III SA/Wa 1126/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Sędzia WSA Katarzyna Owsiak po rozpoznaniu w dniu 26 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P.R. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] lutego 2018 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności członka zarządu wraz ze spółką za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług za grudzień 2012 r. postanawia: odrzucić skargę Pismem z dnia 19 marca 2018 r. P.R. (dalej: "Skarżący"), w imieniu którego działał pełnomocnik – adw. E.D., złożył skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] lutego 2018r. w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności członka zarządu wraz ze spółką za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług za grudzień 2012 r. Na podstawie zarządzenia z dnia 25 kwietnia 2018 r. pełnomocnik Skarżącego został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez złożenie oryginału lub uwierzytelnionego odpisu pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. Przesyłka zawierająca wezwanie została doręczona pełnomocnikowi Skarżącego w dniu 6 czerwca 2018 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach sprawy, k. 16 akt sądowych). W związku z nienadesłaniem przez pełnomocnika Skarżącego dokumentu pełnomocnictwa Sąd, na podstawie zarządzenia z dnia 30 lipca 2018 r., wezwał Skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez osobiste podpisanie lub nadesłanie podpisanego egzemplarza skargi. Powyższe wezwanie zostało doręczone Skarżącemu w trybie art. 73 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302, dalej "p.p.s.a."), w dniu 23 sierpnia 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skuteczne zainicjowanie postępowania sądowego w celu kontroli legalności zaskarżonego aktu, jest uzależnione od spełnienia m.in. wymogów formalnych pisma procesowego jakim jest skarga, określonych w art. 46 § 1 p.p.s.a. Przepis ten stanowi w pkt. 4, że każde pismo strony powinno zawierać m.in. podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Ponadto, w myśl dyspozycji art. 37 § 1 p.p.s.a., w przypadku skargi wnoszonej przez pełnomocnika procesowego, dodatkowym wymogiem formalnym skargi jest dołączenie do niej dokumentu pełnomocnictwa procesowego, wykazującego umocowanie wnoszącego skargę do działania w imieniu strony. Braki formalne skargi podlegają sanowaniu w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a., a ich nieuzupełnienie pomimo wezwania sądu skutkuje odrzuceniem skargi stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. W stanie faktycznym sprawy, po stwierdzeniu, że wniesiona i podpisana przez adwokat E.D. skarga obarczona jest brakiem formalnym, gdyż nie dołączono do niej dokumentu pełnomocnictwa procesowego, Sąd wezwał wymienionego adwokata do przedłożenia w terminie 7 dni stosownego pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu. Pełnomocnik Skarżącego nie odpowiedział na to wezwanie. Mając na uwadze okoliczność niewykazania przez pełnomocnika umocowania do reprezentowania Skarżącego w niniejszym postępowaniu sądowym, przywołać należy pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażony w postanowieniu z dnia 8 kwietnia 2011 r. (sygn. akt II OSK 597/11; LEX nr 992608), wedle którego: "wykładnia art. 49 § 1 p.p.s.a., analizowana przez pryzmat konstytucyjnej zasady prawa do sądu, winna prowadzić do rozumienia tego przepisu w ten sposób, że skuteczność wniesienia skargi do sądu administracyjnego przez osobę, która nie spełnia warunku uznania jej pełnomocnikiem procesowym zależy od zatwierdzenia tej czynności przez stronę". Sąd uznał zatem za zasadne wezwanie Skarżącego do podpisania skargi (lub nadesłania podpisanego egzemplarza skargi), co uczynił wezwaniem z dnia 30 lipca 2018 r., które zostało uznane za doręczone w dniu 23 sierpnia 2018 r. (czwartek). To zaś oznacza, że termin do usunięcia wymienionego w wezwaniu braku formalnego skargi upływał w dniu 30 sierpnia 2018 r. Jak wynika z akt sprawy, Skarżący w zakreślonym terminie nie uczynił zadość wezwaniu. W tym stanie rzeczy, skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., o czym postanowiono jak w sentencji.