III SA/Wa 1145/15

5.11.2015 r. Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Marcin Piłaszewicz na posiedzeniu niejawnym w dniu 5.11.2015 r po rozpoznaniu wniosku A. sp. z o.o. o przyznanie prawa pomocy w postaci częściowego zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A. sp. z o.o. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] .02.2015 r Nr [...] w przedmiocie zarzutów w postpowaniu egzekucyjnym p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie w przedmiocie prawa pomocy A. sp. z o.o., na formularzu PPPr z 8/6/2015 r, złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych. Uzasadniła go nieprowadzeniem działalności gospodarczej. Następnie, w wykonaniu wezwania referendarza sądowego z 5/10/2015 r (m.in. o zestawienie faktur VAT za sześć miesięcy prowadzenia działalności gospodarczej, wyciągów z rachunków bankowych za ostatnie trzy miesiące prowadzenia działalności gosp., sprawozdanie finansowe za 2014 r, zestawienie należności i zobowiązań, wysokości dopłat poczynionych przez wspólników, wskazanie wysokości i źródeł finansowania działalności spółki – korespondencji, obsługi prawnej, księgowej etc.), uiściła jedyny wymagalny w sprawie koszt sądowy, tj wpis w wysokości 100,- zł. W zakresie niewykonanie wezwania referendarza sądowego postępowanie spółki nosi znamiona jaskrawego lekceważenia treści zaleceń urzędnika a żądane informacje pozostały dla urzędnika oceniającego wniosek "magnum ignotum" (wielką niewiadomą) – zupełnie, jak w stosunku do innych wniosków strony o prawo pomocy. Chociaż takie postępowanie spółki stwarza prawną możliwość pozostawienia jej wniosku bez rozpoznania, to jest to jednak okoliczność nieistotna dla wyniku sprawy, ponieważ, wobec uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł (karta 43 akt sądowych), postępowanie o prawo pomocy stało się bezprzedmiotowe: jak wynika z rubryki 4 i 5 formularza PPF, jedynym celem wnioskodawcy było uzyskanie zwolnienia od wpisu skargi, który to obowiązek już nie spoczywa na stronie. Zbędne jest zatem rozpoznanie wniosku strony. W tej sytuacji, wobec niespoczywania (już) na stronie obowiązku uiszczenia wpisu od skargi, na podstawie art. 249a u.p.p.s.a. należało umorzyć postępowanie z wniosku skarżącej o zwolnienie od kosztów sądowych.