III SA/Wa 1178/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Jarosław Trelka po rozpoznaniu w dniu 2 grudnia 2014 r. wniosku M. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością S.K.A. z siedzibą w W. o podjęcie zawieszonego postępowania w sprawie ze skargi M. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością S.K.A. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od czynności cywilnoprawnych postanawia: - odmówić podjęcia zawieszonego postępowania Postanowieniem z dnia 23 lipca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zawiesił postępowanie sądowe w sprawie ze skargi M. spółka z ograniczoną odpowiedzialnością S.K.A. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od czynności cywilnoprawnych. W uzasadnieniu powyższego postanowienia tut. Sąd wyjaśnił, iż przyczyną zawieszenia postępowania było wystąpienie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w sprawie o sygnaturze akt I SA/Kr 188/13, do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z pytaniami prejudycjalnymi, których treść jest w sposób bezpośredni związana z istotą sporu prawnego w niniejszej sprawie. Wobec powyższego tutejszy Sąd stwierdził, że spełniona została przesłanka zawieszenia postępowania sądowego, o której mowa w art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a."). Pismem z dnia 13 października 2014 r. Skarżąca, reprezentowana przez pełnomocnika, zwróciła się do tut. Sądu z wnioskiem o podjęcie zawieszonego postępowania sądowoadministracyjnego, w uzasadnieniu wskazując, iż w kwestii, której dotyczy spór w niniejszej sprawie, istnieje ugruntowana linia orzecznicza Naczelnego Sądu Administracyjnego oraz sądów administracyjnych, co pozwala stwierdzić, że ostatecznie wypracowano stanowisko w zakresie prawidłowości objęcia zwolnieniem od opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych czynności wniesienia wkładu do spółki komandytowo – akcyjnej. Tytułem przykładu powołano się na orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 czerwca 2014 r. o sygn. II FSK 1470/12 oraz II FSK 1667/12. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Podstawą zawieszenia postępowania sądowego w niniejszej sprawie był art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Stosownie do art. 128 § 1 pkt 4 p.p.s.a., sąd postanowi podjąć postępowanie z urzędu, gdy ustanie przyczyna zawieszenia, w szczególności: gdy rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego postępowania - od dnia uprawomocnienia się orzeczenia kończącego to postępowanie; sąd może jednak i przedtem, stosownie do okoliczności, podjąć dalsze postępowanie. W niniejszej sprawie Sąd wyjaśnił, iż przyczyną zawieszenia postępowania było wystąpienie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w sprawie o sygnaturze akt I SA/Kr 188/13, do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z pytaniami prejudycjalnymi, których treść jest w sposób bezpośredni związana z istotą sporu prawnego w niniejszej sprawie. Mianowicie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie skierował do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej pytania prejudycjalne dotyczące wykładni przepisów prawa unijnego o treści: 1. czy art. 2 ust. 1 lit. b) i c) dyrektywy Rady 2008/7/WE z dnia 12 lutego 2008 r. dotyczącej podatków pośrednich od gromadzenia kapitału (Dz. U. UE L 46 z 21 lutego 2008 r., s. 11), należy interpretować w ten sposób, że za spółkę kapitałową w rozumieniu tych przepisów należy uznać spółkę komandytowo-akcyjną, jeżeli z charakteru prawnego tej spółki wynika, że tylko część jej kapitału i wspólników może spełniać warunki przewidziane w art. 2 ust. 1 lit. b) i c) dyrektywy? 2. w przypadku, jeśli odpowiedź na pytanie pierwsze byłaby negatywna – czy art. 9 dyrektywy kapitałowej należy interpretować w ten sposób, że przyznając uprawnienie państwu członkowskiemu do nieuznawania podmiotów, o których mowa w art. 2 ust. 2 dyrektywy kapitałowej za spółki kapitałowe, przyznaje on dowolność państwu członkowskiemu w zakresie opodatkowania podatkiem kapitałowym tych podmiotów? Sprawa zainicjowana ww. pytaniami została zarejestrowana przed Trybunałem Sprawiedliwości UE pod sygnaturą C-357/13. Jednakże należy stwierdzić, iż dotychczas nie zapadło orzeczenie przed TSUE w tej sprawie. Powyższe z kolei oznacza, iż nie ustały dotychczas przyczyny zawieszenia postępowania, o których mowa w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. W dalszym ciągu istnieje bowiem stan, o którym mowa w ww. przepisie, tj. rozstrzygnięcie niniejszej sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania sądowego tj. postępowania przed Trybunałem Sprawiedliwości UE w sprawie o sygn. C-357/13. TSUE do tej pory nie wydał oczekiwanego wyroku. Sąd zauważa w tym miejscu, iż orzeczeniu wstępnemu TSUE przyznaje się walor "rozszerzonej skuteczności", co oznacza, że nie wiąże ono jedynie w rozpatrywanej sprawie, lecz również w innych obejmujących taki sam stan faktyczny (por. A. Włosińska, Orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich dotyczące Konwencji brukselskiej i Konwencji z Lugano, RPEiS 1999, z. 3–4, s. 75). Sąd krajowy nie może więc orzec wbrew tezom wyrażonym w wyroku TSUE bez narażenia się na zarzut naruszenia prawa Unii Europejskiej (K. Gawlik, R. Grzeszczak, Pytania prejudycjalne polskich sądów, EPS 2008, nr 11, s. 55). Z kolei analizując przesłankę z art. 128 § 1 pkt 4 in fine p.p.s.a. stanowiącą, iż sąd może, stosownie do okoliczności, podjąć dalsze postępowanie przed uprawomocnieniem się orzeczenia kończącego to postępowanie, Sąd uznał, iż nie zachodzi ona w sprawie. Sąd bowiem nie podziela opinii, że w kwestii, której dotyczy spór w niniejszej sprawie istnieje ugruntowana linia orzecznicza Naczelnego Sądu Administracyjnego oraz sądów administracyjnych, co pozwala stwierdzić, że ostatecznie wypracowano stanowisko w zakresie prawidłowości objęcia zwolnieniem od opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych czynności wniesienia wkładu do spółki komandytowo – akcyjnej. O ugruntowanym stanowisku judykatury, zdaniem Sądu, świadczy bowiem niezmienność pewnego poglądu prezentowanego w znacznej liczbie wydawanych orzeczeń. Z uwagi na powyższe Sąd postanowił odmówić podjęcia zawieszonego postępowania sądowego na podstawie art. 128 § 1 pkt 4 a contrario w zw. z art. 131 p.p.s.a.