III SA/Wa 1156/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Maciej Kurasz, , , po rozpoznaniu w dniu 10 lipca 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. K. na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia ... marca 2007 r. Nr ... w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie ustalenia odpowiedzialności wspólnika spółki cywilnej za zaległości we wpłatach na Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych postanawia: odrzucić skargę Pismem z dnia ... maja 2007 r. pełnomocnik Skarżącego S. K., będący radcą prawnym, złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia ... marca 2007 r. Nr ... w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie ustalenia odpowiedzialności wspólnika spółki cywilnej za zaległości we wpłatach na Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych. Po sprawdzeniu w rejestrze dochodów budżetowych Sądu stwierdzono, że do dnia 29 czerwca 2007 r. nie uiszczono należnego wpisu od wniesionej skargi w kwocie 200 złotych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm. – dalej: "p.p.s.a."), pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. Wyrokiem z dnia 7 marca 2006 r., sygnatura akt SK 11/05 (Dz. U. Nr 45, poz. 2006) Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności z powyższym przepisem, a także z art. 2 Konstytucji RP, przepisu § 5 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193, dalej powoływanego jako rozporządzenie z 16 grudnia 2003 r.), zgodnie z którym wpis stały od skargi wnoszonej przez adwokata lub radcę prawnego uiszczano na wezwanie, po przekazaniu skargi sądowi. Orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego opublikowane zostało w Dzienniku Ustaw z dnia 17 marca 2006 r. i z tym dniem przestał obowiązywać wskazany przepis rozporządzenia Rady Ministrów. Przedmiotem skargi, wniesionej w sprawie niniejszej w imieniu Skarżącego przez reprezentującego go radcę prawnego, jest decyzja Ministra Pracy i Polityki Społecznej utrzymująca w mocy decyzję Prezesa Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych umarzającą postępowanie w sprawie ustalenia odpowiedzialności wspólnika spółki cywilnej za zaległości we wpłatach na Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych, a zatem rozstrzygnięcie o charakterze formalnym. Wydając zaskarżoną decyzję organ nie określił bowiem wysokości należności pieniężnych, dlatego w sprawie nie mógł mieć zastosowania przepis § 1 rozporządzenia z 16 grudnia 2003 r., określający wysokość wpisu stosunkowego w postępowaniu sądowoadministracyjnym i stanowiący, że wysokość ta zależy od wysokości należności objętej zaskarżonym aktem. Skoro zatem w sprawie nie był należny wpis stosunkowy, należało przyjąć, że właściwy jest wpis stały. Kwoty wpisu stałego od skargi do sądu administracyjnego pierwszej instancji oraz od zażalenia na postanowienia tych sądów określają przepisy § 2 rozporządzenia z 16 grudnia 2003 r., uzależniając ich wysokość od formy prawnej zaskarżonego aktu, a także od jego przedmiotu. Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja Ministra Pracy i Polityki Społecznej nie mieści się w katalogu aktów prawnych, wymienionych w ust. 1, ust. 4 oraz ust. 5 § 2 rozporządzenia z 16 grudnia 2003 r. Nadto zważył, że przedmiot zaskarżonej decyzji wykracza poza zakres, wyznaczony katalogiem zawartym w ust. 2 i 3 § 2 rozporządzenia. W związku z powyższym zastosowanie w sprawie miał przepis § 2 ust. 6 rozporządzenia z 16 grudnia 2003 r., zgodnie z którym w sprawach skarg niewymienionych w ust. 1 – 5 wpis stały wynosi 200 zł. Powyższy przepis przywołał zatem Przewodniczący Wydziału w punkcie IV zarządzenia z dnia 20 czerwca 2007 r., którym ustalił wysokość należnego w sprawie wpisu od skargi. Tymczasem, jak wynika z kontroli rejestru dochodów budżetowych sądu, przy wniesieniu skargi pełnomocnik Skarżącego nie dokonał wpłaty należnego wpisu stałego. Tym samym uznać należało, że w sprawie zachodzi określona w art. 221 p.p.s.a. przesłanka odrzucenia skargi. Mając na uwadze powyższe i działając na podstawie art. 58 § 3 w zw. z art. 221 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji.