III SA/Wa 1190/07

PostanowienieWSA w Warszawie2007-08-07

Skład orzekający: Małgorzata Długosz-Szyjko

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga do sądu administracyjnego przysługuje na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie uznania ponaglenia za nieuzasadnione?
Ratio decidendi
Na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie uznania ponaglenia za nieuzasadnione nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Postanowienie to nie mieści się w katalogu zaskarżalnych aktów i czynności wymienionych w art. 3 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w szczególności nie jest decyzją administracyjną, postanowieniem kończącym postępowanie lub rozstrzygającym sprawę co do istoty, ani innym aktem lub czynnością dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.
Stan faktyczny
Skarżący wniósł skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W., które uznało za nieuzasadnione jego ponaglenie na niezałatwienie w terminie przez Prezydenta W. sprawy zaliczenia części nadpłaty w opłacie targowej na poczet zaległości z tytułu podatku od nieruchomości. Skarżący zarzucił naruszenie przepisów Ordynacji podatkowej dotyczących terminów załatwienia sprawy. Sąd administracyjny rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Długosz-Szyjko, , po rozpoznaniu w dniu 7 sierpnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia ... kwietnia 2007 r. Nr ... w przedmiocie uznania ponaglenia za nieuzasadnione postanawia odrzucić skargę Pismem z dnia ... maja 2007 r. Skarżący M. G. wniósł skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia ... kwietnia 2007 r. uznające za nieuzasadnione ponaglenie Skarżącego na niezałatwienie w terminie przez Prezydenta W. sprawy zaliczenia części nadpłaty w opłacie targowej na poczet zaległości z tytułu podatku od nieruchomości. Skarżący zarzucił, iż wskazane wyżej postanowienie wydane zostało bez wnikliwej oceny stanu faktycznego oraz zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, a także przy zbyt daleko idącej swobodzie w interpretacji przepisów ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60, z późn. zm.) regulujących kwestie terminów załatwienia sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.; dalej: p.p.s.a.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest postanowienie wydane w wyniku rozpoznania przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. ponaglenia Skarżącego na niezałatwienie w terminie przez Prezydenta W. sprawy zaliczenia części nadpłaty w opłacie targowej na poczet zaległości z tytułu podatku od nieruchomości, którym to postanowieniem ponaglenie to uznano za nieuzasadnione. Zgodnie z art. 141 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej na niezałatwienie sprawy we właściwym terminie lub terminie ustalonym na podstawie art. 140 stronie służy ponaglenie do organu podatkowego wyższego stopnia. W takiej sytuacji stronie przysługuje następnie skarga do sądu administracyjnego na bezczynność organu, ale z tej drogi, jak wynika z treści skargi, Skarżący nie skorzystał. Ponaglenie jest specyficznym środkiem ochrony praw strony w postępowaniu podatkowym. Jego rozpoznanie następuje w formie postanowienia, na które nie służy zażalenie. Postanowienie to nie należy również do kategorii postanowień kończących postępowanie w sprawie lub też rozstrzygających sprawę co do istoty, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. Nie jest to także wskazany w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. inny akt lub czynność z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Oznacza to, że na postanowienie takie skarga do sądu administracyjnego nie przysługuje. Z tej też przyczyny skargę Skarżącego jako niedopuszczalną należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz § 3 p.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 29.07.2026. · Źródło