III SA/Wa 1063/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jakub Pinkowski, , po rozpoznaniu w dniu 9 lipca 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. C. na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia ... grudnia 2006 r. nr ... w przedmiocie umorzenia postępowania wszczętego na wniosek w sprawie restrukturyzacji należności z tytułu wpłat na Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych postanawia 1. odrzucić skargę 2. zwrócić uiszczony wpis sądowy w wysokości 200 zł (dwieście złotych) Pismem z dnia ... kwietnia 2007 r., nadanym listem poleconym w dniu 26 kwietnia 2007 r. (data stempla pocztowego), R. C., dalej - Skarżący, reprezentowany przez radcę prawnego R. Z., wniósł skargę na powołaną w sentencji decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z ... grudnia 2006 r. W uzasadnieniu skargi wskazano, iż zaskarżona decyzja nie została doręczona Skarżącemu, ale została odebrana osobiście przez pracownika Skarżącego w Ministerstwie w dniu 30 marca 2007 r. Zdaniem Skarżącego, powyższa decyzja została najprawdopodobniej doręczona jego poprzedniemu pełnomocnikowi, któremu wypowiedziano pełnomocnictwo. Skarżący przedstawił jako załącznik do skargi kopię informacji o cofnięciu pełnomocnictwa, która została przesłana do PFRON oraz kopię książki nadawczej, z której wynika, iż w dniu 3 listopada 2007 r. do PFRON-u skierowano przesyłkę o bliżej nieokreślonej zawartości. Jak podkreślił Skarżący, tym właśnie pismem poinformowano Prezesa Zarządu PFRON o cofnięciu pełnomocnictwa. Z akt administracyjnych wynika natomiast, iż zaskarżona decyzja, zgodnie ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru, została doręczona pełnomocnikowi Skarżącego - doradcy podatkowemu M. P. w dniu 23 stycznia 2007 r. W aktach administracyjnych nie ma żadnej informacji o cofnięciu pełnomocnictwa udzielonego temu pełnomocnikowi. W odpowiedzi na skargę Minister Pracy i Polityki Społecznej podniósł, iż organ odwoławczy nie został poinformowany o cofnięciu pełnomocnictwa. Skoro pełnomocnik Skarżącego – M. P. wniósł odwołanie od decyzji organu I instancji, o czym zapewne wiedział Skarżący, obowiązany był on przesłać wypowiedzenie pełnomocnictwa do organu prowadzącego postępowanie odwoławcze. Ponadto organ II instancji zwrócił uwagę, iż pełnomocnik pismem z 24 listopada 2007 r. był wzywany do wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego. W odpowiedzi na to pismo powinien więc poinformować organ o cofnięciu pełnomocnictwa. Zdaniem organu II instancji wątpliwości budzi również twierdzenie Skarżącego o odbiorze decyzji w Ministerstwie w dniu 30 marca 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.; dalej - ppsa), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Skargę wniesioną po upływie tego terminu Sąd odrzuca na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ppsa. Ze znajdującego się w aktach sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że zaskarżoną decyzję doręczono pełnomocnikowi Skarżącego w dniu 23 stycznia 2007 r. Zawierała ona prawidłowe pouczenie o możliwości, trybie i terminie złożenia skargi do sądu administracyjnego. Trzydziestodniowy termin do jej wniesienia upływał w dniu 22 lutego 2007 r. Oznacza to, że nadając skargę w dniu 26 kwietnia 2007 r. Skarżący uczynił to z uchybieniem wskazanego wyżej terminu. Ustosunkowując się do argumentacji przedstawionej w skardze uznać należy, iż jest ona nieprzekonywująca. Przede wszystkim wątpliwość budzi sam fakt odebrania decyzji osobiście w Ministerstwie w dniu 30 marca 2007 r. przez pracownika Skarżącego. Na tę okoliczność nie ma bowiem żadnych dowodów. Fakt ten kwestionuje również organ odwoławczy, a w aktach administracyjnych nie ma żadnej miarodajnej w tej kwestii informacji. Niezależnie od powyższego, wskazać również należy, iż wypowiedzenie pełnomocnictwa, na które powołuje się Skarżący nie zostało przesłane do organu II instancji, mimo iż nastąpiło to już po złożeniu odwołania. Minister Pracy i Polityki Społecznej nie mógł więc wiedzieć o wypowiedzeniu pełnomocnictwa doradcy podatkowemu M. P. O cofnięciu pełnomocnictwa nie poinformował również były pełnomocnik Skarżącego, mimo iż odebrał wezwanie z 24 listopada 2006 r. do wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego. Warto również zauważyć, iż w aktach przesłanych przez Prezesa Zarządu PRFON do Ministra Pracy i Polityki Społecznej w dniu 15 listopada 2006 r. nie ma pisma informującego o wypowiedzeniu pełnomocnictwa, które zdaniem Skarżącego zostało wysłane do PFRON-u 3 listopada 2006 r. Organ I instancji ustosunkowując się do zarzutów odwołania wskazuje wyraźnie, że Skarżący jest reprezentowany przez doradcę podatkowego M. P. Ponadto z kopii pisma z dnia 2 listopada 2006 r. informującego o cofnięciu pełnomocnictwa wynika, iż M. P. nie jest pełnomocnikiem Skarżącego od dnia 25 października 2006 r. Z kolei pełnomocnik ten wniósł odwołanie w imieniu Skarżącego w dniu 30 października 2006 r. (data stempla na kopercie), dlatego też wątpliwym jest czy przedmiotowe wypowiedzenie pełnomocnictwa w ogóle miało miejsce, a jeśli tak to w jakiej dacie. W związku powyższym, w ocenie Sądu, uznać należało, iż zaskarżona decyzja została skutecznie doręczona pełnomocnikowi Skarżącego w dniu 23 stycznia 2007 r. W konsekwencji skarga wniesiona w dniu 26 kwietnia 2007 r. został złożona z uchybieniem terminu. Z tej przyczyny Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 oraz § 3 ppsa, postanowił jak w sentencji. O zwrocie wpisu sądowego Sąd postanowił na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 lit. a) powołanej ustawy.