III SA/Wa 109/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Lidia Ciechomska-Florek (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Jerzy Płusa, Sędzia WSA Alojzy Skrodzki, Protokolant Lidia Wasilewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 maja 2009 r. sprawy ze skargi W. K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] listopada 2008 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia kosztów egzekucyjnych oddala skargę 1. Przedmiotem sporu w rozpoznawanej sprawie jest wysokość kosztów egzekucyjnych ustalona w związku z egzekucją należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne rolników od W. K. (Skarżącego), na podstawie tytułu wykonawczego z dnia 16 listopada 2000 r. Nr [...] wystawionego przez Kasę Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego Oddział Regionalny w S., Placówka Terenowa w M. 2. Z akt rozpoznawanej sprawy wynika, że pismem z 8 grudnia 2006 r. Skarżący wniósł o wydanie "postanowienia rozliczającego" z powodu uregulowania należności objętych tytułem wykonawczym Nr [...] z 16 listopada 2000 r. Na wezwanie do sprecyzowania żądania - ponowił je. Wyjaśnił, że przystępując do czynności egzekucyjnych komornik nie doręczył mu zawiadomienia o wszczęciu egzekucji świadczeń pieniężnych, w którym podana być powinna wysokość opłaty egzekucyjnej od całego długu. Jego zdaniem nie oznacza to, że komornik w pierwszej kolejności ściąga od dłużnika tę opłatę, a dopiero później egzekwuje kwoty należne wierzycielowi. Zasadą jest bowiem ściąganie kosztów wraz z egzekwowanym roszczeniem. Dopiero w fazie końcowej postępowania egzekucyjnego komornik powinien wydać postanowienie rozliczające wszystkie przewidziane przepisami koszty, ponieważ wtedy możliwe jest ustalenie ich wysokości rzeczywistej, a nie potencjalnej. Podniósł, że mimo zmiany kwoty zadłużenia przez wierzyciela pierwszą czynnością komornika było zaspokojenie kosztów egzekucyjnych. Rozliczenia przedstawione mu 19 grudnia 2006 r. uznał za niesatysfakcjonujące, ponieważ kwota uzyskana 14 marca 2001 r. i w innych dniach zawiera fałszywą informację o zajęciu. Wadliwie rozliczono kwoty w poz. 30-35. Z dokumentów KRUS skierowanych do Urzędu Skarbowego wynika brak podstaw, aby uzyskaną kwotę rozliczyć na kwartały 1999/2 do 2000/3, ponieważ nie istniał obowiązek opłacania składek. W ocenie Skarżącego nieprawidłowości te obligują organ do wydania "postanowienia rozliczającego" z wyszczególnieniem każdej uzyskanej kwoty oraz wpłat wyegzekwowanych kwot tak, aby dłużnik mógł ocenić prawidłowość działania komornika i zaskarżyć je do sądu. 3. Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2007 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w M. ustalił koszty egzekucyjne w kwocie 1.188,80 zł. 4. Po rozpatrzeniu zażalenia wniesionego przez Skarżącego, postanowieniem z dnia [...] marca 2007 r., Dyrektor Izby Skarbowej w W. utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji. Na powyższe postanowienie Skarżący złożył skargę. 5. Wyrokiem z 18 stycznia 2008 r. sygn. akt III SA/Wa 109/09, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] marca 2007 r. oraz poprzedzające je postanowienie organu I instancji ustalające koszty egzekucyjne w kwocie 1. 188,80 zł. W uzasadnieniu wskazał, iż postanowienie w sprawie kosztów egzekucyjnych, aczkolwiek w rozstrzygnięciu zawiera określenie ich wysokości, nie może ograniczać się do tego elementu. Obowiązkiem organu egzekucyjnego jest wskazanie w uzasadnieniu postanowienia wszystkich okoliczności istotnych nie tylko z punktu widzenia wysokości kosztów, ale też potwierdzających zasadność ich naliczenia. Naczelnik Urzędu Skarbowego w uzasadnieniu podał kwotę naliczonej opłaty manipulacyjnej oraz kwotę opłaty za zajęcie wynagrodzenia za pracę. Wskazał również wynikające z art. 64 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2005 r. Nr 229, poz. 1954 z późn. zm.), dalej: "u.p.e.a.", procentowe stawki naliczenia tych opłat. Jednakże nie określił kwot, do jakich stawki te zastosował. WSA stwierdził ponadto, że obowiązkiem organu egzekucyjnego jest takie przedstawienie wyliczenia opłat egzekucyjnych, które umożliwi zobowiązanemu kontrolę prawidłowości tego naliczenia. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy, organ powinien określić poszczególne, składające się na koszty egzekucyjne elementy, tj. należność główną i odsetki. Wskazał na art. 64 § 9 u.p.e.a., który określa moment powstania obowiązku uiszczenia poszczególnych opłat egzekucyjnych. Zobowiązał organ egzekucyjny do wskazania daty powstania obowiązku uiszczenia opłaty za zajęcie wynagrodzenia za pracę a zwracając uwagę na treść przepisu art. 64 § 10 u.p.e.a., wskazał na konieczność określenia momentu powstania obowiązku uiszczenia opłaty manipulacyjnej. Ponieważ z uzasadnienia postanowienia organu egzekucyjnego wynika, że w kwocie kosztów egzekucyjnych uwzględniono także wydatki egzekucyjne naliczone w związku z dokonanymi zajęciami wierzytelności z tytułu nadpłat w podatku dochodowym oraz zwrotu podatku od towarów i usług, Organ egzekucyjny podając kwoty poszczególnych wydatków, powinien określić co to były za wydatki. Nie wykonując tego obowiązku, organy egzekucyjne uniemożliwiły zarówno Skarżącemu, jak i Sądowi kontrolę zasadności obciążenia tymi wydatkami. Wskazane wyżej nieprawidłowości świadczyły, zdaniem Sądu, o braku ustaleń faktycznych istotnych dla określenia opłat i wydatków egzekucyjnych składających się na określone przez organ koszty egzekucyjne i tym samym na naruszenie art. 7 i 77 Kodeksu postępowania administracyjnego w świetle art. 64 § 1 pkt 3, § 2, § 6, § 9 i § 10 u.p.e.a. Odnosząc się do zarzutów skargi, Sąd stanął na stanowisku, że rację ma Dyrektor Izby Skarbowej twierdząc, że na wysokość kosztów egzekucyjnych nie ma wpływu przedawnienie egzekwowanego obowiązku w trakcie prowadzonego postępowania egzekucyjnego. Wpływu takiego - co do zasady - nie ma również zmiana wysokości egzekwowanej należności, w niniejszej sprawie spowodowana wydaniem po wszczęciu postępowania egzekucyjnego decyzji wyłączającej w określonym zakresie obowiązek uiszczenia składek w związku z wykazaniem przez dłużnika okoliczności faktycznych przemawiających za wyłączeniem. 6. Naczelnik Urzędu Skarbowego w M. po ponownym rozpatrzeniu sprawy, postanowieniem z [...] maja 2008 r. ustalił koszty egzekucyjne w tej samej wysokości tj. w kwocie 1.188,80 zł. Na powyższe postanowienie Skarżący wniósł zażalenie podnosząc w nim następujące zarzuty: 1) w zaskarżonym postanowieniu organ egzekucyjny wyszczególniając kwoty, jakie składają się na koszty nie określił jednoznacznie kwot do jakich wpisane stawki mają zastosowanie. Zdaniem Skarżącego, wielkość opłat, zgodnie z art. 64 §7 u.p.e.a., jest określona stosunkowo do egzekwowanej lub pobranej kwoty należności pieniężnej, 2) w jednym z pism Urząd Skarbowy w M. wskazał kwotę 11.560.96 zł. jako kwotę wyegzekwowaną, natomiast w drugim piśmie stwierdził, że kwotą wyegzekwowaną jest kwota - 6.138.82 zł .Organ egzekucyjny zaprzestał dalszej egzekucji stwierdzając, że egzekwowany obowiązek został prawie w całości spłacony. Zdaniem Skarżącego, koszty egzekucyjne zarówno od jednej jak i od drugiej kwoty nie dają kwoty - 1.188,80 zł., a Urząd Skarbowy nie jest w stanie przedstawić w sposób jasny i precyzyjny informacji w żądanej kwestii, przekazując za każdym razem, w tej samej sprawie, odmienne informacje. 7. Postanowieniem z dnia [...] listopada 2008 r. Dyrektor Izby Skarbowej w W., po rozpatrzeniu zażalenia Skarżącego, utrzymał w mocy postanowienie organu pierwszej instancji w sprawie ustalenia kosztów egzekucyjnych z dnia 6 maja 2008 r. W motywach uzasadnienia tegoż postanowienia, przytoczył przepisy ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji regulujące naliczanie kosztów egzekucyjnych. Wskazał, zasady ich ponoszenia oraz sposób ustalania wysokości (art. 64, art. 64a-64c). Wyjaśnił, że składają się na nie opłaty i wydatki poniesione przez organ egzekucyjny. Podniósł, iż podstawę naliczenia kosztów egzekucyjnych stanowi należność wykazana w zawiadomieniu z dnia 12 lutego 2001 r. US.NF-921/136/2001 o zajęciu wynagrodzenia za pracę u pracodawcy Skarżącego tj. należność główna w kwocie 8.441,92 zł oraz odsetki od zaległości w kwocie 14.697,20 zł. Wyjaśnił, że organ egzekucyjny dokonał na podstawie art. 64 § 1 pkt 3 u.p.e.a., naliczenia opłaty z tytułu dokonanej czynności egzekucyjnej tj. zajęcia wynagrodzenia za pracę w wysokości 4% egzekwowanej należności oraz na podstawie art. 64 § 6 u.p.e.a. naliczył opłatę manipulacyjną w wysokości 1% od kwoty egzekwowanych należności objętych tytułem wykonawczym. Wyjaśnił, iż podstawę naliczenia kosztów egzekucyjnych stanowiła kwota w wysokości - 23.139,12 zł, na którą składają się: kwota należności głównej w wysokości 8.441,92 zł., oraz odsetki od egzekwowanej należności w kwocie 14.697,20 zł, opłata za dokonaną czynność egzekucyjną w wysokości 925.60 zł (kwota egzekwowanej należności w wysokości - 23.139,12 zł x 4%) oraz opłata manipulacyjna w kwocie - 231,40 zł (kwota egzekwowanej należności w wysokości 23.139,12 zł. x 1%). Łączna kwota kosztów egzekucyjnych z tytułu dokonanej czynności egzekucyjnej oraz opłaty manipulacyjnej wynosi 1.157,00 zł. Do w/w kosztów egzekucyjnych, organ egzekucyjny doliczył wydatki z tytułu przesyłek pocztowych tj. kwotę 31.80 zł. Wskazał, że daje to łączną kwotę 1.188.80 zł., a więc kwotę zgodną z kwotą ustaloną przez organ egzekucyjny. Wyjaśnił, iż zgodnie z art. 64 § 8 u.p.e.a., zapłata egzekwowanej należności po dokonaniu czynności egzekucyjnych nie zwalnia dłużnika od obowiązku uiszczenia opłaty manipulacyjnej oraz opłaty za czynności egzekucyjne i wydatków egzekucyjnych. Podstawę ustalenia ich wysokości stanowi kwota egzekwowanej należności w chwili dokonania czynności egzekucyjnych. Wskazał, że zasadą jest pobieranie opłaty manipulacyjnej niezależnie od tego. czy kwota została wyegzekwowana, czy też nie. Opłata wynosi bowiem 1% kwoty "egzekwowanych należności", a nie "wyegzekwowanych należności". Dyrektor Izby Skarbowej wskazał, iż w rozpatrywanej sprawie obowiązek uiszczenia opłat za zastosowanie określonego środka egzekucyjnego oraz opłaty manipulacyjnej powstał 14 lutego 2001 r. tj. w dniu doręczenia odpisu tytułu wykonawczego i zawiadomienia o zajęciu wynagrodzenia za pracę i to na ten dzień określona została wysokość tych opłat. W zaskarżonym postanowieniu organ egzekucyjny wskazał rodzaj dokonanej czynności egzekucyjnej oraz wyszczególnił wydatki egzekucyjne związane z poniesieniem kosztów z tytułu doręczenia przesyłek pocztowych. W ocenie organu II instancji, Naczelnik Urzędu Skarbowego w M. ustalił wysokość kosztów egzekucyjnych zgodnie z przepisami ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. 8. Na powyższe postanowienie Skarżący złożył skargę. W uzasadnieniu wskazał, iż nie zgadza się z wyliczeniem Urzędu Skarbowego w M. Jego zdaniem, koszty egzekucyjne powinny być mniejsze z powodu zmiany wysokości kwoty głównej. Informacja o zmianie zadłużenia została przekazana Urzędowi Skarbowemu. Podniósł, iż nie podlegał ubezpieczeniu w KRUS oraz, że wielokrotnie kwestionował zasadność egzekwowanego obowiązku opłacania składek. Zaprzeczył stwierdzeniu Dyrektora Izby Skarbowej w uzasadnieniu postanowienia z dnia [...] listopada 2008 r., iż faktu tego nie kwestionował. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w W. wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: 9. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Dokonując kontroli zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia stwierdzić należy, że nie narusza ono prawa. W niniejszej sprawie, podstawową kwestią dla zbadania legalności działania organów orzekających w sprawie wysokości kosztów egzekucyjnych jest ustalenie, czy organy te, rozpoznając sprawę Skarżącego, uwzględniły wskazania Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego zawarte w wyroku z dnia 18 stycznia 2008 r., dotyczące dalszego postępowania sprawie, do czego zobowiązane były na podstawie art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej - P.p.s.a.). W myśl tego przepisu, ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania, wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, uchylając w/w. wyrokiem, postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] marca 2007 r. oraz poprzedzające je postanowienie organu I instancji wskazał na naruszenie przez organy art. 7 i art. 77 Kodeksu postępowania administracyjnego, z uwagi na brak ustaleń faktycznych w świetle art. 64 §1 pkt 3, § 2, § 6, § 9, i §10 u.p.e.a., istotnych dla określenia opłat i wydatków egzekucyjnych składających się na określone przez organ koszty egzekucyjne. Rozpoznając ponownie sprawę, Sąd zauważa, iż organy obu instancji rozpoznając sprawę w myśl wytycznych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zawartych w wyroku z dnia 18 stycznia 2008 r. dokonały ustaleń faktycznych w powyższym zakresie. Wyliczyły szczegółowo kwoty składające się na sumę kosztów egzekucyjnych. Wskazały podstawę naliczenia tych kosztów w wysokości 23.139,12 zł, na którą składała się należność główna w wysokości 8.441,92 zł oraz odsetki od egzekwowanej należności w wysokości 14.697,20 zł. Wyjaśniły, iż zgodnie z art. 64 § 1 pkt 3 u.p.e.a., opłata za dokonaną czynność egzekucyjną wynosi 925,60 zł tj. 4% egzekwowanej należności a opłata manipulacyjna kwotę 231,40 zł tj. 1% egzekwowanej należności, co daje łączną kwotę 1.157 zł. Ponadto organy uwzględniły poniesione wydatki z tytułu kosztów przesyłek pocztowych na łączną kwotę 31,80 zł, a w uzasadnieniu postanowień wyszczególniły koszty związane z poszczególnymi przesyłkami. W związku z powyższym łączna kwota kosztów egzekucyjnych ustalona została w wysokości 1.188,80 zł. Zgodnie z zaleceniem Sądu, organy wskazały, iż obowiązek uiszczenia opłat za zastosowanie środka egzekucyjnego oraz opłaty manipulacyjnej powstał w dniu 14 lutego 2001 r., tj. w dniu doręczenia odpisu tytułu wykonawczego i zawiadomienia o zajęciu wynagrodzenia za pracę, i na ten dzień określona została ich wysokość. Zestawiając zatem treść, wskazań Sądu z treścią uzasadnienia zaskarżonego postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] listopada 2008 r. oraz utrzymanego nim w mocy postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego w M. z [...] maja 2008 r., stwierdzić należy, że organy zastosowały się do zawartych w wyroku wskazań uwzględniając je przy ponownym rozpoznaniu sprawy. Powyższe ustalania pozwalają na kontrolę prawidłowości określenia przez organ egzekucyjny opłat i wydatków egzekucyjnych składających się na koszty egzekucyjne. W ocenie Sądu, organy egzekucyjne ustaliły koszty egzekucyjne zgodnie z przepisami art. 64c § 1, art. 64 §1 pkt 3, art. 64 § 2, § 6, § 9. §10, art. 64b u.p.e.a. Stosownie do treści z art. 64 § 1 pkt 3 u.p.e.a. za zajęcie wynagrodzenia za pracę organ egzekucyjny pobiera za tą czynność, opłatę egzekucyjną w wysokości 4% kwoty egzekwowanej należności, nie mniej jednak niż 2 zł 50 gr. Obowiązek uiszczenia opłaty powstaje z chwilą doręczenia dłużnikowi zajętej wierzytelności zawiadomienia o zajęciu (art. 64 § 9 pkt 2 u.p.e.a.). Organ egzekucyjny prawidłowo wskazał jako datę powstania obowiązku uiszczenia opłaty, datę 14 lutego 2001 r. Stosownie bowiem do treści art. 64 § 2 u.p.e.a., organ egzekucyjny pobiera opłaty za czynności egzekucyjne, jeżeli nie później niż po upływie 14 dni od dnia dokonania pierwszego zajęcia nieruchomości, rzeczy lub prawa majątkowego, nadał w placówce pocztowej za pokwitowaniem lub doręczył zobowiązanemu odpis tytułu wykonawczego lub zawiadomienie o zajęciu wierzytelności lub innego prawa majątkowego. Z akt rozpoznawanej sprawy wynika, że organ egzekucyjny zachował powyższy warunek. Obowiązek uiszczenia opłaty manipulacyjnej powstaje, w myśl art. 64 §10 u.p.e.a. z chwilą doręczenia odpisu tytułu wykonawczego. W rozpoznawanej sprawie obowiązek ten powstał 14 lutego 2001 r. Opłata manipulacyjna, stosownie do art. 64 § 6 wyżej powołanej ustawy stanowi 1% kwoty egzekwowanych należności objętych tytułem wykonawczym, nie mniej jednak niż 1,40 zł. Stosownie zaś do brzmienia art. 64c §1 w zw. z treścią art. 64 b u.p.e.a., organ egzekucyjny doliczył do kosztów egzekucyjnych wydatki egzekucyjne. W rozpoznawanej sprawie były to wydatki na przesyłki pocztowe zawierające kolejne zawiadomienia o zajęciu. Dodatkowo podkreślić należy, iż na mocy powołanego art. 153 P.p.s.a., nie tylko organ ponownie rozpatrujący sprawę, w rozpoznawanej sprawie Naczelnik Urzędu Skarbowego w M. oraz Dyrektor Izby Skarbowej w W., ale i Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę, związany jest oceną prawną i wskazaniami co do dalszego postępowania wyrażonymi w wyroku WSA w Warszawie z dnia 18 stycznia 2008 r. Oznacza to, że Sąd rozpoznający sprawę - z jednej strony - ma obowiązek dokonania kontroli, czy organy zastosowały się do tych wskazań w postępowaniu prowadzonym w następstwie uprzedniego kasatoryjnego orzeczenia tego Sądu - z drugiej zaś - zobowiązany jest do podporządkowania się wcześniej wyrażonemu poglądowi prawnemu i wyprowadzonym z niego wskazaniom co do dalszego postępowania. Wskazać należy, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w wyroku z 18 stycznia 2008 r. stwierdził, iż organy orzekające, opierając się na wyjaśnieniach Skarżącego złożonych w piśmie z 3 stycznia 2007 r., prawidłowo przyjęły, że złożył on przewidziany w art. 64c § 7 u.p.e.a. wniosek o wydanie postanowienia w sprawie kosztów egzekucyjnych. Okoliczność, iż domagał się on również rozliczenia kwot uzyskanych z egzekucji i przekazanych wierzycielowi, nie podważa w ocenie Sądu, konieczności podjęcia rozstrzygnięcia co do kosztów egzekucyjnych. Sąd ten jednoznacznie wskazał, iż słuszne jest stanowisko Dyrektora Izby Skarbowej, że na wysokość kosztów egzekucyjnych nie ma wpływu przedawnienie egzekwowanego obowiązku w trakcie prowadzonego postępowania egzekucyjnego. Wpływu takiego, nie ma również co do zasady, zmiana wysokości egzekwowanej należności. W niniejszej sprawie, zmiana ta spowodowana była wydaniem, po wszczęciu postępowania egzekucyjnego, decyzji wyłączającej w określonym zakresie obowiązku uiszczenia składek w związku z wykazaniem przez dłużnika okoliczności faktycznych przemawiających za wyłączeniem. Zgodnie ze wskazanymi wyżej przepisami, obowiązek uiszczenia opłat za zastosowanie określonego środka egzekucyjnego oraz opłaty manipulacyjnej powstaje w określonym dniu i to na ten dzień określana jest ich wysokość. W konsekwencji za bezpodstawny należało uznać zarzut Skarżącego, iż z uwagi na zmianę kwoty należności głównej podlegającej egzekucji, powinna zostać zmniejszona kwota kosztów egzekucyjnych. Zauważyć także należy, iż przepisy ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji nie przewidują wydania postanowienia w przedmiocie rozliczenia wyegzekwowanych kwot należności. W postępowaniu, którego rezultatem było wydanie postanowienia w sprawie kosztów, zasadność podnoszonych przez Skarżącego zarzutów dotyczących tego rodzaju rozliczeń oraz nieprzekazania części wyegzekwowanych kwot wierzycielowi nie mogła być badana. Nie są to bowiem okoliczności wpływające na wysokość kosztów egzekucyjnych, które liczone są od kwot "egzekwowanych", a nie "wyegzekwowanych" należności objętych tytułem wykonawczym. Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę, wskazuje również, iż organ egzekucyjny, wydając postanowienie w sprawie ustalenia kosztów egzekucyjnych, uwzględnia między innymi dokonane w toku postępowania egzekucyjnego czynności egzekucyjne, powodujące powstanie kosztów egzekucyjnych oraz poniesione wydatki egzekucyjne. Obowiązany jest także uwzględnić wydane w toku tego postępowania postanowienia powodujące wyłączenie odpowiedzialności zobowiązanego za koszty egzekucji, jeżeli postanowienia takie zostały wydane. Wydając postanowienie w sprawie ustalenia kosztów egzekucyjnych organ egzekucyjny nie bada natomiast, czy wszczęcie i prowadzenie egzekucji było zgodne z prawem. W związku powyższym, nie mogą zasługiwać na uwzględnienie zarzuty Skarżącego dotyczące zasadności egzekwowanego obowiązku. Skoro w toku postępowania egzekucyjnego nie stwierdzono, że tytuł wykonawczy zawiera wady uniemożliwiające przeprowadzenie postępowania egzekucyjnego, które nie mogły być znane organowi egzekucyjnemu w chwili skierowania tego tytułu do egzekucji, oraz nie stwierdzono, że wszczęcie i prowadzenie egzekucji było niezgodne z prawem, to zobowiązany nie może na te okoliczności powoływać się po zakończeniu egzekucji, na etapie ustalenia kosztów egzekucyjnych. Po zakończeniu postępowania egzekucyjnego Zobowiązany nie może bowiem wnosić zarzutów dotyczących samej egzekucji. Z tego powodu, Sąd nie mógł uwzględnić zarzutów dotyczących prawidłowości postępowania egzekucyjnego zgłoszonych przez Skarżącego w piśmie z dnia 5 maja 2009 r. 10. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 151 P.p.s.a. skargę oddalił jako nieuzasadnioną.