III SA/Wa 1121/18

Dnia 29 października 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: , Przewodniczący Sędzia WSA Radosław Teresiak, po rozpoznaniu w dniu 29 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. sp. z o.o. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] lutego 2018 r. nr [...] w przedmiocie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za poszczególne okresy rozliczeniowe 2015 r. postanawia odrzucić skargę P. sp. z o.o. (dalej: "Skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] lutego 2018 r. w przedmiocie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za poszczególne okresy rozliczeniowe 2015 r. Na podstawie zarządzenia z dnia 25 kwietnia 2018 r. Skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez złożenie oryginału lub uwierzytelnionego odpisu dokumentu, z którego wynikałoby upoważnienie osoby, która podpisała skargę do reprezentacji spółki w dacie wniesienia skargi. Na podstawie zarządzenia z dnia 21 czerwca 2018 r. Skarżąca została również wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwania zostały doręczone Skarżącej w dniu 10 lipca 2018 r. (duplikat zwrotnego potwierdzenia odbioru w aktach sprawy, k. 20 akt sądowych). Jak wynika z dokumentacji księgowej Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie dotyczącej opłat sądowych, Skarżąca do dnia 15 października 2018 r. nie uiściła należnego wpisu. Skarżąca nie nadesłała również wymaganego dokumentu w zakreślonym przez Sąd terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 28 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz.U. z 2018 r. poz. 1302, zwana dalej: "P.p.s.a."), osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu sądowym przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Zgodnie zaś z art. 29 P.p.s.a. przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28 P.p.s.a. mają obowiązek przy pierwszej czynności w postępowaniu wykazać swoje umocowanie do działania stosownym dokumentem. Natomiast art. 49 P.p.s.a. stanowi, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Stosownie zaś do art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Odrzucenie skargi następuje w formie postanowienia, które może być wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 P.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest między innymi skarga. Jeśli należny wpis nie został uiszczony, wzywa się wnoszącego skargę do jego uiszczenia. W myśl natomiast art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. W sprawie niniejszej przesyłka zawierająca wezwania Sądu została doręczona Skarżącej w dniu 10 lipca 2018 r. W związku z powyższym siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych skargi oraz do uiszczenia wpisu sądowego upłynął z dniem 17 lipca 2018 r. (wtorek). Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że ww. wezwania nie zostały wykonane w zakreślonym przez Sąd terminie. Jak już wskazano powyżej, Skarżąca nie nadesłała wymaganego dokumentu, ani nie uiściła należnego wpisu sądowego. W tej sytuacji Sąd był zobowiązany, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. oraz art. 220 § 3 P.p.s.a., orzec, jak w sentencji postanowienia.