III SA/Wa 1070/14
PostanowienieWSA w Warszawie2014-12-17
Skład orzekający: Referendarz Sądowy Anna Zaorska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy doradcy podatkowemu wyznaczonemu z urzędu w sprawie o odmowę umorzenia zaległości podatkowych przysługuje wynagrodzenie za nieopłaconą pomoc prawną, a jeśli tak, to w jakiej wysokości?Ratio decidendi
Doradcy podatkowemu wyznaczonemu z urzędu przysługuje wynagrodzenie za nieopłaconą pomoc prawną w wysokości stawki minimalnej określonej w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości, powiększonej o podatek VAT. W przypadku sprawy dotyczącej odmowy umorzenia zaległości podatkowych, stawka ta wynosi 240 zł plus 23% VAT.Stan faktyczny
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznał wniosek doradcy podatkowego P.G. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. Doradca został ustanowiony z urzędu dla skarżącego F.T. w sprawie dotyczącej odmowy umorzenia zaległości podatkowych. Sąd oddalił skargę F.T. Doradca wniósł o przyznanie wynagrodzenia, oświadczając, że nie zostało ono zapłacone.Rozstrzygnięcie
Przyznano ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, na rzecz doradcy podatkowego P.G. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 295,20 zł, w tym: tytułem opłaty – kwotę 240 złotych, tytułem 23% podatku od towarów i usług – kwotę 55,20 złotych.Pełny tekst orzeczenia
Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Anna Zaorska po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku doradcy podatkowego P. G. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi F. T. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia w całości decyzji w sprawie odmowy umorzenia zaległości podatkowych w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2005 r. postanawia - przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, na rzecz doradcy podatkowego P.G. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 295,20 zł (słownie: dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych 20/100 ), w tym: tytułem opłaty – kwotę 240 złotych (słownie: dwieście czterdzieści złotych), tytułem 23% podatku od towarów i usług – kwotę 55,20 złotych (słownie: pięćdziesiąt pięć złotych 20/100) -
Postanowieniem z 29 kwietnia 2014 r. referendarz sądowy przyznał F.T. prawo pomocy w zakresie całkowitym tj. zwolnił go od kosztów sądowych oraz ustanowił na jego rzecz doradcę podatkowego.
Pismem z 22 maja 2014 r. Krajowa Rada Doradców Podatkowych wyznaczyła doradcę podatkowego P.G. pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącego.
W dniu 5 czerwca 2014 r. pełnomocnik zapoznał się z aktami sprawy.
Na rozprawie w dniu 4 grudnia 2014 r. pełnomocnik poparł skargę oraz rozszerzył jej zarzuty. Wniósł ponadto o przyznanie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej. Oświadczył, że opłaty te nie zostały zapłacone w całości ani w części.
Wyrokiem z 4 grudnia 2014 r. Sąd oddalił wniesioną skargę.
Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej – "P.p.s.a.") wyznaczony przez Sąd pełnomocnik ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych wydatków.
Do czynności, o których mowa w tym przepisie, należy m.in.: reprezentowanie przed Sądem I instancji, wniesienie środków odwoławczych albo sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej.
W rozpoznawanej sprawie pełnomocnik reprezentował skarżącego przed Sądem I instancji.
Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego uregulowane zostały w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz.U. Nr 31, poz. 153, dalej – "rozporządzenie"),
Zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia, stawka minimalna wynosi
w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna – 240 zł.
Wynagrodzenie tej wysokości zasadzić należało pełnomocnikowi w niniejszej sprawie.
Wynagrodzenie to podwyższone zostało, na podstawie § 2 ust. 3 powołanego rozporządzenia, o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności, obowiązującą w dniu orzekania (23%), tj. o kwotę 55,20 zł.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 250 w zw. z art. 258 § 2 pkt 8 P.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 29.07.2026. · Źródło