III SA/Wa 1155/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Głowacka - Klimas, , po rozpoznaniu w dniu 10 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. s.c. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lutego 2007 r. nr [...] w przedmiocie udzielenia pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego postanawia: sprostować błąd pisarski w sentencji postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia [...] września 2009 r. sygn. akt III SA/Wa 1155/09 w ten sposób, iż oznaczenie strony Skarżącej "D. s.c." zastąpić oznaczeniem "D.. s.c." Postanowieniem z dnia [...] września 2009 r. sygn. akt III SA/Wa 1155/09 – odtworzonym postanowieniem z dnia [...] października 2009 r. – Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zawiesił postępowanie w sprawie ze skargi D s.c. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lutego 2007 r. w przedmiocie udzielenia pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego. W powyższym postanowieniu Sąd błędnie oznaczył jednak nazwę strony skarżącej jako "D. s.c." zamiast "D.. s.c.". Ze skargi oraz innych dokumentów nadesłanych do Sądu przez Skarżącą wynika, iż właściwa jej nazwa brzmi "D. s.c.". Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. W myśl natomiast art. 156 § 2 zd. 1 p.p.s.a. sprostowanie Sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym. Powołane wcześniej okoliczności wskazują, iż w sentencji postanowienia Sądu z 30 września 2009 r. wystąpił błąd pisarski, w związku z czym zasadne było jego sprostowanie. Instytucja sprostowania orzeczeń sądowych (wyroków, postanowień), zarówno w postępowaniu przed sądem cywilnym jak i przed sądem administracyjnym (tożsamość unormowań prawnych) służy przywróceniu rzeczywistej woli składu orzekającego, ilekroć zachodzi pewna niezgodność między rzeczywistą wolą i wiedzą, a ich wyrażeniem na piśmie (por. K. Piasecki Kodeks postępowania cywilnego – Komentarz, wyd. C.B. Beck, Warszawa 2001r., s. 1268). W przedmiotowej sprawie taka okoliczność zaszła. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie mając powyższe na względzie i działając na podstawie art. 156 § 1 i § 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.