III SA/Wa 1133/16

WyrokWSA w Warszawie2017-03-27

Skład orzekający: Grzegorz Nowecki, Dominik Gajewski, Katarzyna Owsiak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy postanowienie o zawieszeniu postępowania egzekucyjnego może zostać wydane po skutecznym przeprowadzeniu czynności egzekucyjnych polegających na wyegzekwowaniu spornej należności?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że postanowienie o zawieszeniu postępowania egzekucyjnego ma charakter deklaratoryjny i jego skutki powstają z mocy prawa z chwilą zgłoszenia zarzutów przez zobowiązanego. Nawet jeśli należność została już wyegzekwowana, organ egzekucyjny jest zobowiązany do wydania postanowienia o zawieszeniu postępowania, a samo zawieszenie nie wyłącza obowiązku rozpatrzenia zarzutów. Sąd nie mógł oceniać legalności decyzji ustalających wysokość zobowiązania podatkowego, gdyż przedmiotem skargi było postanowienie o zawieszeniu postępowania egzekucyjnego.
Stan faktyczny
Skarżąca K.K. wniosła skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W., które utrzymało w mocy postanowienie Prezydenta W. o zawieszeniu postępowania egzekucyjnego w celu wyegzekwowania zaległości z tytułu podatku od nieruchomości. Skarżąca podnosiła, że nie można zawiesić postępowania po pełnej egzekucji należności oraz kwestionowała wadliwość decyzji ustalających wysokość zobowiązania podatkowego. Organy administracji uznały, że zgłoszenie zarzutów przez zobowiązanego obliguje organ do zawieszenia postępowania egzekucyjnego z mocy prawa.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Grzegorz Nowecki, Sędziowie sędzia WSA Dominik Gajewski, sędzia WSA Katarzyna Owsiak (sprawozdawca), , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 27 marca 2017 r. sprawy ze skargi K. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania egzekucyjnego oddala skargę 1. Postępowanie przed organami egzekucyjnymi. 1.1. Przedmiotem skargi jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. (dalej: SKO) z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie Prezydenta W. (dalej: Prezydent/organ pierwszej instancji) z dnia [...] listopada 2015 r. znak [...] w sprawie zawieszenia administracyjnego postępowania egzekucyjnego prowadzonego przeciwko K.K. (dalej: Strona/Skarżąca) w celu wyegzekwowania zaległości z tytułu podatku od nieruchomości na podstawie tytułów wykonawczych z dnia 21 maja 2015 r. 1.2. Z akt egzekucyjnych wynika, że zawiadomieniem [...] z dnia 8 września 2015 r. o zajęciu wynagrodzenia za pracę Prezydent, działając jako organ egzekucyjny na podstawie art. 79 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2014 r. poz. 1619 ze zm., dalej: u.p.e.a.), dokonał zajęcia świadczeń przysługujących Skarżącej od pracodawcy oraz wezwał pracodawcę, aby nie wypłacał zajętej części świadczenia Skarżącej, lecz przekazał ją organowi egzekucyjnemu aż do pełnego pokrycia egzekwowanych należności pieniężnych w łącznej wysokości 1562,60 zł. 1.3. Skarżąca złożyła zarzuty na prowadzone postępowanie egzekucyjne podnosząc zarzut przedawnienia zobowiązania podatkowego, braku wymagalności obowiązku oraz niedopuszczalności egzekucji. 1.4. Prezydent postanowieniem z dnia [...] listopada 2015 r. zawiesił administracyjne postępowanie egzekucyjne prowadzone przeciwko Skarżącej w celu wyegzekwowania zaległości z tytułu podatku od nieruchomości na podstawie tytułów wykonawczych z dnia 21 maja 2015 r. 1.5. Skarżąca wniosła zażalenie na postanowienie z dnia [...] listopada 2015 r. kwestionując zasadność zawieszenia postępowania w sytuacji, gdy należność, której dotyczy zawieszone postępowanie, została już wyegzekwowana. 1.6. SKO postanowieniem z dnia [...] stycznia 2016 r. utrzymało w mocy postanowienie Prezydenta. SKO w uzasadnieniu wskazało, że art. 35 § 1 u.p.e.a. znajduje zastosowanie w postępowaniu, w którym zobowiązany zgłosi zarzuty wskazane w tym przepisie. W przedmiotowej sprawie Skarżąca złożyła zarzuty na prowadzone postępowanie egzekucyjne podnosząc zarzut przedawnienia zobowiązania podatkowego, braku wymagalności obowiązku oraz niedopuszczalności egzekucji. Podstawy tych zarzutów określone zostały w art. 33 § 1 pkt 1, 2, 6 u.p.e.a. Wobec powyższego do tego postępowania odnosi się art. 35 § 1 u.p.e.a., w którym mowa o zarzutach w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej na podstawie art. 33 § 1 pkt 1-7, 9 i 10. Zgodnie z jednoznacznym brzmieniem przepisu sam fakt zgłoszenia zarzutu zawiesza to postępowanie (niezależnie od etapu na jakim ono się znajduje). Zatem w tym przypadku (gdy złożone zostały zarzuty) ustawodawca nie uzależnił zawieszenia postępowania od woli organu. SKO podkreśliło, iż wyegzekwowanie należności nie pozbawia zobowiązanego możliwości skorzystania z przysługujących mu środków prawnych i mimo że wyegzekwowanie należności nastąpiło szybciej niż rozpatrzenie zarzutów, zarzuty te nadal muszą zostać przez organ rozpatrzone. Brzmienie art. 35 § 1 u.p.e.a., mimo zastosowanej przez ustawodawcę konstrukcji zawieszenia postępowania z mocy prawa, nie zwalnia organu z obowiązku rozpatrzenia zarzutów i z przepisu tego wynika, że pomimo zawieszenia postępowania organ będzie rozpatrywał zarzuty zgłoszone przez zobowiązanego. SKO wskazało, że podziela stanowisko organu pierwszej instancji i uznaje, że organ ten prawidłowo zastosował art. 56 § 3 w związku z art. 35 § 1 u.p.e.a. i zgodnie z tymi przepisami zawiesił postępowanie egzekucyjne prowadzone w celu wyegzekwowania zaległości z tytułu podatku od nieruchomości na podstawie tytułów wykonawczych z dnia 21 maja 2015 r. 2. Postępowanie przed Sądem pierwszej instancji. 2.1. Skarżąca nie zgodziła się z wydanym postanowieniem i złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W uzasadnieniu wskazała, że skarżone postanowienie jest bezprzedmiotowe i nielogiczne z uwagi na to, że nie da się zawiesić postępowania egzekucyjnego po dokonaniu pełnej egzekucji. Ponadto zwróciła uwagę na wadliwość decyzji na podstawie, których prowadzona była egzekucja. 2.2. SKO w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie i podtrzymało stanowisko w sprawie. 3. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: 3.1. Skarga nie jest zasadna. 3.2. Na wstępie należy wskazać, że złożona w niniejszej sprawie skarga została rozpoznana przez Sąd na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym stosownie do obowiązującego od dnia 15 sierpnia 2015 r. nowego brzmienia przepisu art. 119 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej: p.p.s.a.). Zgodnie z tym przepisem sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy stronie zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. 3.3. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1066) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Z kolei przepis art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a. stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. W wyniku takiej kontroli postanowienie może zostać uchylone w razie stwierdzenia, że naruszono przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogłoby w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy, ewentualnie w razie wystąpienia okoliczności mogących być podstawą wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a), b) i c) p.p.s.a.). Z przepisu art. 134 § 1 p.p.s.a. wynika z kolei, że Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. 3.4. Oceniając zaskarżone postanowienie SKO z punktu widzenia wskazanych powyżej kryteriów stwierdzić należy, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem skarżony akt nie narusza prawa w stopniu uzasadniającym jego wyeliminowanie z obrotu prawnego. 3.5. Rozważania rozpocząć należy od wskazania uregulowań stanowiących ramy prawne rozpoznawanej sprawy. Zgodnie z art. 56 § 1 pkt 5 u.p.e.a. postępowanie egzekucyjne ulega zawieszeniu w całości lub części w innych przypadkach przewidzianych w ustawach. Na mocy natomiast przepisu art. 35 § 1 u.p.e.a. zgłoszenie przez zobowiązanego zarzutu w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej na podstawie art. 33 § 1 pkt 1-7, 9 i 10 zawiesza postępowanie egzekucyjne do czasu wydania ostatecznego postanowienia w przedmiocie zgłoszonego zarzutu, o ile wierzyciel po otrzymaniu zarzutu nie wystąpi z uzasadnionym wnioskiem o podjęcie zawieszonego postępowania egzekucyjnego. 3.6. Odnosząc powyższe regulacje do stanu faktycznego sprawy wskazać należy, że Skarżąca pismem z dnia 24 września 2015 r. złożyła zarzuty w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego w administracji podnosząc zarzuty przedawnienia zobowiązania podatkowego, braku wymagalności obowiązku oraz niedopuszczalności egzekucji. Podstawy tych zarzutów określone zostały w art. 33 § 1 pkt 1, 2, 6 u.p.e.a., zatem zaistniała przesłanka do zawieszenia postępowania egzekucyjnego. Prezydent W. postanowieniem z dnia [...] listopada 2015 r. znak [...] zawiesił administracyjne postępowanie egzekucyjne prowadzone przeciwko Skarżącej w celu wyegzekwowania zaległości z tytułu podatku od nieruchomości na podstawie tytułów wykonawczych z dnia [...] maja 2015 r. o numerach: [...]., działając w oparciu o art. 56 § 1 pkt 5 w związku z art. 35 § 1 u.p.e.a. 3.7. W ocenie Sądu, SKO zasadnie wywiodło, iż za okoliczność, o której mowa we wskazanym powyżej art. 56 § 1 pkt 5 u.p.e.a. należy uznać również sytuację przewidzianą w art. 35 § 1 u.p.e.a., czyli zawieszenie postępowania egzekucyjnego w wyniku wniesienia zarzutów przez zobowiązanego na podstawie art. 33 pkt 1-7, 9 i 10 u.p.e.a. Zaistnienie przesłanki z art. 56 § 1 pkt 5 u.p.e.a w związku z art. 35 § 1 u.p.e.a., zgodnie art. 56 z § 3 u.p.e.a., obligowało organ egzekucyjny do wydania postanowienia o zawieszeniu postępowania egzekucyjnego. Co do zawieszenia postępowania egzekucyjnego, o którym mowa w art. 56 § 1 pkt 5 u.p.e.a., należy zauważyć, że jego zastosowanie jest możliwe nie tylko w razie zaistnienia sytuacji sprecyzowanej w innej ustawie niż u.p.e.a. Zawieszenie postępowania na podstawie tego przepisu możliwe jest także na podstawie przesłanki określonej w samej u.p.e.a. W niniejszej sprawie przesłanka zawieszenia postępowania zawarta jest w cytowanym wcześniej art. 35 § 1 u.p.e.a. Jednocześnie wskazać należy, że wydane postanowienie o zawieszeniu postępowania ma charakter deklaratoryjny, zaś skutki zawieszenia postępowania powstały z momentem zaistnienia zdarzenia, o którym mowa w przepisie art. 35 § 1 u.p.e.a., tj. z momentem zgłoszenia zarzutów. W komentarzach do przepisu art. 35 u.p.e.a. wskazuje się "nowelizacja z 2013 r. dokonała w art. 35 zmiany polegającej na przyjęciu, że zgłoszenie przez zobowiązanego zarzutu w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej zawiesza postępowanie egzekucyjne do czasu wydania ostatecznego postanowienia w przedmiocie zgłoszonego zarzutu. Obecnie więc zawieszenie postępowania egzekucyjnego następować będzie z mocy prawa. Mimo to organ egzekucyjny zobligowany jest do wydania postanowienia na podstawie art. 56 § 3 u.p.e.a." (Cezary Kulesza w komentarz do art. 35 u.p.e.a., System informacji prawnej Lex). 3.8. Odnosząc się do zarzutów dotyczących niezasadności wydawania postanowienia o zawieszeniu postepowania w sytuacji uprzedniego skutecznego przeprowadzenia czynności egzekucyjnych polegających na wyegzekwowaniu spornej należności Skarżącej w trakcie postępowania egzekucyjnego należy wyjaśnić, iż zawieszenie postępowania egzekucyjnego dokonuje się z mocy samego prawa w sytuacji wniesienia zarzutów, a postanowienie, jak już wyżej wspominano ma charakter deklaratoryjny. Za niezasadne uznać należało również zarzuty odnoszące się do wadliwości decyzji ustalających Skarżącej wysokość zobowiązania w podatku od nieruchomości, które stanowiły podstawę wszczęcia postępowania egzekucyjnego. Jak już wyżej wspomniano, w świetle art. 134 p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy. Rozstrzygnięcie w granicach danej sprawy oznacza, że Sąd nie może uczynić przedmiotem rozpoznania legalności innej sprawy administracyjnej niż ta, w której wniesiono skargę. W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie o zawieszeniu postępowania, wobec czego Sąd nie może oceniać prawidłowości wydanych wobec Skarżącej decyzji ustalających wysokość zobowiązania w podatku od nieruchomości. 3.9. Z tych względów, mając na uwadze wszystkie przedstawione powyżej okoliczności, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 p.p.s.a., oddalił skargę w całości.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło