III SA/Wa 1141/15

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Agnieszka Grzelak po rozpoznaniu w dniu 20 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu w sprawie ze skargi Z.P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości na 2014 r. postanawia - przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, na rzecz adwokata R.B. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 73,80 zł (słownie: siedemdziesiąt trzy złote i osiemdziesiąt groszy) w tym: tytułem opłaty - kwotę 60 zł (słownie: sześćdziesiąt złotych), tytułem 23 % podatku od towarów i usług kwotę 13,80 zł (słownie: trzynaście złotych i osiemdziesiąt groszy) Postanowieniem z 17 czerwca 2015 r., sygn. III SA/Wa 1141/15 referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał Skarżącej Z.P. prawo pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Na tej podstawie po wystąpieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie do Okręgowej Rady Adwokackiej w W. na pełnomocnika Skarżącej został wyznaczony adwokat R.B. . Na rozprawie 14 kwietnia 2016 r. adwokat R.B. wniósł o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania sądowego. We wniosku tym zawarł oświadczenie, że opłaty za udzieloną pomoc prawną nie zostały zapłacone w całości ani w części. Mając na względzie powyższe zważono, co następuje: Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej "P.p.s.a.") wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej adwokata określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. z 2013, poz. 461 ze zm., dalej - "rozporządzenie"). W rozpoznawanej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości na 2014 r. Wpis sądowy ma charakter wpisu stosunkowego i jego wysokość została określona na podstawie § 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193). Stosownie do § 19 ust. 1 i ust. 2 rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 -5 rozporządzenia oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata. Stosownie natomiast do § 6 pkt 1 rozporządzenia stawki minimalne wynoszą przy wartości przedmiotu sprawy do 500 zł – 60 zł. W niniejszej sprawie wartość przedmiotu sporu wyniosła 424 zł. Przepisy te mają zastosowanie w niniejszej sprawie na mocy § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1801). Decydując o kwocie wynagrodzenia starszy referendarz sądowy miał na uwadze rodzaj i charakter sprawy zawisłej przed sądem, oraz jej przebieg, a także czynności, które pełnomocnik podjął w sprawie. W niniejszej sprawie pełnomocnik Skarżącego, adwokat R.B. zapoznał się z aktami sprawy 11 sierpnia 2015 r., sporządził pismo w sprawie z 11 sierpnia 2015 r. oraz uczestniczył w rozprawie w dniu 14 kwietnia 2016r. Dlatego koszty w sprawie zostały przyznane jak w sentencji. W związku z powyższym, na podstawie art. 250 § 1, art. 258 § 1 i § 2 pkt 8 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.