III SA/Wa 1181/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: , Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Sokołowska (sprawozdawca), po rozpoznaniu w dniu 22 czerwca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. B. na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] stycznia 2011 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wstrzymania postępowania egzekucyjnego postanawia odmówić przywrócenia terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi Skarżąca – A.B., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika dor. pod. J.D., zaskarżyła postanowienie Ministra Finansów dnia [...] stycznia 2011 r. w przedmiocie odmowy wstrzymania postępowania egzekucyjnego Sąd wezwał pełnomocnika do uzupełnienia braku formalnego skargi, tj. do złożenia oryginału lub uwierzytelnionej kopii pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkimi sądami administracyjnymi lub sądami administracyjnymi oraz do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Przesyłkę zawierającą powyższe wezwania doręczono pełnomocnikowi Skarżącej 2 maja 2011 r. (k. 13). Pełnomocnik Skarżącej złożył wniosek z 10 maja 2011 r. o przywrócenie terminu do uzupełnienia powyższego braku formalnego oraz dowodu uiszczenia wpisu sądowego od skargi, dołączając do niego żądany przez Sąd dokument. W uzasadnieniu wykazał, że dopiero w dniu 10 maja 2011 r. otrzymał od Skarżącej potwierdzenie wpłaty sądowej dokonanej w dniu 9 maja 2011 r., a zatem w prawidłowym terminie. Powyższe wynikało z faktu, iż Skarżąca nie mogła przesłać pełnomocnikowi dowodu uiszczenia wpisu sądowego, gdyż awarii uległ komputer jej męża, z którego dokonywała płatności. Dopiero oczyszczenie dysku twardego komputera, dało możliwość zalogowania się na rachunku bankowym i sporządzenia wydruku uiszczonego wpisu. Wskazując na powyższe pełnomocnik Skarżącej podał, że uchybienie terminu miało charakter niezawiniony i zasadnicza czynność uiszczenia wpisu została dokonana w wyznaczonym przez Sąd terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. –dalej: "p.p.s.a."), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo o odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Wymogi stawiane wnioskowi o przywrócenie terminu sprecyzowane zostały w art. 87 § 1 i § 2 p.p.s.a. – strona powinna wystąpić z takim wnioskiem w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, a w jego treści uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Zgodnie natomiast z § 4 tej regulacji równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Zatem przywrócenie terminu może mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której pełnomocnik Skarżącej nie mógł usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Przechodząc do oceny wniosku o przywrócenie terminu wskazać należy, iż bezspornym jest, że strona, bądź jej pełnomocnik mogą domagać się przywrócenia terminu do dokonania czynności sądowej jedynie wtedy, gdy są w stanie uprawdopodobnić, że uchybienie terminu do jej dokonania nastąpiło bez ich winy, ze względu na okoliczności od ich niezależne, którym pomimo dołożenia należytej staranności nie byli w stanie przeciwdziałać (por. postanowienia NSA z dnia 25 maja 2004 r., sygn. akt FZ 63/04 oraz z dnia 15 grudnia 2004 r., sygn. akt OZ 809/2004). Podkreślić należy, że brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony (pełnomocnika ją reprezentującego) dbającej należycie o własne interesy. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie to nastąpiło wskutek przeszkody, której strona (pełnomocnik strony) nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. W ocenie Sądu okoliczność wskazana we wniosku przez pełnomocnika Skarżącej, nie stanowi przesłanki uzasadniającej brak winy w uchybieniu terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi. Z pewnością okolicznością taką nie jest okoliczność przez niego podana – otrzymanie dopiero w dniu 10 maja 2011 r. potwierdzenia wpłaty opłaty sądowej od Skarżącej z uwagi na awarię komputera. Podkreślenia wymaga fakt, że pełnomocnik. był wezwany do usunięcia braku formalnego skargi poprzez nadesłanie pełnomocnictwa procesowego do reprezentowania strony Skarżącej oraz do uiszczenia wpisu sądowego od skargi a nie do nadesłania potwierdzenia uiszczenia wpisu. Ponadto brak możliwości nadesłania potwierdzenia uiszczenia wpisu (do której pełnomocnik i tak nie był zobowiązany) nie ma bezpośredniego związku z możliwością nadesłania do Sądu pełnomocnictwa do reprezentowania Skarżącej. W związku z powyższym wskazany powód, dla których pełnomocnik Skarżącego nie uzupełnił braku formalnego skargi poprzez nadesłanie pełnomocnictwa nie miał charakteru nadzwyczajnego i nie był spowodowany żadną przeszkodą niemożliwą do usunięcia. Tym samym zdaniem Sądu pełnomocnik nie wskazał okoliczności, które mogłyby uprawdopodobnić brak winy w uchybieniu terminu. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 86 § 1., Sąd postanowił jak w sentencji