III SA/Wa 1068/18
PostanowienieWSA w Warszawie2018-07-31
Skład orzekający: Monika Świercz
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wstrzymanie wykonania postanowienia o stwierdzeniu uchybienia terminowi do wniesienia odwołania oraz odmowy przywrócenia terminu może zostać uwzględniony, a także czy może on obejmować decyzję merytoryczną wydaną w tej samej sprawie?Ratio decidendi
Sąd odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia, ponieważ jest ono aktem o charakterze procesowym, nie wywołuje skutków materialnoprawnych i nie podlega wykonaniu. W odniesieniu do decyzji merytorycznej, sąd stwierdził brak tożsamości przedmiotowej między postępowaniem dotyczącym podatku a postępowaniem w sprawie uchybienia terminowi do wniesienia odwołania, co wyklucza możliwość wstrzymania jej wykonania w ramach skargi na postanowienie procesowe. Ponadto, skarżący nie wykazał prawdopodobieństwa zaistnienia przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania.Stan faktyczny
Skarżący R. P. złożył skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. o stwierdzeniu uchybienia terminowi do wniesienia odwołania i odmowie przywrócenia terminu. W skardze zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania tego postanowienia oraz decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w L. z dnia [...] czerwca 2017 r., powołując się na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.Rozstrzygnięcie
Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia oraz decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w L.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Monika Świercz po rozpoznaniu w dniu 31 lipca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. P. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia oraz decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w L. z dnia [...] czerwca 2017 r., nr [...] w sprawie ze skargi R. P. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] lutego 2018 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi oraz odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia oraz decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w L. z dnia [...] czerwca 2017 r., nr [...]
R. P. (dalej: Skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] lutego 2018 r. w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi oraz odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. W skardze zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] lutego 2018 r. w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi oraz odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania jak i decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w L. z dnia [...] czerwca 2017 r., nr [...] z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
W myśl przepisu art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. - zwanej dalej: p.p.s.a.), sąd może, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W niniejszej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania aktu dotyczy zarówno zaskarżonego postanowienia Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] lutego 2018 r. w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi oraz odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania jak i decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w L. z dnia [...] czerwca 2017 r., nr [...].
Odnosząc się w pierwszej kolejności do wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia podnieść należy, iż przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej, w rozumieniu przepisu art. 61 p.p.s.a., mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie przymusu państwowego (egzekucji) do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się zatem do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania. Wykonaniu podlegać mogą jedynie takie akty administracyjne, z którymi wiąże się dla strony obowiązek określonego działania, zaniechania lub nakaz znoszenia zachowania innych podmiotów (por. Z. Kmieciak, glosa do postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 stycznia 1997 r., sygn. akt SA/Rz 1382/96, publik. OSP 1998/3/54).
Wstrzymanie wykonania aktu dotyczy więc sytuacji, gdy zaskarżony akt wywołuje skutki materialnoprawne. W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie o charakterze procesowym (formalnym) stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Nie budzi wątpliwości Sądu, iż zaskarżone postanowienie takich materialnoprawnych skutków nie wywołuje, co za tym nie posiada przymiotu wykonalności, czyli nie jest aktem kwalifikującym się do dobrowolnego lub przymusowego wykonania. Jego wejście do obrotu prawnego nie rodzi dla strony skarżącej żadnych skutków (pozytywnych lub negatywnych) w sferze jej sytuacji materialnoprawnej (por. postanowienie NSA z dnia 24 listopada 2009 r., sygn. akt I OZ 1075/09, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Oznacza to, iż do zaskarżonego postanowienia nie może mieć zastosowania instytucja wstrzymania wykonania aktu uregulowana w art. 61 § 3 p.p.s.a.
Natomiast mając na uwadze drugi akt administracyjny, o którego wstrzymanie wnosi strona skarżąca wyjaśnić trzeba, iż owszem ustawodawca w art. 61 § 3 p.p.s.a. wskazał, iż regulacja ta dotyczy także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Jednakże zgodnie z ugruntowanym w orzecznictwie sądów administracyjnych poglądem, użyte w art. 61 § 3 p.p.s.a. sformułowanie "w granicach tej samej sprawy" obejmuje akty w ujęciu materialnym, w związku z czym o postępowaniach prowadzonych w granicach danej sprawy będzie można mówić wówczas, gdy przedmiotem tych postępowań będzie sprawa wykazująca tożsamość podmiotową i przedmiotową (vide. T. Woś, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011, s. 433 i nast.; uchwała NSA z dnia 27 czerwca 2000 r., sygn. akt FPS 12/99, ONSA 2001/1/7; postanowienie NSA z dnia 12 czerwca 2012 r., sygn. akt II FZ 441/12; postanowienie NSA z dnia 27 lutego 2018 r., sygn. akt: II GZ 78/18 – http://cbosa.nsa.gov.pl). Przy definiowaniu pojęcia sprawy, w granicach której sąd może wstrzymać wykonanie aktu bądź czynności, należy uwzględnić to, że ustawodawca odsyła do sprawy w jej znaczeniu materialnoprawnym i jej tożsamość wyznaczają elementy wyznaczające tożsamość skonkretyzowanego w decyzji administracyjnej stosunku prawnego, a więc identyczność podmiotów, identyczność przedmiotu tego stosunku oraz identyczność obu jego podstaw – prawnej i faktycznej (postanowienie NSA z dnia 30 stycznia 2015 r., sygn. akt I OZ 43/15).
Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że pomiędzy postępowaniem dotyczącym określenia kwoty podatku do zapłaty rozwiązanej spółki oraz orzeczenia o solidarnej członków zarządu rozwiązanej spółki z tytułu podatku VAT, a postępowaniem w sprawie stwierdzenia uchybienia terminowi oraz odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od merytorycznej decyzji organu I instancji, nie zachodzi tożsamość przedmiotowa. Inny przedmiot opisanych aktów, wyklucza możliwość wstrzymania wykonania decyzji organu I instancji, w sytuacji rozpoznawania przez sąd skargi na postanowienie o stwierdzeniu uchybienia terminu do złożenia odwołania oraz odmowy przywrócenia terminu do jego wniesienia.
Jedynie na marginesie należy zauważyć, że nawet gdyby uznać, iż skutki opisane w art. 61 § 3 p.p.s.a. wywołuje, jako wydana w granicach tej samej sprawy, co zaskarżone postanowienie, decyzja Naczelnika Urzędu Skarbowego w L. z dnia [...] czerwca 2017 r., nr [...] to i tak wniosku o wstrzymanie wykonania aktu nie sposób uwzględnić, gdyż Skarżący nie podał żadnych okoliczności wskazujących na prawdopodobieństwo zaistnienia przesłanek uzasadniających udzielenie ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania aktu. Należy podkreślić, iż strona występująca z wnioskiem o wstrzymanie wykonania aktu, obwiązana jest wykazać w nim okoliczności uprawdopodobniające możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Z tych przyczyn Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło