III SA/Wa 109/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA del. Dariusz Kurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 24 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T.K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] listopada 2015 r. Nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2010 r. postanawia odrzucić sprzeciw Postanowieniem z 5 kwietnia 2016 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie odmówił T. K. przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika. Postanowienie wraz z pouczeniem o prawie wniesienia sprzeciwu w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia pod rygorem odrzucenia sprzeciwu, wysłano do Skarżącego na adres wskazany jako adres do doręczeń w dniu 6 kwietnia 2016 r. i doręczono 11 kwietnia 2016 r. (k. 64 akt sądowych). Skarżący jednak wniósł sprzeciw za pośrednictwem Poczty Polskiej dopiero 27 kwietnia 2016 r. Data nadania przesyłki z uwagi na nieczytelną pieczęć nadania w placówce pocztowej UP O. została odczytana ze strony http://emonitoring.poczta-polska.pl. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwaną dalej "P.p.s.a.", od zarządzeń i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6 – 8, strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia. (...). Natomiast art. 259 § 2 P.p.s.a. stwierdza, że sprzeciw wniesiony po terminie oraz sprzeciw, którego braki nie zostały uzupełnione (...), sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Postanowienie referendarza sądowego z dnia 5 kwietnia 2016 r. zostało doręczone Skarżącemu 11 kwietnia 2016 r. Termin do wniesienia sprzeciwu upłynął 18 kwietnia 2016 r. (poniedziałek). Natomiast Skarżący wniósł sprzeciw 27 kwietnia 2016 r., a zatem 9 dniowym przekroczeniem terminu, do dokonania tej czynności. W konsekwencji, wniesienie sprzeciwu po upływie terminu - jak to ma miejsce w niniejszej sprawie - w świetle cytowanego przepisu stanowi podstawę do odrzucenia sprzeciwu. Dlatego na podstawie art. 259 § 2 P.p.s.a. orzeczono jak w postanowieniu.