III SA/Wa 1150/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Dziełak (sprawozdawca), , po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia ... marca 2007 r. Nr ... w przedmiocie określenia kwoty zwrotu różnicy podatku od towarów i usług za kwiecień 2006 r. postanawia: - odrzucić skargę - Pismem z dnia ... kwietnia 2007 r. - złożonym bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Z. G. wniosła "skargę na decyzję Izby Skarbowej w S." zaznaczając, że uzasadnienie prześle w terminie późniejszym. W związku z faktem, że powyższe pismo nie spełniało wszystkich wymogów formalnych właściwych dla skargi do sądu administracyjnego wezwano stronę do wskazania numeru oraz daty zaskarżonego aktu oraz organu, który go wydał. Jednocześnie poinformowano, że zgodnie z art. 54 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie jest przedmiotem skargi. Organ następnie przekazuje tę skargę do Sądu. Powyższe wezwanie strona odebrała w dniu 7 maja 2007 r. Nie udzieliła jednak na nie odpowiedzi. W dniu 14 maja wniosła natomiast za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej w W. OZ w S. skargę na decyzję z dnia ... marca 2007 r. nr ..., którą uchylił on decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w L. z dnia ... grudnia 2006 r. nr ... oraz określił Skarżącej kwotę zwrotu różnicy podatku od towarów i usług za kwiecień 2006 r. Skarżąca wyjaśniła, składa skargę na tę decyzję za pośrednictwem organu w związku z pismem omyłkowo wysłanym do sądu administracyjnego. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o odrzucenie skargi. Podniósł, że zaskarżoną decyzję doręczono Skarżącej 27 marca 2007 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru w aktach administracyjnych), a skarga nadana została w urzędzie pocztowym 14 maja 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - powołanej dalej jako p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W myśl natomiast art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Z powołanych wyżej przepisów wynika, że do skutecznego wniesienia skargi do Sądu Administracyjnego konieczne jest zachowanie 30-dniowego terminu od dnia doręczenia stronie rozstrzygnięcia administracyjnego zapadłego w sprawie oraz uczynienie tego (wniesienie skargi) za pośrednictwem właściwego organu administracji. W treści zaskarżonej w niniejszej sprawie decyzji zawarto prawidłowe pouczenie o sposobie wnoszenia skargi oraz terminie w jakim należy tego dokonać. W związku z powyższym, skoro zaskarżona decyzja została doręczona na adres pełnomocnika strony w dniu 27 marca 2007 r., wskazany w art. 53 § 1 p.p.s.a. 30-dniowy termin do wniesienia skargi upływał z dniem 26 kwietnia 2007 r. (czwartek) i najpóźniej w tym dniu strona powinna złożyć skargę. Uczyniła to jednak w sposób właściwy, tj. za pośrednictwem organu, dopiero w dniu 14 maja 2007 r., a więc z przekroczeniem powyższego terminu. Nie wnioskowała jednocześnie o jego przywrócenie. Sąd zauważa jednocześnie, iż dla oceny zachowania terminu do wniesienia skargi nie mogło mieć wpływu pismo Skarżącej przesłane bezpośrednio do Sądu w dniu 23 kwietnia 2007 r. - a więc jeszcze w terminie do wniesienia skargi. Przede wszystkim, jeżeli stanowiło ono skargę, to wniesione zostało w sposób nieprawidłowy, tj. bezpośrednio do sądu a nie za pośrednictwem organu. Data nadania takiego pisma na adres Sądu w urzędzie pocztowym nie może więc stanowić o zachowaniu terminu do wniesienia skargi. Dopiero bowiem wniesienie jej w sposób właściwy (za pośrednictwem organu) wywiera odpowiedni skutek. Ponadto poza słowem "skarga" oraz wskazaniem jako organu Izby Skarbowej w S. - pismo to nie zawierało ani numeru, ani daty zaskarżonej decyzji, nie wskazywało również na przedmiot, którego decyzja ta dotyczyła. Nie było również w jakikolwiek sposób uzasadnione. Powyższe braki uniemożliwiały nadanie mu dalszego biegu. Na wezwanie do ich uzupełnienia skarżąca natomiast nie odpowiedziała. Podkreślić należy, że powyższe wezwanie do wskazania przedmiotu zaskarżenia, w którym poinformowano również stronę o prawidłowym trybie wnoszenia skargi, nie oznaczało, że pismo z 23 kwietnia 2007 r. zostało przez Sąd uznane za prawidłowo wniesioną skargę. Nawet gdyby Skarżąca uzupełniła jego braki (wskazała datę, numer zaskarżonej decyzji, organ który ją wydał) pozwalając uznać to pismo za skargę - to następną czynnością podjętą przez Sąd byłoby zapewnienie prawidłowego sposobu jej wniesienia, tj. przesłanie skargi do właściwego organu. Dopiero ta data byłaby uważana za datę wniesienia skargi i stanowiłaby o zachowaniu lub przekroczeniu terminu do jej wniesienia. Podsumowując, wniesienie przez Skarżącą bezpośrednio do Sądu pisma z 23 kwietnia 2007 r., nie miało wpływu na ocenę zachowania terminu do wniesienia skargi w niniejszej sprawie, którą Skarżąca wniosła w dniu 14 maja 2007 r. W myśl art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Zgodnie natomiast z art. 58 § 3 p.p.s.a. odrzucenie skargi ma formę postanowienia i może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Biorąc powyższe pod uwagę, w szczególności uznając, że skarga z dnia 11 maja 2007 r. została wniesiona po terminie, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 w związku z art. 53 § 1 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.