III SA/Wa 1197/10
PostanowienieWSA w Warszawie2011-01-14
Skład orzekający: Krystyna Kleiber
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy sąd administracyjny może wstrzymać wykonanie decyzji określającej stratę w podatku dochodowym od osób prawnych bez wykazania przez skarżącego niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków?Ratio decidendi
Sąd administracyjny może wstrzymać wykonanie decyzji tylko wtedy, gdy skarżący wykaże, że jej wykonanie spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Wnioskodawca ma obowiązek szczegółowego uzasadnienia i przedstawienia dowodów na poparcie tych przesłanek. W przypadku braku takiego uzasadnienia i dowodów, sąd odmówi wstrzymania wykonania decyzji.Stan faktyczny
Spółka 'A.' złożyła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z lutego 2010 r. dotyczącą określenia straty w podatku dochodowym od osób prawnych za 2005 rok. Wraz ze skargą wniosła o wstrzymanie wykonania tej decyzji, argumentując, że jej wykonanie spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i trudnych do usunięcia skutków. Sąd rozpatrzył ten wniosek na posiedzeniu niejawnym.Rozstrzygnięcie
Odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Krystyna Kleiber, po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku "A." Sp. z o.o. z siedzibą w W. o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] luty 2010 r. Nr [...] w przedmiocie określenia straty w podatku dochodowym od osób prawnych za 2005 r. postanawia - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji -
"A." Sp. z o.o. z siedzibą w W., zwana dalej "Skarżącą" złożyła skargę na decyzję z dnia [...] luty 2010 r. Nr [...] w przedmiocie określenia straty w podatku dochodowym od osób prawnych za 2005 r.
W skardze zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Zdaniem Skarżącej brak wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji spowodowałby niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody wraz z trudnymi do usunięcia skutkami.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
W świetle art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako "P.p.s.a." po przekazaniu Sądowi skargi, Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Z powołanego wyżej przepisu wynika zatem, że Sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli została spełniona co najmniej jedna z ustawowych przesłanek, tj. zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Wskazane przesłanki są zwrotami niedookreślonymi, klauzulami generalnymi odsyłającymi do ocen pozaprawnych. Użyte przez ustawodawcę pojęcia "znaczna szkoda" lub "trudne do odwrócenia skutki" wymagają konkretyzacji w dokładnie i wszechstronnie zgromadzonym materiale dowodowym, który powinien w szczególności zaprezentować wnioskodawca. W tym miejscu, wskazać należy, że w art. 61 § 3 P.p.s.a chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być zrekompensowana wskutek zwrotu spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, jak również nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. Trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienie WSA w Białymstoku z 8 sierpnia 2006 r., II SA/Bk 352/06, LexPolonica nr 1241556).
Oznacza to, że to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek szczególnie wnikliwego uzasadnienia wniosku, tak aby przekonać Sąd do zasadności zastosowania ochrony tymczasowej.
Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, iż Skarżąca nie wykazała inicjatywy w zakresie uprawdopodobnienia przesłanek wstrzymania wykonalności aktu administracyjnego. Nie uzasadniła bowiem wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji oraz nie przedstawiła żadnych dowodów na poparcie swoich twierdzeń. Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniach: z dnia 25 maja 2004 r., sygn. akt FZ 71/04 (niepublikowane) i sygn. akt FZ 87/04 (niepublikowane) oraz z dnia 18 maja 2004 r. sygn. akt FZ 65/04 (niepublikowane) podkreślił, iż to na stronie ciąży obowiązek uzasadnienia wniosku, a w tym wskazania okoliczności uzasadniających jego uwzględnienie. Sąd administracyjny nie dokonuje żadnych ustaleń faktycznych w sprawie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Tymczasem Skarżąca ograniczyła się w istocie do sformułowania wniosku i ogólnikowego wskazania art. 61 § 3 P.p.s.a., z którego wynika, iż brak wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji spowodowałby niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody wraz z trudnymi do usunięcia skutkami. Bez okoliczności uzasadniających wystąpienie przesłanki "trudnych do odwrócenia skutków", o której mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a., oraz bez przedstawienia stosownych dokumentów, potwierdzających jej istnienie, nie jest możliwa ocena wniosku pod kątem spełnienia warunków uzasadniających wstrzymanie zaskarżonej decyzji.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., Sąd odmówił wstrzymania zaskarżonej decyzji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 29.07.2026. · Źródło