III SA/Wa 1166/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Aneta Trochim – Tuchorska (sprawozdawca), Sędziowie sędzia WSA Włodzimierz Gurba, sędzia WSA Monika Barszcz, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 17 grudnia 2019 r. sprawy ze skargi M. W. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] marca 2019 r. znak [...] w przedmiocie odmowy uwzględnienia sprzeciwu oddala skargę Naczelnik Urzędu Skarbowego W. ("Naczelnik US") z uwagi na brak wpłaty na poczet zobowiązań podatkowych w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za 2006r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów lub pochodzących ze źródeł nieujawnionych (podatek PPR ZOB - PU), zawiadomieniem z dnia 2 października 2018r. poinformował Skarżącego M.W. o zagrożeniu ujawnieniem ww. należności w Rejestrze Należności Publicznoprawnych. Pismem złożonym za pośrednictwem operatora pocztowego w dniu 30 października 2018r., Skarżący wniósł sprzeciw od ww. zawiadomienia. W uzasadnieniu podniósł, że decyzji wskazanej w zawiadomieniu nie ma w obrocie prawnym. Stwierdził, że decyzja jest niezasadna, błędnie ustalona jest wysokość należności oraz odsetki za zwłokę. Wypełnił tym samym dyspozycję art. 18i § 5 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tj. Dz. U. z 2018r., poz. 1314 ze zm.; dalej: "u.p.e.a."), kwestionując istnienie oraz wysokość należności pieniężnej jak również wysokość odsetek z tytułu niezapłacenia jej w terminie. Postanowieniem z dnia [...] listopada 2018r. Naczelnik US odmówił uwzględnienia powyższego sprzeciwu do zawiadomienia z dnia 2 października 2018r. o zagrożeniu ujawnieniem w Rejestrze Należności Publicznoprawnych. W uzasadnieniu postanowienia wyjaśnił, że posiadane przez Skarżącego zaległości podatkowe z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2006r. z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych w wysokości 702.728,51 zł, wynikają z decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. nr [...] z dnia [...] marca 2013r. Organ wskazał, że termin płatności przedmiotowej zaległości upłynął w dniu 18 kwietnia 2013r. i zgodnie z art. 53 § 1 i § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018r., poz. 800 ze zm.; dalej: "O.p.") - od zaległości podatkowych naliczane są odsetki za zwłokę, które naliczane są od dnia następującego po dniu upływu terminu płatności podatku. W zażaleniu na powyższe postanowienie Skarżący zarzucił, że w 2006r. nie zbył żadnej nieruchomości, tym samym całe uzasadnienie postanowienia nie dotyczy jego osoby. W związku z powyższym wniósł o jego uchylenie. Naczelnik US postanowieniem z dnia [...] grudnia 2018r. sprostował z urzędu oczywistą omyłkę zawartą w ww. postanowieniu z dnia [...] listopada 2018r., w ten sposób, że słowa "podatek dochodowy od osób fizycznych za 2006 rok z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych" zmienił na "zryczałtowany podatek dochodowy od osób fizycznych za 2006 rok od przychodów z innych źródeł". Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w W. ("Dyrektor IAS") postanowieniem z dnia [...] marca 2019r. utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika US z [...] listopada 2018r. W uzasadnieniu organ odwoławczy stwierdził, że wysokość należności pieniężnej, którą Naczelnik US wskazał w zawiadomieniu z dnia 2 października 2018r. o zagrożeniu ujawnieniem w Rejestrze Należności Publicznoprawnych jest prawidłowa. Dyrektor IAS wyjaśnił, że zaległość podatkowa Skarżącego z tytułu zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2006r., od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów lub pochodzących ze źródeł nieujawnionych w wysokości 702.728,51 zł, wynika z decyzji ustalającej to zobowiązanie w wysokości 704.072,00 zł, wydanej przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w W. w dniu [...] października 2012r. nr [...], utrzymanej w mocy decyzją Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] marca 2013r. nr [...]. Organ odwoławczy zwrócił uwagę, że w postanowieniu z [...] listopada 2018r. odmawiającym uwzględnienia sprzeciwu, Naczelnik US błędnie wskazał nazwę zobowiązania podatkowego, jednakże sprostował to postanowieniem z dnia [...] grudnia 2018r. Dyrektor IAS ustalając wymagalność powyższej zaległości podkreślił, że zawiadomieniem z 17 lutego 2014r. Naczelnik US dokonał zajęcia wierzytelności na rachunkach bankowych w [...]. Wskazane zawiadomienie zostało doręczone Skarżącemu w trybie doręczenia zastępczego w dniu 25 marca 2014r., zaś bank odebrał je w dniu 10 marca 2014r. Pismem z 11 marca 2014r. Bank [...] poinformował organ o przyjęciu zajęcia do realizacji. Wobec powyższego organ odwoławczy uznał, że zastosowany środek egzekucyjny skutecznie przerwał bieg terminu przedawnienia. W świetle ww. okoliczności oraz art. 70 § 4 O.p. zobowiązanie to nie uległo przedawnieniu i jest wymagalne. Ponadto Dyrektor IAS zwrócił uwagę, że w piśmie z 28 lutego 2019r. Naczelnik US wskazał, iż ww. zobowiązanie może ulec przedawnieniu z dniem [...] marca 2019r. W ocenie organu odwoławczego przedmiotowa zaległość podatkowa istnieje i jest wymagalna na dzień wydania niniejszego postanowienia. Dyrektor IAS nie doszukał się nieprawidłowości w zastosowaniu art. 18i u.p.e.a. Organ II instancji stwierdził, że Naczelnik US dokonał prawidłowej analizy w sprawie, zaś zarzuty Skarżącego podnoszone w zażaleniu uznał za niezasadne. W skardze na powyższe postanowienie Skarżący wniósł o jego uchylenie oraz merytoryczne rozstrzygnięcie sprawy. Zawnioskował o rozważenie możliwości rozpoznania jak i wznowienia postępowania, zakończonego decyzją UKS [...], które według Skarżącego zostały wydane, na podstawie sfingowanych dowodów, bez uwzględnienia jego wyjaśnień. Dodatkowo Skarżący wniósł o ustalenie czego dotyczy sprawa będąca przedmiotem zaskarżonego postanowienia, gdyż dla niego jest to niezrozumiałe. Zwrócił się o przedstawienie mu dokumentów źródłowych, gdyż w trakcie postępowania zmieniały się podstawy prawne podatku, a także terminy przedawnienia. W odpowiedzi na skargę Dyrektor IAS wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. 2019r., poz. 2167 ze zm.), Sąd sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem (legalności). Kontrola sądów administracyjnych ogranicza się zatem do zbadania, czy organy administracji (podatkowe) w toku rozpoznawanej sprawy nie naruszyły prawa w sposób przewidziany w art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2019r., poz. 2325 ze zm.; dalej: "P.p.s.a."). Należy również podkreślić, że zgodnie z art. 133 P.p.s.a. Sąd orzeka na podstawie akt sprawy. Orzekanie "na podstawie akt sprawy" oznacza, że sąd przy ocenie legalności decyzji bierze pod uwagę okoliczności, które z akt tych wynikają i które legły u podstaw zaskarżonego aktu. Podstawą orzekania przez sąd administracyjny jest zatem materiał dowodowy zgromadzony przez organ administracji publicznej w toku postępowania, na podstawie stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dniu wydania zaskarżonego rozstrzygnięcia. Dodać należy, że zgodnie z art. 134 § 1 P.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Wynikający z tego przepisu brak związania sądu pierwszej instancji zarzutami i wnioskami skargi oznacza, że dokonując oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu, sąd ten ma prawo i obowiązek uwzględnić także okoliczności, wprawdzie niepodniesione przez stronę skarżącą jako zarzut, ale mające wpływ na tę ocenę. Rozstrzygnięcie "w granicach danej sprawy" oznacza, że sąd nie może uczynić przedmiotem rozpoznania legalności innej sprawy administracyjnej niż ta, w której wniesiono skargę. Znaczenie ma tu zatem tylko zagadnienie tożsamości sprawy administracyjnej. Należy w związku z tym zauważyć, że zgodnie z powszechnym stanowiskiem doktryny (por. B. Adamiak, Glosa do wyroku NSA z 23.01.1998r., I SA/Gd 654/96, OSP 1999/1, s. 51) na sprawę administracyjną w znaczeniu materialnym składają się elementy podmiotowe i przedmiotowe, a zatem przy ustalaniu tożsamości sprawy należy badać te właśnie elementy. Tożsamość elementów podmiotowych to tożsamość podmiotu będącego adresatem praw lub obowiązków, a tożsamość przedmiotowa to tożsamość treści tych praw i obowiązków oraz ich podstawy prawnej i faktycznej. W orzecznictwie podkreśla się, że związanie granicami sprawy, w której skarga została wniesiona oznacza, że Sąd nie może swoimi ocenami prawnymi wkraczać w sprawę nową w stosunku do tej, która była albo powinna być przedmiotem postępowania administracyjnego i wydawanych w nim decyzji (postanowień) administracyjnych. Złożona w niniejszej sprawie skarga została przez Sąd rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym stosownie do art. 119 pkt 3 P.p.s.a. Przeprowadzona przez sąd kontrola zaskarżonego postanowienia w tak zakreślonej kognicji nie wykazała, że zaskarżone postanowienie, jak i poprzedzające je postanowienie organu I instancji zostały wydane z naruszeniem prawa w stopniu obligującym do ich wyeliminowania z obrotu prawnego. Sąd uznał zatem, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż nie doszło do naruszenia przepisów ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, w zw. z przepisami ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017r. poz. 1257 ze zm.; dalej: "k.p.a.") w stopniu uzasadniającym uchylenie zaskarżonego postanowienia. Przedmiotem kontroli Sądu jest postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] marca2019r. utrzymujące w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z dnia [...] listopada 2018r. w sprawie odmowy uznania sprzeciwu Skarżącego w sprawie zagrożenia ujawnieniem w Rejestrze Należności Publicznoprawnych. Wskazać zatem należy, że do ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji na mocy art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017r. (Dz. U. z 2017r. poz. 933) zmieniającej nin. ustawę z dniem 1 stycznia 2018r. został dodany Rozdział 1a - Rejestr Należności Publicznoprawnych. Zgodnie z art. 18a § 1 u.p.e.a. Rejestr Należności Publicznoprawnych, zwany dalej "rejestrem", jest prowadzony w systemie teleinformatycznym przez Szefa Krajowej Administracji Skarbowej. Minister właściwy do spraw finansów publicznych może wyznaczyć, w drodze rozporządzenia, inny organ Krajowej Administracji Skarbowej do prowadzenia rejestru, mając na względzie konieczność zapewnienia sprawnego funkcjonowania tego rejestru oraz sprawność procesów wymiany informacji. Administratorem danych zgromadzonych w rejestrze jest organ prowadzący rejestr (18a § 2 i § 3 u.p.e.a.). W myśl art. 18b § 1 u.p.e.a. w rejestrze gromadzi się informacje o należnościach pieniężnych, podlegających egzekucji administracyjnej, dla których wierzycielem jest naczelnik urzędu skarbowego albo jednostka samorządu terytorialnego, jeżeli należności te wynikają: 1) z dokumentu, o którym mowa w art. 3a § 1; 2) z decyzji, postanowienia lub innego orzeczenia, które jest ostateczne; 3) z prawomocnego wyroku, postanowienia lub mandatu karnego wydanego na podstawie przepisów Kodeksu karnego skarbowego lub Kodeksu karnego; 4) z mandatu karnego wydanego w postępowaniu w sprawach o wykroczenia; 5) bezpośrednio z przepisu prawa. Zgodnie z art. 18b § 2 pkt 1 lit. a) u.p.e.a. rejestr zawiera dane dotyczące: zobowiązanego będącego: osobą fizyczną, obejmujące: - imię i nazwisko, - numer Powszechnego Elektronicznego Systemu Ewidencji Ludności (PESEL), jeżeli został nadany, datę urodzenia, jeżeli nie został nadany numer PESEL. Stosownie do treści art. 18c § 1 u.p.e.a. przed wprowadzeniem do rejestru danych, o których mowa w art. 18b § 2, wierzyciel doręcza zobowiązanemu zawiadomienie o zagrożeniu ujawnieniem w rejestrze. Zawiadomienie, o którym mowa w § 1, może być doręczone wraz z upomnieniem, o którym mowa w art. 15 § 1 u.p.e.a. Dane, o których mowa w art. 18b § 2, mogą być wprowadzone do rejestru nie wcześniej niż po upływie 30 dni od dnia doręczenia zobowiązanemu zawiadomienia, o którym mowa w § 1. Przepisy § 1-3 nie mają zastosowania, jeżeli wysokość należności pieniężnej, o której dane mają być wprowadzone do rejestru, wraz z odsetkami z tytułu niezapłacenia jej w terminie jest niższa niż czterokrotna wysokość kosztów upomnienia, o którym mowa w art. 15 § 1 (art. 18c § 2-4). Zgodnie z art. 18d § 1 u.p.e.a. wierzyciel wprowadza do systemu teleinformatycznego, w którym jest prowadzony rejestr, dane, o których mowa w art. 18b § 2. Nie wprowadza się do rejestru danych, o których mowa w art. 18b § 2, w przypadku wniesienia skargi do sądu administracyjnego na ostateczną decyzję, postanowienie lub inne orzeczenie, o którym mowa w art. 18b § 1 pkt 2, do czasu zakończenia prawomocnym orzeczeniem postępowania sądowoadministracyjnego (§ 2). W myśl art. 18i § 1 u.p.e.a. zobowiązanemu przysługuje prawo wniesienia sprzeciwu w sprawie: 1) zagrożenia ujawnieniem w rejestrze; 2) wprowadzenia danych, o których mowa w art. 18b § 2, do systemu teleinformatycznego, w którym jest prowadzony rejestr. Sprzeciw wnosi się do wierzyciela (§ 2). Prawo wniesienia sprzeciwu przysługuje od dnia doręczenia zawiadomienia, o którym mowa w art. 18c § 1, albo od dnia wprowadzenia do rejestru danych, o których mowa w art. 18b § 2, bez tego zawiadomienia i trwa do dnia, do którego te dane znajdują się w rejestrze (§ 3). W sprzeciwie określa się żądanie oraz wskazuje się okoliczności i dowody uzasadniające sprzeciw (§ 4). Prawo wniesienia sprzeciwu, o którym mowa w § 1 pkt 1, przysługuje wyłącznie w przypadku, gdy zobowiązany kwestionuje istnienie lub wysokość należności pieniężnej lub odsetek z tytułu niezapłacenia jej w terminie (§ 5). W świetle powyższego stwierdzić należy, że w Rejestrze Należności Publicznoprawnych gromadzone są informacje o należnościach pieniężnych podlegających egzekucji administracyjnej, gdy należności te wynikają z decyzji, postanowień lub innego orzeczenia, które jest ostateczne. Zgodnie zaś z art. 128 O.p. decyzje, od których nie służy odwołanie w postępowaniu podatkowym są ostateczne. Przy czym, jak wskazuje się w doktrynie, decyzje od których nie służy odwołanie to także te, co do których upłynął termin na złożenie odwołania, wobec czego stały się ostateczne. Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że jak wynika z akt sprawy zawiadomienie z dnia 2 października 2018r. o zagrożeniu ujawnieniem w Rejestrze Należności Publicznoprawnych obejmowało należności wynikające z decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w W. ("Dyrektor UKS") z dnia [...] października 2012r. ustalającej Skarżącemu zobowiązanie podatkowe w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za 2006r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów lub pochodzących ze źródeł nieujawnionych w wysokości 704.072,00 zł. Decyzja ta została doręczona Skarżącemu w dniu 25 października 2012r. (k. 1, 10-24 akt administracyjnych). Po rozpatrzeniu odwołania wniesionego przez Skarżącego Dyrektor Izby Skarbowej w W. ("Dyrektor IS") decyzją z dnia [...] marca2013r. nr [...] utrzymał w mocy powyższą decyzję Dyrektora UKS z dnia [...] października 2012r. Decyzja Dyrektora IS została doręczona Skarżącemu w dniu 4 kwietnia 2013r. (k. 25-34 akt administracyjnych). Decyzja Dyrektora IS jest decyzją ostateczną i pozostaje w obrocie prawnym. W zawiadomieniu z dnia 2 października 2018r. należności wynikające z powyższych decyzji opisano jako "PODATEK PPR (ZOB-PU)" za 2006r., co oznacza zryczałtowany podatek dochodowy od osób fizycznych za 2006r., którego podstawa wynika z decyzji i który stanowi zobowiązanie publicznoprawne. W zawiadomieniu tym wskazano też, że na dzień wydania zawiadomienia (tj. na dzień 2 października 2018r.) wysokość należności głównej z tego tytułu wynosi 702.728,51 zł, a kwota odsetek wynosi 329.070,00 zł (k. 1 akt administracyjnych). Zdaniem Sądu, w świetle powyższego nie budzi wątpliwości jakich należności publicznoprawnych dotyczy zawiadomienie z dnia 2 października 2018r. o zagrożeniu ujawnieniem w Rejestrze Należności Publicznoprawnych. Wobec toczącego się uprzednio postępowania w sprawie ustalenia Skarżącemu zobowiązania podatkowego w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za 2006r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów lub pochodzących ze źródeł nieujawnionych zakończonego decyzją Dyrektora UKS z [...] października 2012r. ustalającą to zobowiązanie w wysokości 704.072,00 zł, która to decyzja została następnie utrzymana w mocy decyzją Dyrektora IS z [...] marca 2013r., jak i wobec doręczenia obu tych decyzji Skarżącemu oraz w związku z nieuregulowaniem przez Skarżącego tego zobowiązania w kwocie 702.728,51 zł, nie budzi też wątpliwości, że Skarżący miał pełne rozeznanie jakich należności podatkowych dotyczy przedmiotowe zawiadomienie z 2 października 2018r. Ponadto Skarżący na mocy art. 73 § 1 k.p.a. w zw. z art. 18 u.p.e.a. miał prawo wglądu w akta sprawy, sporządzania z nich notatek, kopii lub odpisów. Prawo to przysługiwało również Skarżącemu po zakończeniu postępowania w sprawie zgłoszonego sprzeciwu. Jak wynika z akt sprawy w toku postępowania w sprawie zgłoszonego sprzeciwu Skarżący z tego prawa nie skorzystał. Na prawidłowość zawiadomienia z dnia 2 października 2018r. o zagrożeniu ujawnieniem w Rejestrze Należności Publicznoprawnych, nie ma znaczenia okoliczność, że Naczelnik US rozpoznając wniesiony przez Skarżącego sprzeciw w postanowieniu z dnia [...] listopada 2018r. o odmowie uwzględnienia sprzeciwu wskazał, że zaległość podatkowa objęta tym zawiadomieniem to "podatek dochodowy od osób fizycznych za 2006r. z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych", w wysokości 704.072,00 zł. Zauważyć należy, że jednocześnie Naczelnik US wskazał, że należność objęta tym zawiadomieniem wynika z decyzji z dnia [...] marca 2013r. nr [...]. Tym samym wskazanie w postanowieniu z [...] listopada 2018r., że sprawa dotyczy "podatku dochodowego od osób fizycznych za 2006r. z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych" stanowiło oczywistą omyłkę. Omyłka ta została sprostowana postanowieniem Naczelnika US z dnia [...] grudnia 2018r. (k. 3-4 i 6 akt administracyjnych). Ponadto jak wynika z akt sprawy Naczelnik US na podstawie tytułu wykonawczego z [...] września 2013r., nr [...] prowadził wobec Skarżącego postępowanie egzekucyjne obejmujące zryczałtowany podatek dochodowy od osób fizycznych za 2006r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów lub pochodzących ze źródeł nieujawnionych, w wysokości 704.072,00 zł, wynikający z decyzji Dyrektora IS z [...] marca 2013r., nr [...]. W toku tego postępowania egzekucyjnego zawiadomieniem z 17 lutego 2014r. Naczelnik US dokonał zajęcia wierzytelności na rachunkach bankowych w [...] . Wskazane zawiadomienie zostało doręczone Skarżącemu w trybie doręczenia zastępczego w dniu 25 marca 2014r., zaś bank odebrał je w dniu 10 marca 2014r. Pismem z 11 marca 2014r. [...] poinformował organ egzekucyjny o przyjęciu zajęcia do realizacji. Zastosowanie środka egzekucyjnego przerwało bieg terminu przedawnienia (art. 70 § 4 O.p.). Jak wyjaśnił Naczelnik US w piśmie z 28 lutego 2019r., z uwagi na przerwanie biegu terminu przedawnienia wskutek zastosowania powyższego środka egzekucyjnego, przedmiotowe zobowiązanie może ulec przedawnieniu z dniem [...] marca 2019r. (k. 35, 40-44, 52 akt administracyjnych). Oznacza to, że tak na dzień wydania zawiadomienia z dnia 2 października 2018r., jak i na dzień wydania zaskarżonego postanowienia z [...] marca2019r. przedmiotowa zaległość podatkowa istniała i była wymagalna. Wobec powyższego, z uwagi na fakt posiadania przez Skarżącego zaległości w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych za 2006r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów lub pochodzących ze źródeł nieujawnionych, Naczelnik US był na mocy art. 18c § 1 u.p.e.a. zobowiązany do zawiadomienia Skarżącego o zagrożeniu ujawnienia w Rejestrze Należności Publicznoprawnych informacji dotyczących danych zobowiązanego oraz należności pieniężnej zobowiązanego. W momencie dokonywania tej czynności dochodzony obowiązek istniał, był wymagalny i wynikał z ostatecznej decyzji, zaś organ nie miał podstaw, aby podważać jego treść, przy czym Skarżący nie przedstawił żadnej okoliczności, ani żadnego dowodu skutkującego koniecznością odstąpienia organu od czynności w badanej sprawie. Dyrektor IAS prawidłowo zatem uznał, że wniesiony przez Skarżącego sprzeciw od zawiadomienia z dnia 2 października 2018r. o zagrożeniu ujawnieniem w Rejestrze Należności Publicznoprawnych, nie zasługiwał na uwzględnienie. W ocenie Sądu, dokonanej przez organ ocenie stanu sprawy nie sposób zarzucić dowolności, gdyż wyciągnięte wnioski są logicznie poprawne, merytorycznie uzasadnione i znajdują odzwierciedlenie w aktach sprawy. Tym samym sformułowane w skardze zarzuty uznać należało za niezasadne. W związku z argumentacją podnoszoną przez Skarżącego, wskazać jedynie można, że skoro decyzja Dyrektora IS z dnia [...] marca 2013r. nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Dyrektora UKS z dnia [...] października 2012r. jest decyzją ostateczną to jej wzruszenie może nastąpić jedynie w trybie nadzwyczajnym, do których to trybów należy m.in. wznowienie postępowania oraz stwierdzenie nieważności decyzji. Postępowanie w sprawie sprzeciwu od zawiadomienia o zagrożeniu ujawnieniem w Rejestrze Należności Publicznoprawnych, nie jest postępowaniem, w ramach którego może być kwestionowana ostateczna decyzja ustalająca wysokość zobowiązania podatkowego. Wobec jednoznacznej treści art. 134 § 1 P.p.s.a. w rozpoznanej sprawie Sąd mógł zakresem swej kontroli objąć wyłącznie sprawę zakończoną zaskarżonym postanowieniem w przedmiocie nieuwzględnienia sprzeciwu od zawiadomienia z dnia 2 października 2018r. Wskazany przepis wyraźnie ustanawia związanie sądu granicami sprawy. Rozstrzygnięcie "w granicach danej sprawy" oznacza, że sąd nie może uczynić przedmiotem rozpoznania innej sprawy administracyjnej niż ta, w której wniesiono skargę. Zgodnie z art. 135 P.p.s.a., sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia. Jak wskazuje NSA w wyroku z 14 listopada 2018r., sygn. akt II OSK 2746/16 - publ. w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl, "CBOSA") "sprawa", której granice wiążą wojewódzki sąd administracyjny, a jednocześnie pozwalają mu na objęcie rozstrzygnięciem wszystkich aktów wydanych w jej granicach, nawet podjętych w innych postępowaniach, to sprawa w znaczeniu materialnym, na którą składają się elementy podmiotowe i przedmiotowe. Tożsamość elementów podmiotowych to tożsamość podmiotu będącego adresatem praw lub obowiązków, a tożsamość przedmiotowa to tożsamość treści tych praw i obowiązków oraz ich podstawy prawnej i faktycznej. Z uwagi na treść art. 134 i art. 135 P.p.s.a. w związku z art. 3 § 2 pkt 2 P.p.s.a. kontrolą Sądu w rozpoznanej sprawie, biorąc pod uwagę jej granice, mogą być wyłącznie objęte: postanowienie organu drugiej instancji z [...] marca 2019r. i utrzymane nim w mocy postanowienie Naczelnika US z [...] listopada 2018r. o nieuwzględnieniu sprzeciwu od zawiadomienia z dnia 2 października 2018r. o zagrożeniu ujawnieniem w Rejestrze Należności Publicznoprawnych. Poza granicami rozpoznanej sprawy pozostaje kontrola ostatecznej decyzji Dyrektora IS z dnia [...] marca 2013r. Jeżeli natomiast w ocenie Skarżącego istnieją podstawy do wznowienia postępowania podatkowego zakończonego ostateczną decyzją Dyrektora IS z dnia [...] marca2013r. Skarżący może rozważyć złożenie do właściwego organu podatkowego wniosku o wznowienie postępowania zakończonego tą decyzją. Biorąc pod uwagę powyższe rozważania, nie znajdując podstaw do uwzględnienia skargi, Sąd orzekł o jej oddaleniu w całości na podstawie art. 151 P.p.s.a.