III SA/Wa 1085/10

Referendarz sądowy Lucyna Kaligowska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 25 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. D. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia doradcy podatkowego w sprawie ze skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lutego 2010 r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania postanawia 1) ustanowić na rzecz skarżącego doradcę podatkowego; 2) odmówić przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie. 1. W skardze Skarżący T. D. zwrócił się z prośbą o zwolnienie z obowiązku zapłaty kosztów sądowych oraz o ustanowienie pełnomocnika, motywując to trudną sytuacją materialną i zdrowotną. 2. Wykonując wezwanie referendarza sądowego Skarżący przesłał wypełniony formularz PPF, w którym wymienił schorzenia na jakie cierpi. Skarżący utrzymuje się z wynagrodzenia w kwocie 1.500 zł brutto miesięcznie. Otrzymuje także premię uznaniową w kwocie 500 zł miesięcznie. Nie pobiera renty. Ciążą na nim alimenty w kwocie 450 zł. W 2005 r. zakończył własną działalność gospodarczą. Od tego czasu nie składał zeznań podatkowych. Skarżący prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Do wydatków zaliczył wspomniane wyżej alimenty, koszty utrzymania zajmowanego pokoju (350 zł), koszty zakupu leków (50-100 zł). Skarżący nie posiada rachunku bankowego oraz majątku. W chwili obecnej naczelnik urzędu skarbowego prowadzi postępowanie egzekucyjne w toku którego rozesłano informację o tym fakcie do wszystkich banków. Skarżący przedłożył umowę o pracę, odcinki potwierdzające wysokość wynagrodzenia oraz alimentów, dokumentację medyczną, orzeczenia o stopniu niepełnosprawności. Mając powyższe na uwadze zważono, co następuje: 3. Celem instytucji "prawa pomocy" jest zapewnienie realizacji prawa do sądu stronie, która ze względu na dochody, stan majątkowy i rodzinny nie może ponieść kosztów związanych ze swym udziałem w sprawie. 4. Stosownie do art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), dalej powoływanej jako "p.p.s.a.", prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W myśl art. 245 § 2 p.p.s.a. prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje natomiast zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 3 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 246 § 1 p.p.s.a. Sąd przyznaje prawo pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. 5. Ciężar dowodu w zakresie przesłanek warunkujących przyznanie prawa pomocy spoczywa na stronie. 6. Skarżący wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych oraz o ustanowienie pełnomocnika. W niniejszej sprawie wpis od skargi wynosi 100 zł. Skarżącemu przyznano już prawo pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika w sprawie III SA/Wa 666/10. 7. Z oświadczeń Skarżącego wynika, że źródłem jego utrzymania jest wynagrodzenie za pracę w wysokości ok. 1.500 zł netto miesięcznie (na kwotę tę składa się wynagrodzenie zasadnicze w kwocie 1.500 zł brutto i premia uznaniowa do 500 zł brutto miesięcznie). Wydatki związane z zajmowanym pokojem wynoszą – według oświadczenia – 350 zł. Na leki Skarżący wydaje ok. 50-100 zł miesięcznie. Dodatkowo jest zobowiązany do alimentacji córki K.. Alimenty wynoszą 450 zł. Oznacza to, że stałe wydatki Skarżącego (bez kosztów zakupu żywności) kształtują się na poziomie ok. 900 zł. Mając na uwadze powyższe dane, wspomniany fakt przyznania Skarżącemu prawa pomocy w sprawie III SA/Wa 666/10, wysokość należnego w niniejszej sprawie wpisu od skargi (100 zł), referendarz sądowy doszedł do przekonania, iż poniesienie ostatnio wymienionego wydatku nie odbędzie się kosztem środków przeznaczonych na zaspokojenie potrzeb życiowych Skarżącego. Inaczej mówiąc ze środków tych Skarżący jest w stanie wygospodarować kwotę 100 zł celem opłacenia skargi. Jednocześnie środki te nie wystarczą na opłacenie kosztów wynagrodzenia względem wybranego pełnomocnika, stąd też zasadne jest jego ustanowienie. Jego ustanowienie podyktowane jest także stanem zdrowia Skarżącego, w szczególności jego długotrwałym leczeniem [...]. W tej sytuacji na podstawie art. 243 § 1 p.p.s.a., art. 245 p.p.s.a., art. 246 § 1 p.p.s.a. oraz art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.