III SA/Wa 1132/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Dziełak, Sędziowie Sędzia WSA Jerzy Płusa, Sędzia WSA Ewa Radziszewska-Krupa (sprawozdawca), Protokolant specjalista Lidia Wasilewska, po rozpoznaniu w dniu 25 stycznia 2011 r. na rozprawie sprawy ze skargi A. S.A. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lutego 2010 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty podatku od czynności cywilnoprawnych postanawia zawiesić postępowanie sądowe A. S.A. z siedzibą w W. (dalej "Spółka") złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. (dalej: "DIS") z [...] lutego 2010r. utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w W. (dalej: "NUS") z [...] listopada 2009r., odmawiającą stwierdzenia nadpłaty w podatku od czynności cywilnoprawnych w wysokości 101.299 zł. Notariusz pobrał ww. podatek na mocy art. 7 ust. 1 pkt 9 w związku z art. 6 ust. 9 pkt 1, 2, 3 ustawy z dnia 9 września 2000r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (Dz. U. z 2005r. Nr 41, poz. 399 ze zm., dalej "u.p.c.c."), w związku z połączeniem Spółki przez przejęcie O. Sp. z o.o. z siedzibą w G. i przeniesienie całego majątku O. Sp. z o.o. na Spółkę, z jednoczesnym podwyższeniem kapitału zakładowego Spółki w drodze emisji akcji imiennych serii B o wartości nominalnej 1 zł. Podstawą wystąpienia Spółki o stwierdzenie ww. nadpłaty oraz o naliczenie stosownego oprocentowania od nadpłaty była niezgodność przepisów u.p.c.c. z art. 7 ust. 1 Dyrektywy Rady nr 69/335/EWG z 17 lipca 1969r. dotyczącej podatków pośrednich od gromadzenia kapitału (Dz. Urz. WE L Nr 249, s. 25, w brzmieniu obowiązującym w 2007r., dalej "Dyrektywa 69/335"). Przepis ten przewiduje zwolnienie z podatku kapitałowego czynności podwyższenia kapitału zakładowego spółki kapitałowej, jeżeli spółka ta przeniesie wszystkie swoje aktywa i pasywa lub jedną bądź więcej gałęzi swojej działalności do jednej lub więcej spółek kapitałowych. Zdaniem Spółki, która powołała się na wykładnię historyczną ww. Dyrektywy, zmienianej Dyrektywą 73/80/EWG z 9 kwietnia 1973r., Polska już od 1 maja 2004r. powinna stosować zwolnienie w zakresie działań restrukturyzacyjnych, w tym połączenia, w u.p.c.c. Zwolnienie to zastosowano jednak dopiero od 1 stycznia 2009r., błędnie odczytując Dyrektywę 2008/7. W takiej sytuacji organy podatkowe powinny bezpośrednio zastosować art. 7 ust. 1 Dyrektywy 69/335/EWG, a przepisy u.p.c.c. traktować jako sprzeczne z celem ww. Dyrektywy. Organy podatkowe obu instancji ww. decyzjach stwierdziły, że normy u.p.c.c. obowiązujące w dniu dokonania czynności nie stały w sprzeczności z art. 7 ust. 1 Dyrektywy 69/335/EWG. DIS wyjaśnił, że jako datę odniesienia, wskazaną w art. 7 ust. 1 należy traktować 1 lipca 1984r. W tym dniu w Polsce obowiązywały stawki podatku kapitałowego: 10% i 5%. Zgodnie z wyrokiem ETS z 21 czerwca 2007r. PP2007/9/50 w sprawie Optimus-Telecomunicacoes ww. przepis nakłada na państwa członkowskie jasny i bezwarunkowy obowiązek zwolnienia z podatku kapitałowego czynności, które 1 lipca 1984r. były, zgodnie z prawem krajowym, z niego zwolnione lub opodatkowane według stawki 0,5% lub niższej. Od 1 stycznia 1986r. Zdaniem DIS również powoływany przez Spółkę w odwołaniu wyrok ETS z 9 lipca 2009r. C-397/07 nie daje podstaw do zmiany stanowiska. Polska nie była zobowiązana do implementowania Dyrektywy 69/335/EWG w brzmieniu wprowadzonym Dyrektywą 73/80/EWG i 73/79/EWG, gdyż w dniu akcesji obowiązywała Dyrektywa 69/335/EWG w brzmieniu nadanym Dyrektywą 85/303. Na podstawie art. 1 ust. 3 pkt 2 u.p.c.c. wniesienie aportu do spółki prawa handlowego, stanowiące następstwo podwyższenie – w wyniku podjęcia uchwały walnego zgromadzenia - kapitału zakładowego sp. z o.o. traktować należy, jako zmianę umowy spółki. Przy zmianie umowy spółki, na mocy art. 6 ust. 1 pkt 8 lit. b) u.p.c.c., podstawę opodatkowania stanowi wartość wkładów powiększających majątek spółki, albo wartość, o którą podwyższono kapitał zakładowy. Stosownie do art. 7 ust. 1 pkt 9 u.p.c.c. stawka podatku wynosi 0,5%. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Spółka podniosła między innymi zarzut naruszenia art. 7 ust. 1 Dyrektywy 69/335EWG przez błędną jego wykładnię i niezastosowanie w sprawie, co spowodowało naruszenie zasady praworządności oraz art. 72 § 1 pkt 2 w związku z art. 73 § 1 pkt 2 w związku z art. 75 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm., dalej "O.p.") przez bezzasadną odmowę stwierdzenia nadpłaty, ja również bezpodstawne niezastosowanie art. 75 § 1 w związku z art. 73 § 1 pkt 2 i art. 74 pkt 3 i art. 77 § 1 pkt 4 w związku z art. 78 § 5 pkt 1 O.p. DIS, w opinii którego zarzuty skargi są niezasadne, wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 26 maja 2010r. sygn. akt II FSK 2130/08 skierował do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, na podstawie art. 267 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej, dwa pytania prejudycjalne: 1. Czy przy wykładni art. 7 ust. 1 Dyrektywy 69/335/EWG sąd krajowy zobowiązany jest uwzględnić postanowienia dyrektyw zmieniających, w szczególności dyrektyw 73/79/EWG i 73/80/EWG, w sytuacji, gdy dyrektywy te nie obowiązywały już w momencie akcesji Rzeczypospolitej Polskiej do Unii Europejskiej? 2. W przypadku odpowiedzi negatywnej na pytanie pierwsze, czy wyłączenie aktywów spółki kapitałowej z podstawy opodatkowania podatkiem kapitałowym, określone w art. 5 ust. 3 tiret pierwsze Dyrektywy 69/335/EWG dotyczy wyłącznie aktywów spółki kapitałowej, której kapitał ulega podwyższeniu? Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270, ze zm.; dalej: "P.p.s.a.") sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. W ocenie Sądu udzielenie odpowiedzi na zadane przez Naczelny Sąd Administracyjny pytania prejudycjalne będzie miało znaczenie przy rozstrzyganiu niniejszej sprawy. W skardze Skarżąca zarzuciła bowiem między innymi naruszenie art. 7 ust. 1 Dyrektywy 69/335/EWG, a zarzut ten związany jest z wątpliwościami, jakie budzi możliwość uwzględnienie kolejnych zmian Dyrektywy 69/335/EWG przy stosowaniu zwolnienia określonego w tym przepisie, gdy w momencie akcesji Polski do Unii Europejskiej niektóre z tych zmian już nie obowiązywały (por. też postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 27 maja 2010r. sygn. akt II FSK 80/09). W świetle obowiązujących przepisów prawa nie ulega ponadto wątpliwości, że orzeczenie ETS dotyczące wykładni prawa wspólnotowego ma moc wiążącą w sprawie, w której sąd skierował pytanie prejudycjalne, a także w innych podobnych sprawach rozpoznawanych przez sądy administracyjne (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 14 września 2009 r. sygn. akt I FSK 656/08). Sąd, mając powyższe na względzie, na mocy art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. postanowił z urzędu zawiesić postępowanie sądowe do czasu udzielenia przez ETS odpowiedzi na ww. pytania prejudycjalne.