisów przesyłka ta została doręczona Skarżącej 19 czerwca 2007 r., a więc siedmiodniowy termin do uzupełnienia przedmiotowych braków upłynął dnia 26 czerwca 2007 r. (wtorek). Mając na uwadze powyższe w przedmiotowej sprawie mimo istniejącego obowiązku uzupełnienia braków skargi przez uiszczenie wpisu sądowego oraz złożenie dokumentu, z którego wynikałoby upoważnienie do reprezentacji Spółki w dacie wniesienia skargi przez osobę, która podpisała skargę, Skarżąca nie dopełniła tych wymogów we wskazanym przez Sąd terminie. Tymczasem, jak wynika z kontroli rejestru dochodów budżetowych sądu, do dnia 29 czerwca 2007 r. nie uiszczono należnego wpisu od wniesionej skargi w kwocie 500 złotych. Ponadto do dnia dzisiejszego nie złożono wymaganych dokumentów. Wobec powyższego, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 1 i § 3 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji.