III SA/Wa 117/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alojzy Skrodzki po rozpoznaniu w dniu 4 czerwca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu od zarządzenia Referendarza sądowego dnia 31 marca 2009 r. sygn. akt III SA/Wa 117/09 w sprawie ze skargi Przedsiębiorstwa M. Sp. Jawna na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] listopada 2008 r. Nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązań z tytułu wpłat na Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych za grudzień 2002 r. postanawia odrzucić sprzeciw Przedsiębiorstwo M. Sp. Jawna, powoływana dalej jako "Skarżąca", wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] listopada 2008 r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązań z tytułu wpłat na Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych za grudzień 2002 r. W piśmie z 6 lutego 2009 r. zwróciła się o zwolnienie od opłat sądowych, ponieważ "(...) z uwagi na obecny sezon i brak prac zleconych (...) nie posiada żadnych wolnych środków finansowych". Pismem z 11 lutego 2009 r. Referendarz sądowy zwrócił się do Skarżącej o nadesłanie – w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia bez rozpoznania – wypełnionego formularza PPPr oraz o nadesłanie – w tym samym terminie – innych informacji o jej sytuacji majątkowej. Pismo to, zostało doręczone Skarżącej w dniu 16 lutego 2009 r. , co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, dołączonego do akt sprawy (karta nr 26). Referendarz sądowy postanowieniem z dnia 31 marca 2009 r. pozostawił bez rozpoznania wniosek Skarżącej o przyznanie prawa pomocy. W uzasadnieniu wskazał, że z treści art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), dalej: "p.p.s.a.". wynika, że wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu, lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania i z zestawienia dat doręczenia przesyłki i terminu do złożenia urzędowego formularza wynika, że okoliczność ta zaszła w sprawie. Od tego postanowienia Skarżąca wniosła sprzeciw. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 259 § 1 p.p.s.a. od postanowienia referendarza sądowego co do przyznania lub odmowy przyznania prawa pomocy strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia tego postanowienia. Sprzeciw wniesiony po terminie oraz sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione, a także sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego, niezawierający uzasadnienia podlega odrzuceniu na podstawie art. 259 § 2 p.p.s.a. Ze znajdującego się w aktach sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru (karta nr 32) wynika, że przesyłka zawierająca postanowienie pozostawiające bez rozpoznania wniosek o przyznanie prawa pomocy doręczona została Skarżącej w dniu 6 kwietnia 2009 r. Tym samym siedmiodniowy termin do wniesienia sprzeciwu upłynął, z uwzględnieniem art. 83 § 2 p.p.s.a., w dniu 14 kwietnia 2009 r. (wtorek). Natomiast sprzeciw od tego postanowienia Skarżąca nadała listem poleconym dopiero w dniu 20 kwietnia 2009 r. (karta nr 35), a zatem z uchybieniem siedmiodniowy terminu. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 259 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.