III SA/Wa 1095/10

Referendarz Sądowy Marcin Piłaszewicz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 14 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych lub o częściowe zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi W. G. na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] lutego 2010 r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego p o s t a n a w i a odmówić przyznania skarżącemu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie 1. Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej u.p.p.s.a, stronie może być przyznane prawo pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych albo ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika (art. 245 § 3 u.p.p.s.a.) i następuje wtedy, kiedy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów utrzymania bez uszczerbku utrzymania dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 u.p.p.s.a.). Jeżeli skarżący zamierza skorzystać z instytucji prawa pomocy powinien uprawdopodobnić okoliczności, od zaistnienia których zależy możliwość skorzystania przez Sąd z tej instytucji, natomiast Sąd jest zobowiązany do analizy przedstawionych materiałów, także z uwzględnieniem zasad logicznego myślenia i doświadczenia życiowego. 2. W. G. (dalej jako skarżący) wniósł, wpierw pismem z 25 maja 2010 r., a następnie – w wykonaniu wezwania referendarza sądowego - , na formularzu PPF z 22 czerwca 20010 r., o zwolnienie od kosztów sądowych lub o częściowe zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wskazał, że z uwagi na ilość postępowań nie jest w stanie uiścić kosztów sądowych. Nadto poinformował o tym, że trudna sytuacja finansowa jest spowodowana tym, że jego syn nie może aktualnie znaleźć pracy i jest osobą bezrobotną. W związku z tym na skarżącym spoczywa obowiązek utrzymania całej rodziny, a uiszczenie kosztów sądowych wpłynęłoby negatywnie na realizację tego obowiązku. Skarżący prowadzi gospodarstwo domowe razem z żoną, synem, synową, wnuczką i wnuczkiem. Posiada 40 ha, zajęte hipoteką na rzecz Prokuratury w K. Skarżący pozostaje w rozdzielności majątkowej z żoną od 2002 r. Podobnie – w rozdzielności majątkowej – pozostaje syn z synową. Skarżący wskazał, że uzyskuje, tytułem emerytury, kwotę 3000,- zł netto, jego żona – kwotę 1638,- zł brutto, syn – jest bezrobotny, żona syna – 1410,- zł z tytułu umowy o pracę. Jako bieżące, konieczne wydatki skarżący oznaczył: - 300 zł za energię elektryczną; -100,- zł woda i ścieki; - 1000,- zł – opał (średniorocznie); - 300,- zł [...] i lekarstwa; 170,- zł – abonament telefoniczny; 30 ,- zł wywóz śmieci; - 20,- zł podatek; 500,- zł- koszty żywności; - 990,- zł – rata kredytu. Skarżący wskazał, że nie dysponuje należnościami od osób trzecich. Jest zobowiązany – z tytułu pożyczki u rodziny – na kwotę 1500,- zł, z tytułu pożyczki [...] – na kwotę 16 tys. zł. Skarżący wniósł o prolongatę terminu na dostarczenie pozostałych dokumentów, o które wzywał referendarz sądowy. 3. Wpis od skargi w wysokości 200,- zł jest jedynym kosztem sądowym wymaganym w sprawie na obecnym etapie postępowania. Następstwem tego jest stwierdzenie, że tylko w zakresie ciężaru uiszczenia tej kwoty jest rozpatrywany wniosek strony skarżącej, ponieważ nie są aktualnie wymagane inne koszty postępowania, a strona skarżąca posiada stałe źródło dochodu, którym może gospodarować, także w okresie późniejszym. 4. W ocenie referendarza, strona skarżąca rzetelnie przedstawiła swoją sytuację majątkową i jej twierdzenia zasługują na wiarę. 5. Stąd referendarz sądowy podziela pogląd strony skarżącej o konieczności poczynienia przez nią nakładów na utrzymanie rodziny, a w konsekwencji – o miarkowaniu jej zdolności do ponoszenia kosztów sądowych. Jednakże, z zestawienia wysokości miesięcznych dochodów uzyskiwanych w gospodarstwie domowym przez członków rodziny strony skarżącej wynika, że jest ona w stanie wygospodarować kwotę 200,- zł tytułem wymagalnego wpisu od skargi. Zarazem, mając na uwadze źródło dochodu strony skarżącej, tj. emeryturę, nie sposób twierdzić, że zdolność uzyskiwania przychodu przez skarżącego zaniknie na późniejszych etapach postępowania. Referendarz sądowy zauważa zarazem, że skarżący – w dniu 25 maja 2010 r. - uiścił wymagane w sprawie koszty postępowania (s. 11 akt sądowych), tj. zapłacił wpis od skargi w wysokości 200,- zł, co wskazuje na trafność poglądów referendarza sadowego w ocenie sytuacji majątkowej strony. 6. Z tych powodów referendarz sądowy, uznał, że strona skarżąca nie wykazała niemożności wygospodarowania środków na poczet kosztów sądowych i - podstawie art.243 § 1, art. 245 § 1 i § 3 oraz art. 246 § 1 pkt 2 u.p.p.s.a. – orzekł, jak w sentencji.