III SA/Wa 1092/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Lidia Ciechomska-Florek (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Barbara Kołodziejczak-Osetek, Sędzia WSA Marta Waksmundzka-Karasińska, , po rozpoznaniu w dniu 24 listopada 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. G. o wyłączenie sędziego w sprawie ze skargi A. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lutego 2008 r. Nr[...]. w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2006 r. postanawia oddalić wniosek o wyłączenie sędziego Pismem z 21 września 2008 r. Skarżący A. G. wniósł o wyłączenie od udziału w sprawie sędziego WSA Grażyny Nasierowskiej. Podniósł, iż wydane przez nią postanowienie z 30 maja 2008 r. odrzucające skargę "oczywiście narusza prawo", a sędzia pozbawia Skarżącego prawa do sądu, nie wskazując żadnej ustawowej podstawy tak szkodzącego mu, tendencyjnego rozstrzygnięcia. Polemizując z tym rozstrzygnięciem Skarżący podkreślił, iż skargę swoją złożył Dyrektorowi Izby Skarbowej w dniu 11 kwietnia 2008 r., tj. w terminie, a nie tylko przesłał ją pocztą elektroniczną, jak stwierdzono we wzmiankowanym postanowieniu. Tym samym niezrozumiałym, zdaniem Skarżącego, jest rozważanie "jakoby spóźnionego" nadania skargi za granicą, gdyż nadawaniem to nie było, a jedynie wtórnym przesłaniem dodatkowych odpisów już złożonej skargi. Skarżący wyjaśnił ponadto, że zgłoszony przez niego wniosek o wyłączenie sędziego jest też jego ewentualną skargą kasacyjną. Z oświadczenia sędziego WSA Grażyny Nasierowskiej, złożonego w dniu 21 listopada 2008 r. wynika, że po jej stronie nie zachodzą przesłanki przewidziane w art. 18 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej "p.p.s.a.", wyłączające od rozpoznania niniejszej sprawy. Nie istnieją nadto inne okoliczności, które mogłyby wywoływać uzasadnione wątpliwości co do jej bezstronności. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 18 § 1 p.p.s.a. sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy w sprawach: 1) w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki; 2) swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia i powinowatych bocznych do drugiego stopnia; 3) osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli; 4) w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron; 5) w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą; 6) w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator; 7) w których brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej. Niezależnie od przyczyn wymienionych powyżej sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie, o czym stanowi art. 19 p.p.s.a. Oceniając zgłoszone przez Skarżącego zarzuty skierowane przeciwko sędziemu WSA Grażynie Nasierowskiej należy uznać, że stanowią one w istocie zarzuty skierowane przeciwko wydanemu w postępowaniu sądowym postanowieniu o odrzuceniu skargi. Tymczasem kwestionowanie zasadności rozstrzygnięcia wydanego w tymże postępowaniu nie jest przesłanką uzasadniającą żądanie wyłączenia sędziego. Skarżący może zwalczać wadliwe – w jego ocenie – orzeczenie sądowe przy pomocy środka odwoławczego. Inaczej mówiąc podniesione przez Skarżącego zarzuty mogą podlegać ocenie w postępowaniu kasacyjnym przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, w przypadku wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia z 30 maja 2008 r., którą to skargę Skarżący złożył, gdyż jak wyjaśnił, jest nią równocześnie rozpoznawany tu wniosek. Wobec powyższego, a nadto wobec złożonego oświadczenia sędziego uznać należy, że nie wystąpiły przesłanki z art. 18 § 1 p.p.s.a., ani z art. 19 p.p.s.a., bowiem Skarżący nie wykazał, by w rozpoznawanej sprawie zaistniały przyczyny wyłączenia od udziału w sprawie wskazanego sędziego. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 18 § 1, art. 19 oraz art. 22 § 1 i 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.