III SA/Wa 1150/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jarosław Trelka (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Sylwester Golec, Sędzia WSA Aneta Lemiesz, Protokolant referent stażysta Katarzyna Skurzyńska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 grudnia 2011 r. sprawy ze skargi A. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] stycznia 2011 r. nr [...] w przedmiocie uznania za nieuzasadnione zarzutów zgłoszonych na postępowanie egzekucyjne oddala skargę. Postanowieniem z [...] listopada 2010 r. Prezydent W. uznał zgłoszone przez A. Sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej "Spółka" lub "Skarżąca") zarzuty w postępowaniu egzekucyjnym za nieuzasadnione. Nadto odmówił umorzenia postępowania egzekucyjnego w podatku od nieruchomości. W uzasadnieniu postanowienia Organ wyjaśnił, że zobowiązana Spółka w piśmie z 10 listopada 2010 r. zgłosiła zarzuty w postępowaniu egzekucyjnym. Wskazała, że w rubryce 10 tytułu egzekucyjnego wpisano jej nazwę skróconą, podczas gdy powinna być ona podana w całości. Następnie podniosła, że nie jest w stanie stwierdzić, czy osoba, która podpisała się na ww. tytule wykonawczym, jest osobą widniejącą na pieczęci. Podpis jest bowiem nieczytelny. Organ egzekucyjny stwierdził, że nazwa podana w tytule wykonawczym w rubryce 10 jest zgodna z nazwą, jaka figuruje na pieczątce Spółki. W odniesieniu do drugiego z zarzutów Organ podkreślił, że żaden z przepisów prawa nie stanowi definicji podpisu. Podpis dokumentu służy identyfikacji wystawcy i daje podstawę do jego powiązania z treścią dokumentu. Wskazał, że w tytułach wykonawczych widniały pieczątki imienne wraz z własnoręcznymi podpisami osób uprawnionych do sygnowania takich dokumentów. W zażaleniu na to postanowienie Spółka podniosła, że pieczątka nie decyduje o formie prawnej. W jej ocenie tytuł wykonawczy powinien zawierać dwie nazwy – pełną i skróconą. Stwierdziła, że w świetle art. 27 § 1 pkt 7 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005 r. Nr 229, poz. 1954 ze zm., dalej "ustawa") tytuł wykonawczy powinien zawierać datę wystawienia, podpis z podaniem imienia, nazwiska i stanowiska służbowego podpisującego, oraz odcisk pieczęci urzędowej wierzyciela. Brak jednak w tym przepisie wskazania pieczęci służbowej osób podpisujących tytuł wykonawczy. Postanowieniem z [...] stycznia 2011 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. uchyliło zaskarżone postanowienie w części dotyczącej odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego wobec Spółki i w tym zakresie umorzyło postępowanie I instancji. W pozostałym zakresie zaskarżone postanowienie utrzymało w mocy. Organ odwoławczy wyjaśnił, że nic nie stoi na przeszkodzie, aby podanie imienia, nazwiska i stanowiska służbowego osoby podpisującej tytuł wykonawczy nastąpiło w formie pieczątki. Ważne jest, aby podpis osoby upoważnionej do wystawienia tytułu wykonawczego opatrzony został pieczęcią w sposób dostateczny identyfikujący tę osobę. Tym samym brak jest podstaw do przyjęcia, że objęty zaskarżonym postanowieniem tytuł wykonawczy nie spełnia wymogów z art. 27 ustawy. Uchylając w części zaskarżone postanowienie, Organ odwoławczy wyjaśnił, że zbędne było rozstrzygnięcie o odmowie umorzenia postępowania. W skardze do tutejszego Sądu Spółka, wnosząc o uchylenie powyższego postanowienia, powtórzyła zasadniczo dotychczasową argumentację. W odpowiedzi na skargę Organ, wnosząc o jej oddalenie, podtrzymał stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Zgodnie natomiast z art. 3 § 2 punkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), kontrola działalności administracji przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym, na które służy zażalenie. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem materialnym i formalnym obowiązującym w dacie wydania takiego postanowienia. Zgodnie natomiast z art. 134 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną . Skarga wniesiona w niniejszej sprawie nie zasługiwała na uwzględnienie. Wniesione zarzuty w prowadzonym postępowaniu egzekucyjnym Spółka oparła o art. 33 pkt 10 w zw. z art. 27 § 1 pkt 2 oraz pkt 7 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Uznała mianowicie, że doręczony tytuł wykonawczy z dnia 15 września 2010 r. nie zawiera wskazania jej pełnej nazwy, lecz jedynie nazwę skróconą, a ponadto podpis osoby, która w imieniu wierzyciela (Prezydenta. W.) wystawiła tytuł, jest - wbrew prawnemu wymogowi - nieczytelny. Zarzuty te są jednak chybione. Nazwa osoby prawnej, jaką jest spółka z ograniczoną odpowiedzialnością, stanowi jej firmę. Tą firmą Spółki jest wyraz "A.". Tak więc nazwa jest firmą, która z kolei – stosownie do art. 43⁵ § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego - wskazuje także formę tej osoby prawnej, tj. formę spółki z ograniczoną odpowiedzialnością. Forma ta może być podana w skrócie, czyli może być zastosowany skrót "sp. z o. o.". Umieszczenie zatem w rubryce 10 tytułu wykonawczego z dnia [...] września 2010 r. wyrazów "A.." było prawidłowym wskazaniem nazwy Skarżącej. Skrótową postać określenia formy spółki z o.o. dopuszcza też art. 160 § 2 Kodeksu spółek handlowych. Organy obydwu instancji nie odwołały się co prawda do treści art. 43⁵ § 1 i § 2 Kodeksu cywilnego ani do art. 160 § 2 Kodeksu spółek handlowych, ale ten błąd w uzasadnieniach wydanych w sprawie postanowień nie miał wpływu na zasadnie negatywne rozpatrzenie zgłoszonego zarzutu co do zastosowanej w tytule wykonawczym nazwy zobowiązanego. Odnośnie natomiast do kwestii nieczytelności podpisu, to wskazać należy na istotę podpisu – ma on potwierdzać złożenie oświadczenia woli i (lub) wiedzy przez konkretną osobę. Indywidualny, niepowtarzalny i własnoręczny podpis pozwala przez to przypisać określoną wolę, zawartą w piśmie, tej właśnie osobie. Nie istnieje żaden prawny wymóg, aby podpis nosił cechy tzw. czytelności. Zresztą ta czytelność jest kwestią względną i subiektywną – dla danego adresata podpisanego pisma złożony podpis może być nieczytelny, podczas gdy dla innego adresata z tego samego podpisu da się odczytać imię i nazwisko. SKO w W. słusznie wskazało, że uznając zarzuty za nieuzasadnione Prezydent nie powinien dodatkowo odmawiać umorzenia postępowania egzekucyjnego. Stosownie bowiem do art. 34 § 4 ustawy egzekucyjnej, postępowanie egzekucyjne umarza się w razie uznania zarzutów za uzasadnione. Skoro jednak w niniejszej sprawie stało się inaczej, to wystarczające było uznanie zarzutów za nieuzasadnione. Odmowa umorzenia postępowania sugerowała, że Prezydent prowadził też postępowanie w trybie i na podstawie art. 59 § 1 i 2 ustawy egzekucyjnej, co nie mogło mieć miejsca w niniejszej sprawie. Prawidłowo więc SKO uchyliło w tym zakresie postanowienie Prezydenta oraz umorzyło postępowanie. Mając powyższe na uwadze, uznając, iż zaskarżone postanowienie SKO jest prawidłowe (z wyżej wskazanym zastrzeżeniem niekompletności jego uzasadnienia), na podstawie art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd oddalił skargę.