III SA/Wa 1077/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Hieronim Sęk, , po rozpoznaniu w dniu 13 sierpnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] marca 2009 r. Nr [...] w przedmiocie określenia kwoty zwrotu niektórych wydatków związanych z budownictwem mieszkaniowym postanawia: - odrzucić skargę - Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 29 czerwca 2009 r. skarżący został wezwany w dniu 2 lipca 2009 r. do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 100 zł. W wezwaniu zawarto pouczenie, że nieuzupełnienie ww. braku w terminie siedmiu dni spowoduje odrzucenie skargi. Z akt sprawy wynika, iż wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego skarżący otrzymał 6 lipca 2009 r. (k. 19 akt sądowych). Jak wynika z dokumentacji księgowej Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie dotyczącej opłat sądowych, do dnia 4 sierpnia 2009 r. skarżący, mimo pouczenia, nie uiścił należnego wpisu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W myśl art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., powoływanej dalej jako "P.p.s.a."), od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest między innymi skarga. Jeśli należny wpis nie został uiszczony, wzywa się wnoszącego skargę do jego uiszczenia. W myśl natomiast art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlega odrzuceniu przez sąd. Należy zauważyć, że w rozpoznawanej sprawie w odpisie zarządzenia skierowanego do Skarżącego w sposób prawidłowy zostało zawarte wezwanie do uiszczenia należnego wpisu. Termin siedmiodniowy do uiszczenia wpisu rozpoczął bieg 7 lipca 2009 r. i upłynął z dniem 13 lipca 2009 r. (poniedziałek). Wpis od skargi w sprawie niniejszej nie został uiszczony we wskazanym terminie. Sąd był zatem zobligowany, w oparciu o art. 220 § 3 P.p.s.a., orzec, jak w sentencji.