III SA/Wa 1128/17

Dnia 19 marca 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: , Przewodniczący Sędzia WSA Sylwester Golec, po rozpoznaniu w dniu 19 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.R. i Z.R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości na 2014 r. postanawia odrzucić skargę A.R. oraz Z.R. (dalej jako "Skarżący"), pismem z 15 lutego 2017 r. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z [...] grudnia 2016 r. w przedmiocie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości na 2014 r. W treści skargi wnieśli o zwolnienie od kosztów sądowych ze względu na złą sytuację finansową całej rodziny. Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie postanowieniem z dnia 2 października 2017 r. odmówił Skarżącym przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu sprzeciwu Skarżących z 26 października 2017 r., postanowieniem z dnia 16 listopada 2017 r. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie z 2 października 2017 r. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 grudnia 2017 r. Skarżący zostali wezwani pismami z dnia 19 grudnia 2017 r. do solidarnego uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł. W wezwaniach zostali pouczeni, że nieuiszczenie wskazanej kwoty w terminie siedmiu dni, od dnia doręczenia wezwań, spowoduje odrzucenie skargi. Powyższe wezwania Skarżący otrzymali 11 stycznia 2018 r. (zwrotne potwierdzenia odbioru - k. 82 i 83 akt sądowych). Z dokumentacji księgowej dotyczącej opłat sądowych sporządzonej według stanu na dzień 16 marca 2018 r. wynika, iż nie zidentyfikowano wpływu kwoty z tytułu wpisu sądowego, do którego uiszczenia Skarżący zostali wezwani. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: skargę należało odrzucić. Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 z późn. zm.) - dalej "P.p.s.a.", od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest skarga. Sąd, stosownie do art. 220 § 1 P.p.s.a. w związku z art. 220 § 3 P.p.s.a. nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jeśli należny wpis nie zostanie uiszczony, wzywa się wnoszącego skargę do jego uiszczenia. Przepis art. 220 § 3 P.p.s.a. stanowi, że skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlega odrzuceniu przez sąd. Zgodnie zaś z art. 58 § 3 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę postanowieniem, a odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Sąd stwierdza, że skoro z akt sądowych sprawy wynika, iż zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi zawierało prawidłowe pouczenie o skutkach niezastosowania się do wezwania w wyznaczonym terminie i zostało skutecznie doręczone Skarżącym, to należało przyjąć, że siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu rozpoczął bieg następnego dnia po doręczeniu wezwań, tj. w dniu 12 stycznia 2018 r. i upłynął z dniem 18 stycznia 2018 r. (czwartek), zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 1 i § 2 P.p.s.a. Sąd zauważa, że skoro z dokumentów księgowych Sądu wynika, iż do dnia 16 marca 2018 r. nie odnotowano wpłaty wpisu, należało uznać, że Skarżący nie uiścili go w wyznaczonym terminie. Skarga nie została zatem opłacona i podlega odrzuceniu. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 220 § 3 oraz art. 58 § 3 P.p.s.a., Sąd skargę odrzucił.