III SA/Wa 1153/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Sokołowska, , po rozpoznaniu w dniu 6 marca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. K. K. Spółka Partnerska o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej w sprawie ze skarg W. K. K. Spółka Partnerska na postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lutego 2008 r., Nr [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania decyzji oraz odmowy przyjęcia zabezpieczenia postanawia: - przywrócić termin do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej - Wyrokiem z dnia 29 października 2008 r. sygn. akt III SA/Wa 1153/08 (połączone sprawy III SA/Wa 1153/08 oraz III SA/Wa 1154/08) Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargi Skarżącej – W. K. K. Spółka Partnerska na dwa postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lutego 2008 r. o numerach [...] oraz [...] w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania decyzji oraz odmowy przyjęcia zabezpieczenia. Pismem z dnia 12 stycznia 2009 r. pełnomocnik Skarżącej wniósł skargę kasacyjną od powyższego wyroku, uiszczając jednocześnie tytułem wpisu sądowego kwotę 100 zł. Z uwagi na fakt, iż należny wpis stały od skargi kasacyjnej wynosił w sprawach zakończonych ww. wyrokiem 200 zł (100 zł w sprawie III SA/Wa 1153/08 oraz 100 zł w sprawie III SA/Wa 1154/08) na podstawie zarządzenia Przewodniczącej Wydziału III wezwano pełnomocnika Skarżącej do wskazania, czy uiszczony wpis od skargi kasacyjnej w kwocie 100 zł odnosi się do części wyroku oddalającego skargę na postanowienie o numerze [...] czy też części oddalającej skargę na postanowienie o numerze[...]. W odpowiedzi na to wezwanie pełnomocnik Skarżącej pismem z dnia 28 stycznia 2009 r. wniósł o przywrócenie terminu do uiszczenia brakującej części wpisu stałego od skargi kasacyjnej. Wskazał, że nieuiszczenie wpisu stałego w należnej wysokości nie wynikło z winy strony, lecz na skutek niejednoznacznego brzmienia przepisów określających wysokość oraz sposób uiszczania wpisów. W opinii pełnomocnika z przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) oraz rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm., dalej: rozporządzenie) nie wynika, jak obliczyć wysokość wpisu od skargi kasacyjnej zaskarżającej w całości wyrok wydany po połączeniu dwóch spraw do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia. Z najwyższym stopniem skomplikowania sposobu obliczania wpisu mamy do czynienia w sytuacji, gdy w każdej z połączonych spraw wpis stały wynosi 100 zł. Powstaje bowiem pytanie, na jakim etapie obliczeń matematycznych należy podwyższyć kwotę wpisu do 100 zł (zgodnie z § 3 rozporządzenia). W ocenie Skarżącej analiza przepisów uzasadnia stanowisko, że podwyższenie wpisu do wysokości 100 zł jest czynnością, która powinna być stosowana na samym końcu działań zmierzających do obliczenia wpisu. Ponadto pełnomocnik wskazał, że zgodnie z art. 230 § 1 p.p.s.a. wpis pobiera się od pism wszczynających postępowanie przed sądem danej instancji. W przypadku połączenia spraw do wspólnego rozpoznania skarga kasacyjna pozostaje jednym pismem procesowym w znaczeniu formalnoprawnym. Dlatego też, skoro zgodnie z art. 173 p.p.s.a. od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku przysługuje skarga kasacyjna, w tej sprawie nie budzi więc wątpliwości, że pismem, od którego Spółka miała obowiązek uiścić wpis jest skarga kasacyjna od wyroku WSA w Warszawie z dnia 29 października 2008 r. Dlatego też Spółka mając na uwadze § 3 rozporządzenia, a także uwzględniając orzecznictwo sądów administracyjnych, że wpis w od skargi kasacyjnej w połączonych sprawach wynosi połowę wszystkich uiszczonych wpisów, zsumowała wysokość wpisów należnych w każdej z połączonych spraw (100 zł + 100 zł) a następnie obliczyła połowę otrzymanej sumy (w efekcie otrzymała kwotę 100 zł). W takiej sytuacji nie zaszła potrzeba podwyższenia wpisu do wysokości 100 zł – zgodnie z § 3 rozporządzenia. W jej opinii za tym, aby w przypadku połączonych spraw najpierw sumować wysokość wpisów uiszczonych od skarg do WSA przemawia m.in. to, że w delegacji ustawowej zawartej w p.p.s.a. do wydania rozporządzenia stwierdzono wprost, że wpis nie może być niższy niż 100 zł. Tym samym zasadą jest obliczenie wysokości wpisu na ogólnych zasadach dotyczących spraw danego rodzaju, natomiast kwota 100 zł stanowi pewne ograniczenie, do którego strona powinna podwyższyć (jeżeli zajdzie taka potrzeba) wcześniej obliczony wpis. Dalej pełnomocnik strony stwierdził, iż w jego opinii obliczając wpis od skargi kasacyjnej dochował należytej staranności w wykonywaniu zawodu radcy prawnego, a zatem nawet w przypadku możliwości istnienia odmiennej interpretacji przedstawionych wyżej przepisów, zostały spełnione przesłanki przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu określone w art. 86 § 1 p.p.s.a. Spółka nie dokonała bowiem w terminie czynności bez swojej winy, a jedynie na skutek niejasnej treści przepisów. O uchybieniu terminu dowiedziała się natomiast w dniu 22 stycznia 2009 r., gdy otrzymała wystosowane z Sądu wezwanie. Zachowała więc termin na złożenie wniosku o przywrócenie terminu, wskazany w art. 87 § 1 p.p.s.a. Strona wskazała ponadto, że odrzucenie skargi kasacyjnej od części wyroku (które będzie ewentualną sankcją dla Spółki za brak jasnej regulacji ustawowej) byłoby naruszeniem art. 2 Konstytucji RP. Ograniczałoby bowiem konstytucyjne prawo do sądu zawarte w art. 45 w zw. z art. 78 Konstytucji. Wyjaśniła też, że stanowisko nakazujące uiszczanie wpisu stałego obliczonego odrębnie dla każdej połączonej sprawy wykracza poza ramy wykładni gramatycznej i sprowadza się do założenia, że połączone sprawy zachowują nadal swoją odrębność i samodzielność. Jeżeli połączenie dotyczy także rozstrzygnięcia, to sąd wydaje jeden wyrok w znaczeniu formalnoprawnym w rozumieniu art. 132 p.p.s.a., tj. co do formy orzeczenia. Natomiast w znaczeniu materialnym wyrok ten zawiera oddzielne rozstrzygnięcia co do każdej z połączonych spraw. Przedstawiła też trzeci sposób obliczania wpisu od skargi kasacyjnej w połączony sprawach (poza sposobem prezentowanym przez Przewodniczącego Wydziału oraz przez Skarżącą). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na wstępie Sąd stwierdza, iż podziela pogląd prezentowany w niniejszej sprawie przez Przewodniczącego Wydziału III, że należny wpis od skargi kasacyjnej w rozpatrywanym przypadku wynosił 200 zł. W tym zakresie Sąd podziela również tezy postanowienia NSA z dnia 17 września 2008 r. II GZ 227/08 (powoływanego przez Skarżącą). Wskazać bowiem należy, iż połączenie kilku spraw do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia nie powoduje, iż sprawy te tracą swoją odrębność. Efektem takiego połączenia jest jedynie wydanie jednego wyroku, w którym Sąd rozstrzyga w każdej ze spraw. Połączenie nie powoduje natomiast powstania jednej, nowej sprawy. W takiej sytuacji - w opinii Sądu - obliczając wpis od skargi kasacyjnej należy wpierw obliczyć należny wpis w każdej ze spraw, a następnie wpisy te zsumować. Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpatrywanej sprawy należy stwierdzić, iż wpis od skargi kasacyjnej od dwóch połączonych do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia spraw o sygn. akt III SA/Wa 1153/08 oraz III SA/Wa 1154/08 wynosił po 100 zł w każdej ze spraw (połowa wpisu od każdej skargi nie mniej jednak niż 100 zł - § 3 rozporządzenia). Zsumowanie otrzymanych w ten sposób kwot daje w efekcie kwotę 200 zł. Taką kwotę winna zatem uiścić Skarżąca. Przechodząc do meritum sprawy, tj. wniosku Skarżącej o przywrócenie terminu Sąd stwierdza, że zgodnie z art. 86 p.p.s.a. Sąd na wniosek strony postanowi przywrócenie terminu, jeżeli bez swojej winy nie dokonała ona w terminie czynności w postępowaniu sądowym. Stosownie do art. 87 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana - w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Z przepisu tego wynika ponadto, że równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Przywrócenie terminu uzależnione jest więc od łącznego spełnienia wymienionych wyżej przesłanek. Jest ono możliwe w sytuacji, gdy uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony. Analiza wniosku Skarżącej o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi prowadzi do konkluzji, że wniosek ten zasługuje na uwzględnienie. Zdaniem Sądu Skarżąca zachowała termin na złożenie takiego wniosku. Dokonała także czynności, której pierwotnie nie dokonała w terminie, tj. uzupełniła wpis sądowy do wymaganej przez Sąd kwoty 200 zł. W ocenie Sądu Skarżąca uprawdopodobniła również brak winy w uchybieniu pierwotnemu terminowi do uiszczenia wpisu. Należy przyznać rację Stronie, że przepisy p.p.s.a. oraz rozporządzenia nie precyzują w sposób jasny i bezsporny, w jaki sposób należy obliczać należną wysokość wpisu od skargi kasacyjnej wnoszonej od wyroku wydanego w połączonych do wspólnego rozstrzygnięcia sprawach. Metodologia obliczania takiego wpisu wynika natomiast z wykładni poszczególnych przepisów odnoszących się do tej kwestii, prezentowanej m.in. w powołanym wcześniej postanowieniu NSA. Brak przepisów regulujących wprost powyższą materię oznacza, iż możliwe są różne jej interpretacje. Dała temu wyraz sama Skarżąca przedstawiając we wniosku o przywrócenie terminu trzy odmienne sposoby obliczania wpisu od skargi kasacyjnej od wyroku wydanego w połączonych sprawach. Sposoby te była również w stanie logicznie uzasadnić. Mając powyższe na uwadze – w opinii Sądu - nie można więc przypisać Skarżącej winy w tym, iż wobec braku jasnych przepisów regulujących sposób obliczania wpisu od skargi kasacyjnej wniesionej od wyroku wydanego w połączonych sprawach, mając do wyboru kilka logicznych i dających się uzasadnić sposobów obliczania tego wpisu wybrała sposób błędny (w ocenie Sądu), który jednak wydawał się jej najwłaściwszy. W żadnym przypadku natomiast nie można z tego właśnie względu wyciągnąć dla strony negatywnych konsekwencji procesowych. To natomiast oznacza, iż spełniona została przesłanka uprawdopodobnienia braku winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej. Zasadne było zatem jego przywrócenie. Z powyższych względów, Sąd działając na podstawie art. 86 § 1 w zw. z art. 87 § 1, § 2 i § 4 p.p.s.a, orzekł jak w sentencji postanowienia.