III SA/Wa 1134/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: , Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Nasierowska, po rozpoznaniu w dniu 14 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia M. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 sierpnia 2015 r. sygn. akt III SA/Wa 1134/15 w sprawie ze skargi M. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] listopada 2014 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych postanawia: odrzucić zażalenie Pismem z dnia 3 kwietnia 2015 r. M.G. (zwana dalej: "Skarżącą") wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] listopada 2014 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych. Następnie postanowieniem z dnia 13 sierpnia 2015 r. tutejszy Sąd odrzucił powyższą skargę. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, odpis wskazanego postanowienia został doręczony pełnomocnikowi Skarżącej – adw. L. R. , w dniu 24 sierpnia 2015 r. Pismem z dnia 31 sierpnia 2015 r. pełnomocnik Skarżącej złożył zażalenie na postanowienie z dnia 13 sierpnia 2015 r., wnosząc o jego uchylenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z obowiązującym w dniu wydania zaskarżonego postanowienia przepisem art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270 z późn. zm.) - zwanej dalej: "p.p.s.a.", od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, (...). Z treści powyższego przepisu w brzmieniu obowiązującym w dniu wydania zaskarżonego postanowienia, tj. 13 sierpnia 2015 r. wynika zatem, że środkiem zaskarżenia jaki przysługiwał stronom w odniesieniu do wskazanego postanowienia była skarga kasacyjna, co znajduje również swoje odzwierciedlenie w treści zarządzenia z dnia 13 sierpnia 2015 r., przy czym strona skarżąca reprezentowania w niniejszej sprawie przez profesjonalnego pełnomocnika, z uwagi na treść przepisu art. 140 § 1 w zw. z art. 166 p.p.s.a. nie otrzymała wraz z odpisem zaskarżonego postanowienia pouczenia o przysługującym jej środku zaskarżenia. Natomiast pełnomocnik Skarżącej zaskarżył postanowienie z dnia 13 sierpnia 2015 r. wnosząc zażalenie w piśmie z dnia 31 sierpnia 2015 r. Na mocy art. 197 § 2 p.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. Stąd też stosownie do treści art. 178 p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Biorąc pod uwagę przedstawione powyżej okoliczności zażalenie pełnomocnika Skarżącej na postanowienie z dnia 13 sierpnia 2015 r. należy zatem uznać za niedopuszczalne, bowiem środkiem zaskarżenia jaki przysługiwał stronie skarżącej w odniesieniu do wskazanego postanowienia była skarga kasacyjna. Powyższe uzasadnia odrzucenie przedmiotowego zażalenia jako niedopuszczalnego. Wobec powyższego, na mocy powołanych przepisów, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.