III SA/Wa 1066/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Nasierowska, , po rozpoznaniu w dniu 15 lipca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. P. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] stycznia 2009 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wyjaśnienia wątpliwości co do treści postanowienia utrzymującego w mocy postanowienie prostujące oczywistą omyłkę w postanowieniu odmawiającym wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej z zakresu podatku od spadków i darowizn postanawia odrzucić skargę Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej "p.p.s.a.") skargę wnosi się do sądu administracyjnego po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia ustawa nakazuje rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Zatem w przypadku, gdy stronie przysługuje prawo wniesienia jednego z tych środków na decyzję lub postanowienie, wniesienie skargi na ten akt do sądu administracyjnego jest niedopuszczalne. W przedmiotowej sprawie Skarżąca W. P. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] stycznia 2009 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wyjaśnienia wątpliwości co do treści postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] października 2008 r., nr [...] utrzymującego w mocy postanowienie tego organu z [...] sierpnia 2008 r., nr [...] o sprostowaniu oczywistej omyłki w postanowieniu z [...] czerwca 2008 r., nr [...]. Zaskarżone postanowienie jest zatem postanowieniem wydanym w pierwszej instancji, na które zgodnie z art. 165a § 2 w związku z art. 239, art. 220 § 1 i § 2, art. 13 § 1 pkt 2 lit. c) i § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) służy zażalenie do Dyrektora Izby Skarbowej w W.. Zażalenie na to postanowienie Skarżąca wniosła w dniu 8 lutego 2009 r. (data stempla pocztowego). Następnie Dyrektor Izby Skarbowej postanowieniem z [...] kwietnia 2009 r., nr [...] utrzymał w mocy postanowienie pierwszoinstancyjne z [...] stycznia 2009 r. Skarżąca wniosła także skargę na postanowienie drugoinstancyjne Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] kwietnia 2009 r., nr [...], którą zarejestrowano pod sygnaturą III SA/Wa 1065/09. Stąd skarga na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. [...] z [...] stycznia 2009 r., nr [...], jako skarga na postanowienie wydane przez ten organ w pierwszej instancji jest niedopuszczalna. Z powyższych względów skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.