III SA/Wa 1183/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Ewa Radziszewska-Krupa, , po rozpoznaniu w dniu 22 lipca 2009r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] kwietnia 2009r. Nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe w podatku od towarów i usług oraz koszty postępowania egzekucyjnego postanawia: - odrzucić skargę - T. P., działając przez pełnomocnika – adwokata P. K., złożył 9 czerwca 2009r. skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] kwietnia 2009r. w przedmiocie odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe Spółki "P. C." S.A. z siedzibą w W. w podatku od towarów i usług oraz koszty postępowania egzekucyjnego. W rejestrze dochodów budżetowych Sądu do 21 lipca 2009r. nie odnotowano uiszczenia od wyżej wskazanej skargi stałego wpisu sądowego w wysokości 500 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm. powoływanej dalej: "P.p.s.a."), pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. Trybunał Konstytucyjny wyrokiem z 7 marca 2006r., sygn. akt SK 11/05 (Dz. U. Nr 45, poz. 322) orzekł o niezgodności z art. 221 P.p.s.a., a także z art. 2 Konstytucji RP § 5 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193, ze zm., dalej zwane "rozporządzeniem Rady Ministrów"), zgodnie z którym wpis stały od skargi wnoszonej przez adwokata lub radcę prawnego uiszczano na wezwanie, po przekazaniu skargi sądowi. Orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego opublikowane zostało w Dzienniku Ustaw z 17 marca 2006r. i z tym dniem przestał obowiązywać wskazany przepis rozporządzenia Rady Ministrów. Przedmiotem skargi jest decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w W. orzekająca o odpowiedzialności członka zarządu – skarżącego - za zaległości podatkowe Spółki Akcyjnej w podatku od towarów i usług oraz koszty postępowania egzekucyjnego. Tym samym nie można uznać, że przedmiotem zaskarżonego aktu była należność pieniężna, stanowiąca wartość przedmiotu zaskarżenia, o której mowa w art. 216 P.p.s.a. W rezultacie nie mógł mieć zastosowania w sprawie § 1 rozporządzenia Rady Ministrów, określający wysokość wpisu stosunkowego w postępowaniu sądowoadministracyjnym i stanowiący, że wysokość ta zależy od wysokości należności objętej zaskarżonym aktem. Należało zatem uiścić od skargi wpis stały. Wysokość wpisu stałego określają przepisy § 2 rozporządzenia Rady Ministrów, w zależności od formy prawnej zaskarżonego aktu, a także od jego przedmiotu. Sąd stwierdził, że zaskarżoną decyzję należy zakwalifikować jako objętą dyspozycją § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia Rady Ministrów, zgodnie z którym wpis w sprawach skarg z zakresu zobowiązań podatkowych, nieobjętych wpisem stosunkowym, wynosi 500 zł. Zważywszy na treść art. 219 § 1 P.p.s.a. oraz powołanego wyżej art. 221 P.p.s.a. przy wnoszeniu skargi na decyzję orzekającą o odpowiedzialności członka zarządu za zobowiązania podatkowe spółki, podlegającej o czym mowa wyżej opłacie stałej (wpisowi stałemu), pełnomocnik strony skarżącej - adwokat, winien uiścić wpis, bez wezwania. Tymczasem, jak wynika z akt sprawy, pełnomocnik strony skarżącej – adwokat przy wniesieniu skargi nie wpłacił należnego wpisu stałego. Nie uczynił tego również w okresie późniejszym (do 21 czerwca 2009r.), co zostało potwierdzone notatką starszego księgowego (k. 17 akt sądowych). Uznać zatem należało, że w sprawie zachodzi określona w ww. art. 221 P.p.s.a. przesłanka odrzucenia skargi, tj. nieuiszczenie przez profesjonalnego pełnomocnika wpisu stałego, któremu skarga ta podlegała. Sąd, mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 220 § 3 w zw. z art. 221 i art. 219 § 1 P.p.s.a. oraz art. 58 § 3 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.