III SA/Wa 1083/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Waldemar Śledzik po rozpoznaniu w dniu 15 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi E. s.c. Z. D., M. U. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] stycznia 2015 r., Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za styczeń, luty oraz miesiące od czerwca do września 2010 r. postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji E. s.c. Z. D., M. U. (dalej "Spółka" lub "Skarżąca") wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] stycznia 2015r. w przedmiocie podatku od towarów i usług styczeń, luty oraz miesiące od czerwca do września 2010r. W skardze Skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie zaskarżonej decyzji wobec zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadniając wniosek Spółka powołała się na trudną sytuacją majątkową. Wysokość zobowiązania określonego w decyzji w porównaniu do dochodów Spółki i jej możliwości płatniczych, czyni niemożliwym jej natychmiastową regulację. Wykonanie decyzji spowoduje realną groźbę złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości, ze względu na niewypłacalność Spółki. Wszczęcie postępowania upadłościowego pociągnie za sobą nieodwracalne skutki. Skarżąca wyjaśniła, że trudna sytuacja gospodarcza w zakresie usług eventowych dyktowana wciąż odczuwalnymi skutkami kryzysu gospodarczego powoduje, że Spółka w celu utrzymania się na rynku kalkuluje wynagrodzenie z uwzględnieniem minimalnej marży. Niniejsze pozwala na utrzymanie zakładu i ograniczenie strat Spółki w okresie kryzysu. Wyjaśniła, że w obecnym roku Spółka uzyskała dotychczas dochód z działalności wynoszący 20.580,81zł. Ponadto Spółka wskazała, że posiada stosunkowo wysokie stałe obciążenia związane z prowadzoną działalnością, których obniżenie nie jest możliwe. W chwili obecnej z tytułu wynagrodzeń oraz składek ZUS Spółka wypłaca łącznie miesięcznie kwotę blisko 2.500 zł. Dodatkowo ponosi stałe koszty związane z utrzymaniem biuro, które w okresie miesięcznym sięgają kwoty około 1500 zł. Z chwilą rozpoczęcia sezonu na organizację imprez plenerowych, które są głównym źródłem przychodu, Spółka znacząco zwiększy wartość wydatków na rzecz dostawców i zleceniobiorców. Wyjaśniła, że ze względu na specyfikę prowadzonej działalności, nie dysponuje składnikami majątkowymi, w tym towarami, których spieniężenie umożliwiłoby jej na jednorazową, natychmiastową spłatę zobowiązania wynikającego z decyzji. Spółce udało się zgromadzić stosunkowo niewielkie środki, które są wystarczające jedynie dla zaspokojenia bieżącej działalności. Spółka wyjaśniła również, że posiada samochód ciężarowy nabyty w 2010 r., którego obecna wartość rynkowa stanowi jedynie niewielki procent zobowiązania określonego decyzją. Pozostałe wyposażenie biurowe spółki nie przedstawia istotnej wartości w perspektywie nałożonego zobowiązania. Ich sprzedaż spowodowałoby ograniczenie zakresu jej działalności, a w konsekwencji obniżenie wysokości przychodów. Ponadto wskazała, że Banki obsługujące jej działalność odmówiły udzielenia jej pożyczki na pokrycie zobowiązania wynikającego ze skarżonej decyzji administracyjnej. W opinii Skarżącej, wstrzymanie wykonania decyzji pozwoli na przygotowanie spółki do ewentualnej konieczności zapłaty, bez konieczności ogłaszania jej upadłości, która spowoduje nieodwracalne skutki. Natomiast podjęcie przez organ kroków w celu natychmiastowej egzekucji należności spowoduje pozbawienie możliwości dalszego prowadzenia działalności przez Spółkę i jej likwidację, a w konsekwencji utratę źródła utrzymania pracowników oraz rodzin wspólników. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 749 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), wniesienie skargi do Sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Zgodnie z kolei z art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu Sądowi skargi, Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Z analizy przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. wynika, że przesłankami wstrzymania wykonania decyzji jest niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków. Rozpoznając niniejszy wniosek należy przede wszystkim zwrócić uwagę, iż wymieniony w powyższym przepisie katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania danego rozstrzygnięcia jest zamknięty. Ustawodawca szczegółowo i rygorystycznie wyznaczył podstawy wstrzymania wykonania decyzji, uzależniając tę możliwość od wykazania istnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Niewykonywanie ostatecznych aktów administracyjnych jest bowiem stanem niepożądanym, zaś prawo wnoszenia skarg do sądu administracyjnego nie może zakłócać prawidłowego funkcjonowania procesu stosowania i realizowania norm prawa administracyjnego. Oznacza to zatem, iż o wstrzymaniu wykonania decyzji sąd może orzec tylko wtedy, jeżeli wykonanie tej decyzji rodzi niebezpieczeństwo spowodowania szkody (majątkowej, a także niemajątkowej), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Podkreślić należy, iż instytucja wstrzymania wykonania decyzji powołana została do tymczasowej ochrony przed negatywnymi i nieodwracalnymi skutkami, jakie mogłaby dla strony wywołać taka decyzja, zanim zostanie zbadana przez sąd administracyjny pod kątem legalności. Wniesienie wniosku nie oznacza jednak automatyzmu w blokowaniu realizacji praw i obowiązków wynikających z decyzji administracyjnej. Sąd ocenia jedynie, czy podane przez stronę okoliczności w istocie wskazują na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Odnosząc się do zasadności wniosku w przedmiotowej sprawie należy uznać, że Spółka we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji uprawdopodobniła, że wykonania ww. decyzji przed podjęciem przez sąd administracyjny rozstrzygnięcia co do zasadności wniesionej skargi może doprowadzić do wyrządzenia Spółce znacznej szkody. Skarżąca wskazała bowiem w czym miałaby się wyrażać szkoda w jej majątku. Podkreśliła przede wszystkim, że wykonanie decyzji spowoduje nieodwracalne skutki w postaci zaprzestania prowadzenia działalności gospodarczej, a w konsekwencji także zwolnienia zatrudnianych pracowników, co pozbawi ich źródła utrzymania. Zdaniem Sądu opisane wyżej okoliczności, przy uwzględnieniu łącznej wysokości zobowiązania podatkowego oraz świadomości co do negatywnych skutków społecznych, w postaci likwidacji miejsc pracy, jakie potencjalnie może spowodować wdrożenie egzekucji, uzasadniają przekonanie, że w sytuacji Spółki istnieje obawa wystąpienia zagrożeń, o jakich mowa w treści art. 61 § 3 p.p.s.a., albowiem, ewentualne uchylenie decyzji przez Sąd, przy uprzednim wdrożeniu czynności egzekucyjnych, czyniłoby restytucję poprzedniego stanu majątkowego Spółki za nieodwracalną bądź znacznie utrudnioną. W ocenie Sądu, w rozpoznawanej sprawie istnieją więc wystarczające przesłanki wskazujące na ryzyko wystąpienia w majątku Spółki uszczerbku przekraczającego w swych rozmiarach zwykłe następstwa wykonania zaskarżonej decyzji, tj. pozwalające uznać, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.