III SA/Wa 1193/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Sylwester Golec, po rozpoznaniu w dniu 19 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. M. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w [...] z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...] oraz poprzedzającego go postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego [...] z dnia [...] października 2016 r. nr [...] w sprawie ze skargi R. M. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w [...] z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w [...] z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...] oraz poprzedzającego go postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego [...] z dnia [...] października 2016 r. nr [...] R. M. (zwany dalej: Skarżącym") wniósł w niniejszej sprawie skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w [...] z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...], utrzymujące w mocy, na skutek wniesionego przez Skarżącego zażalenia, postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego [...] z dnia [...] października 2016 r. nr [...] w przedmiocie oddalenia wniesionych przez Skarżącego zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym. We wskazanej skardze Skarżący zawarł również wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia organu nadzoru nad postępowaniem egzekucyjnym w administracji oraz poprzedzającego go postanowienia organu egzekucyjnego w przedmiocie oddalenia wniesionych przez Skarżącego zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym w administracji. W uzasadnieniu przedmiotowego wniosku Skarżący wskazał, że w niniejszej sprawie na skutek nadużyć organów podatkowych doszło do wszczęcia wobec niego egzekucji, jako byłego prezesa zarządu spółki, w sytuacji gdy ta spółka dysponuje majątkiem, z którego możliwe jest zaspokojenie jej zobowiązań. Zdaniem Skarżącego, jest to niezgodne z przepisami ustanawiającymi odpowiedzialność osób wchodzących w skład organów spółki. Skarżący dodał też, że prowadzona wobec niego w przedstawionej sytuacji egzekucja jest dla niego krzywdząca i prowadzi do trudnych do odwrócenia skutków i znacznej szkody. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 z późn. zm.) – zwanej dalej: "p.p.s.a.", sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać w całości lub w części wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeśli w wyniku ich wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Należy podkreślić, iż wstrzymanie wykonania może jednak dotyczyć wyłącznie tych aktów administracyjnych, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy akt administracyjny nadaje się jednak do tak rozumianego wykonania. Nie kwalifikują się bowiem do wykonania te spośród aktów prawnych, które dla sprowadzenia stanu prawnego lub faktycznego w nim określonego nie wymagają czynności podmiotów uprawnionych. W rzeczywistości więc problem wykonania aktu administracji dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki (por. P. Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - komentarz, Lexis Nexis, W-wa 2005, str. 295). Nie ma zatem możliwości wstrzymania wykonania odmownej decyzji, np. decyzji o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji, czy też decyzji o odmowie wznowienia postępowania. Postanowienie organu nadzoru utrzymujące w mocy zaskarżone postanowienie organu egzekucyjnego w przedmiocie oddalenia zarzutów w sprawie prowadzonego postępowania egzekucyjnego – a tego rodzaju postanowienie zostało zaskarżone przez Skarżącego w niniejszej sprawie i objęte wnioskiem o wstrzymanie wykonania, nie wymaga wykonania i nie nadaje się do wykonania, bowiem w wyniku wydania takiego rodzaju aktu administracyjnego na stronie nie ciąży żaden obowiązek nadający się do dobrowolnego wykonania bądź kwalifikujący się do egzekucji. Nadmienić w tym miejscu również należy, że przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. nie daje podstaw do wstrzymywania postępowania egzekucyjnego, co pozostaje uprawnieniem organu egzekucyjnego działającego na podstawie ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (por. postanowienie NSA z dnia 18 września 2015 r., sygn. akt II FZ 641/15, CBOSA). W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Sąd odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia organu nadzoru nad prowadzonym postępowaniem egzekucyjnym w administracji, nie znajdując również z tych samych powodów podstaw do wstrzymania wykonania poprzedzającego postanowienia organu egzekucyjnego w przedmiocie oddalenia wniesionych przez Skarżącego zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym.