III SA/Wa 1215/12

Referendarz sądowy Lucyna Kaligowska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego ustanowionego z urzędu w sprawie ze skargi L.D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lutego 2012 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2008 r. postanawia odmówić przyznania pełnomocnikowi wynagrodzenia Postanowieniem z 11 marca 2013 r. przyznano Skarżącemu L.D. prawo pomocy w zakresie ustanowienia doradcy podatkowego, którym wyznaczony został M.C. . Wyrokiem z 20 września 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę Skarżącego. Postanowieniem z 24 października 2013 r. przyznano pełnomocnikowi wynagrodzenie za reprezentację Skarżącego przed Sądem I instancji. Pismem z 3 lutego 2014 r. pełnomocnik wystąpił z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od powyższego wyroku, który to termin Sąd przywrócił na mocy postanowienia z 18 lutego 2014 r. Wniesioną wraz z tym wnioskiem skargę kasacyjną Sąd następnie odrzucił postanowieniem z 12 sierpnia 2014 r. Powodem tego odrzucenia było nieopłacenie wspomnianej skargi, po uprzednim zakończeniu postępowania o przyznanie prawa pomocy. W postępowaniu tym odmówiono mianowicie Skarżącemu zwolnienia od kosztów sądowych. W związku z nierozpatrzeniem zawartego w skardze kasacyjnej wniosku o przyznanie wynagrodzenia pismem z 27 października 2014 r. pełnomocnik zwrócił się ponownie o jego przyznanie. Wskazał, że wynagrodzenie to należy się za takie czynności jak: sporządzenie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, sporządzenie tej skargi oraz sporządzenie zażalenia na postanowienie w przedmiocie zwolnienia od kosztów sadowych. Pełnomocnik podkreślił, że za czynności te nie otrzymał żadnego wynagrodzenia. Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") wyznaczony (...) doradca podatkowy (...) otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności (...) doradców podatkowych (...) w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Wynagrodzenie pełnomocnika będącego doradcą podatkowym ustala się na podstawie rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz. U. nr 31, poz. 153). Stosownie do § 4 ust. 2 tego rozporządzenia wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Jak zauważył Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 13 sierpnia 2014 r. (II OZ 759/14) z treści tych przepisów wynika, że aby Skarb Państwa mógł wypłacić wynagrodzenie wyznaczonemu z urzędu pełnomocnikowi konieczne jest złożenie oświadczenia, iż opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części, co pozwala w istocie określić wysokość tego wynagrodzenia. Brak oświadczenia w przedstawionym brzmieniu nie stanowi uchybienia formalnego, które można uzupełnić na wezwanie Sądu w trybie art. 49 p.p.s.a., gdyż nie jest pismem w rozumieniu art. 45 – 48 p.p.s.a. Oświadczenie, że opłaty z tytułu udzielenia pomocy prawnej nie zostały wypłacone w całości lub w części, jest nieodzownym elementem uzasadnienia wniosku o przyznanie kosztów, stanowiącym przesłankę do przyjęcia, że praca pełnomocnika nie została wynagrodzona. Brak takiego oświadczenia wywołuje skutki materialnoprawne, polegające na utracie prawa do wynagrodzenia (por. postanowienia NSA z: 24 marca 2010 r., sygn. akt I OZ 200/2010; 18 czerwca 2008 r., sygn. akt I OZ 390/2008, dostępne CBOSA). Z akt sprawy wynika, iż wniosek pełnomocnika o przyznanie wynagrodzenia nie zawiera oświadczenia, o jakim mowa w § 4 ust. 2 rozporządzenia, tj. nie określono w nim, czy opłaty z tytułu prowadzonej sprawy zostały zapłacone w całości lub w części, czy też nie. Z tego względu wniosek ten podlega oddaleniu jako nieuzasadniony (por. postanowienie SN z 14 października 1998 r. sygn. akt II CKN 687/98, OSNC 1999/3/63). W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.