III SA/Wa 12/14

WyrokWSA w Warszawie2014-04-15

Skład orzekający: Małgorzata Długosz-Szyjko, Ewa Radziszewska-Krupa, Anna Wesołowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy postanowienie organu odwoławczego uchylające postanowienie organu pierwszej instancji o pozostawieniu bez rozpatrzenia zażalenia, uznając pełnomocnictwo złożone na etapie ponaglenia za skuteczne w postępowaniu głównym, jest zgodne z prawem?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem. Organ odwoławczy prawidłowo uznał, że złożenie pełnomocnictwa na etapie ponaglenia na niezałatwienie sprawy w terminie oznacza, iż pełnomocnik jest umocowany do reprezentowania strony w postępowaniu, którego dotyczyło ponaglenie. Fakt przyjęcia odmiennej wykładni niż w poprzednim postanowieniu, korzystnej dla podatnika, nie czyni zaskarżonego rozstrzygnięcia niezgodnym z prawem.
Stan faktyczny
Skarżący złożył wniosek o opodatkowanie w formie karty podatkowej. Po kontroli podatkowej ustalono, że prowadził on również inną działalność gospodarczą. Organ podatkowy wszczął postępowanie w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia decyzji ustalającej wysokość karty podatkowej. Pełnomocnik Skarżącego zgłosił swój udział w postępowaniu, składając odpis pełnomocnictwa. Organ pierwszej instancji pozostawił bez rozpatrzenia odwołanie Skarżącego z powodu nieuzupełnienia braków formalnych, w tym nie złożenia pełnomocnictwa. Organ odwoławczy uchylił postanowienie organu pierwszej instancji, uznając pełnomocnictwo złożone na etapie ponaglenia za skuteczne w postępowaniu głównym. Skarżący wniósł skargę na postanowienie organu odwoławczego w części dotyczącej uzasadnienia.
Rozstrzygnięcie
Oddalił skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Małgorzata Długosz-Szyjko, Sędziowie sędzia WSA Ewa Radziszewska-Krupa, sędzia WSA Anna Wesołowska (sprawozdawca), Protokolant st. sekretarz sądowy Iwona Mazek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 kwietnia 2014 r. sprawy ze skargi B. S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] listopada 2013 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia postanowienia w sprawie pozostawienia bez rozpatrzenia zażalenia oddala skargę W dniu 27 lutego 2006 r. Skarżący, B. S., złożył w Urzędzie Skarbowym [...] (NUS) wniosek (PIT-16) w sprawie opodatkowania w formie karty podatkowej z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie "taxi osobowa" od dnia 1 marca 2006 r. Decyzją z [...] lutego 2008 r. NUS ustalił Skarżącemu wysokość stawki karty podatkowej na 2008 r. w kwocie 212,00 zł miesięcznie. W dniu 12 sierpnia 2011 r., na podstawie upoważnienia do kontroli z 11 sierpnia 2011 r. udzielonego przez NUS, w stosunku do Skarżącego została wszczęta kontrola podatkowa za okres od 1 stycznia 2006 r. do 31 grudnia 2009 r. w zakresie m. in. zryczałtowanego podatku dochodowego od przychodów ewidencjonowanych, w wyniku której ustalono, że oprócz prowadzenia działalności gospodarczej - usługi taksówkowe w zakresie przewozu osób - opodatkowanej zryczałtowanym podatkiem dochodowym w formie karty podatkowej, Skarżący prowadził inną pozarolniczą działalność gospodarczą, tj. działalność w zakresie kupna i sprzedaży nieruchomości. Postanowieniem z [...] lipca 2012 r. (doręczonym Skarżącemu 7 sierpnia 2012 r.) NUS wszczął z urzędu postępowanie w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia decyzji ustalającej wysokość podatku w formie karty podatkowej na 2008 r. W dniu 14 sierpnia 2012 r. do Urzędu Skarbowego wpłynęło pismo z 13 sierpnia 2012 r., w którym W. S. wskazał, iż przesyła w załączeniu do akt sprawy odpis pełnomocnictwa z dowodem uiszczenia należnej opłaty skarbowej i zgłosił swój udział w czternastu postępowaniach wskazując ich sygnatury. NUS w piśmie z 21 września 2012 r., skierowanym do W. S., poinformował, że chcąc reprezentować Skarżącego we wszystkich postępowaniach podatkowych, o numerach wymienionych w piśmie z 13 sierpnia 2012 r., winien on złożyć odpisy pełnomocnictwa do akt każdej z wymienionych spraw, jak też od każdego z tych odpisów uiścić opłatę skarbową. W. S. w piśmie z 8 października 2012 r. wyjaśnił, że przy piśmie z 13 sierpnia 2012 r. przesłał w załączeniu do akt spraw odpis pełnomocnictwa z dowodem uiszczenia należnej opłaty skarbowej i zgłosił swój udział w postępowaniach (wskazał sygnatury czternastu postępowań). Wskazał, że zgłoszone pełnomocnictwo jest ważne i organ jest zobligowany do jego respektowania. W dniu [...] listopada 2012 r. NUS wydał postanowienie, w którym postanowił nie uznać, iż W. S. został umocowany do reprezentacji Skarżącego jako pełnomocnik w postępowaniu nr [...]. Decyzją z [...] lutego 2013 r. NUS stwierdził wygaśnięcie decyzji z [...] lutego 2008 r. w sprawie ustalenia wysokości stawki karty podatkowej na 2008 r. Decyzja została skierowana do Skarżącego i odebrana przez niego w dniu 13 marca 2013 r. Postanowieniem z [...] maja 2013 r. Dyrektor Izby Skarbowej w W. (DIS) pozostawił bez rozpatrzenia odwołanie z 19 marca 2013 r. od ww. decyzji, złożone przez W. S., w związku z nieusunięciem braków formalnych odwołania w wyznaczonym siedmiodniowym terminie, to jest w związku z nie złożeniem w terminie pełnomocnictwa. Skarżący złożył na powyższe postanowienie zażalenie wskazując, że żądane pełnomocnictwo zostało złożone do akt sprawy przy piśmie z 11 grudnia 2012 r. Postanowieniem z [...] sierpnia 2013 r. DIS, po uprzednim wezwaniu Skarżącego do uzupełnienia braków formalnych zażalenia, to jest do złożenia pełnomocnictw do reprezentowania Skarżącego, uznając, że braki te nie zostały uzupełnione w wyznaczonym siedmiodniowym terminie pozostawił bez rozpatrzenia zażalenie z 12 czerwca 2013 r. na ww. postanowienie z [...] maja 2013 r. DIS wyjaśnił, że powyższe pełnomocnictwo nie zostało złożone do akt postępowania zakończonego wydaniem zaskarżonej decyzji, ale w toku postępowania dotyczącego ponaglenia na nie załatwienie sprawy w terminie, czyli do akt postępowania dotyczącego wyłącznie ponaglenia. W zażaleniu na to postanowienie Skarżący ponownie podniósł, że żądane pełnomocnictwo zostało złożone do akt sprawy przy piśmie z 11 grudnia 2012 r. Po rozpatrzeniu zażalenia na to postanowienie DIS postanowieniem z [...] listopada 2013 r. uchylił w całości postanowienie organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu wskazał, że konieczne jest ustalenie, czy przesłany przez W. S. odpis pełnomocnictwa jest skuteczny w sprawie nr [...], a w konsekwencji czy wywołuje skutki w przedmiotowym postępowaniu zażaleniowym. Zdaniem organu, ponieważ ponaglenie jest specyficznym środkiem prawnym, nie będącym jednak typowym środkiem zaskarżenia i nie wpływającym na merytoryczną stronę rozpatrywanej sprawy, uprawnionym jest twierdzenie, że ponaglenie jest środkiem prawnym powiązanym z postępowaniem merytorycznym toczącym się przed organem, mającym z nim związek a konkretnie z oceną długości tego postępowania, środkiem służącym ochronie praw strony w tym postępowaniu a zatem nie stanowi odrębnej od niego sprawy. Skoro pełnomocnictwo winno być dołączone do akt sprawy (tj. akt konkretnego postępowania podatkowego) przedłożenie go na etapie ponaglenia o którym mowa w art. 141 Ordynacji podatkowej, skutkować powinno uznaniem, iż pełnomocnictwo to zostało złożone do akt tej konkretnej sprawy, której niezałatwienie w terminie jest przedmiotem zaskarżenia. Organ zalecił zatem, aby po ponownym rozpatrzeniu sprawy - w wyniku złożonego zażalenia z dnia 11 września 2013 r. - organ odwoławczy uznał, że przekazany przy piśmie z 11 grudnia 2012 r. odpis pełnomocnictwa upoważnia W. S. do reprezentowania Skarżącego przed DIS i Naczelnikiem Urzędu Skarbowego [...] w sprawie [...], a w konsekwencji do działania w postępowaniu zażaleniowym w sprawie postanowienia z dnia [...] maja 2013 r. o pozostawieniu bez rozpatrzenia odwołania z 19 marca 2013 r. na decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego [...] z [...] lutego 2013 r. Nr [...]. Stąd, postanowienie z dnia [...] sierpnia 2013 r. Nr [...] pozostawiające, na skutek nieusunięcia w wyznaczonym i terminie braków formalnych, zażalenie z 12 czerwca 2013 r. bez rozpatrzenia, winno zostać wyeliminowane z obrotu prawnego. Pismem z 2 grudnia 2013 r. Skarżący reprezentowany przez W. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na niniejsze postanowienie w części dotyczącej uzasadnienia i wniósł o: zobowiązanie DIS do uzupełnienia decyzji o uzasadnienie prawne i faktyczne; stwierdzenia naruszenia przez organ wskazanych w petitum skargi przepisów prawa; zasądzenie kosztów postępowania według norm przypisanych. Zarzucił rażące naruszenie art. 210 § 4 oraz art. 187 § 1 w zw. z art. 122, art. 121 § 1 i art. 120 Ordynacji podatkowej. W jego ocenie, organ podatkowy pozbawił Skarżącego możliwości polemiki z ustaleniami organów, gdyż Skarżący nie wie, z jakiego konkretnie powodu organ uznał nagle pełnomocnictwo Skarżącego. W odpowiedzi na skargę DIS podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje : Skarga jest niezasadna. Z treści skargi wynika, że Skarżący nie kwestionuje sentencji uzasadnienia. Zgadza się również z wyrażony w uzasadnieniu poglądem, zgodnie z którym złożenie pełnomocnictwa na etapie ponaglenia na niezałatwienie w terminie sprawy wszczętej postanowieniem z [...] lipca 2012 r. w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia decyzji ustalającej wysokość podatku w formie karty podatkowej za 2008 r. uznać należy za złożenie pełnomocnictwa do akt tej konkretnej sprawy. Wobec powyższego przypomnieć należy, że zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny uchyla zaskarżony akt jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy jak również naruszenie przepisów postępowania (inne niż skutkujące koniecznością wznowienia postępowania), o ile miało ono wpływ na wynik sprawy. W ocenie sądu, zaskarżone postanowienie odpowiada prawu, organ prawidłowo uznał, że złożenie przez pełnomocnika Skarżącego pełnomocnictwa do akt sprawy na etapie ponaglenia na nie załatwienie sprawy w terminie, oznacza, że pełnomocnik umocowany jest do reprezentacji Skarżącego w toku postępowania w sprawie, której dotyczyło ponaglenie. Faktycznie, z punktu widzenia podatnika może budzić zdziwienie postępowanie organu, który najpierw dwukrotnie (postanowieniem z [...] maja 2013 r. wydanym w sprawie pozostawienia bez rozpatrzenia odwołania od decyzji NUS z [...] lutego 2013 r., i postanowieniem z [...] sierpnia 2013 r. wydanym w sprawie pozostawienia bez rozpatrzenia zażalenia na powyższe postanowienie) uznaje pełnomocnictwo złożone na etapie ponaglenia za nie upoważniające pełnomocnika Skarżącego do reprezentowania go w toku postępowania w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia decyzji ustalającej wysokość podatku w formie karty podatkowej za 2008 r. by uznać ostatecznie, że opisane wyżej pełnomocnictwo uznać należy jednak za złożone do akt sprawy dotyczącej stwierdzenia wygaśnięcia decyzji ustalającej wysokość podatku w formie karty podatkowej za 2008 r. Jednak nie można zapominać, że właśnie w celu umożliwienia ponownego zbadania sprawy i przeanalizowana podjętego rozstrzygnięcia wprowadzony został wymóg dwuinstancyjności postępowania, który w tym przypadku realizowany był poprzez rozpoznawanie zażalenia przez ten sam organ, z uwagi na fakt, że zaskarżone rozstrzygnięcia wydawane były przez DIS. W tej sytuacji, fakt przyjęcia odmiennej niż w poprzednim postanowieniu wykładni pojęcia "akt sprawy" i to w sposób korzystny dla podatnika nie może skutkować uznaniem zaskarżonego postanowienia za niezgodne z prawem. Ustosunkowując się do poniesionych w skardze zarzutów naruszenia przepisów postępowania sąd wskazuje, że DIS w zaskarżonym postanowieniu wyjaśnił, odwołując się m.in. do wykładni językowej, z jakich przyczyn uznaje pełnomocnictwo złożone 11 grudnia 2012 r. za złożone do akt postępowania w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia decyzji ustalającej wysokość podatku w formie karty podatkowej za 2008 r. Na stronach 7-9 uzasadnienia DIS odniósł się również do podnoszonych w zażaleniu zarzutów naruszenia art. 196 § 1, 125 i 145 § 1 oraz 121 § 1 O.p. Okoliczność, że Skarżący nie podziela argumentów podniesionych przez DIS nie może być uznane za naruszenie przez organ art. 210 §1 4 O.p. W ocenie sądu, skoro zaskarżone postanowienie odpowiada prawu brak było podstaw do jego wyeliminowania z obrotu, co skutkowało oddaleniem skargi na podstawie art. 151 p.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło