III SA/Wa 1216/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Małgorzata Długosz-Szyjko (sprawozdawca), Sędziowie sędzia WSA Marek Krawczak, sędzia WSA Elżbieta Olechniewicz, Protokolant starszy referent Karol Kodym, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 października 2014 r. sprawy ze skargi A. L. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia oddala skargę Decyzją z dnia [...] grudnia 2013 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w O. określił Skarżącej – A. L., wysokość zobowiązania podatkowego w zryczałtowanym podatku dochodowym z tytułu odpłatnego zbycia zabudowanej nieruchomości. Postanowieniem z tego samego dnia Naczelnik Urzędu Skarbowego nadał rygor natychmiastowej wykonalności powyższej decyzji nieostatecznej. Postanowienie to zostało wysłane 6 grudnia 2013 r., a uznano je za doręczone, w trybie art. 150 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) – dalej "O.p.", w dniu 23 grudnia 2013 r. Pismem z dnia 7 stycznia 2014 r. (data stempla pocztowego) Skarżąca wniosła zażalenie na powyższe postanowienie. Postanowieniem z dnia [...] lutego 2014 r. Dyrektor Izby Skarbowej w W. stwierdził uchybienie terminowi do wniesienia zażalenia. Dyrektor Izby Skarbowej wskazał, że zgodnie z adnotacjami Urzędu Pocztowego, znajdującymi się na kopercie, zawierającej przedmiotowe postanowienie z dnia [...] grudnia 2013 r., przesyłka ta awizowana była dwukrotnie - po raz pierwszy w dniu 9 grudnia 2013 r. oraz powtórnie w dniu 17 grudnia 2013 r. Z kolei w dniu 24 grudnia 2013 r. Urząd Pocztowy dokonał jej zwrotu. Przedmiotowe postanowienie zostało zatem, zgodnie z art. 150 O.p., uznane za doręczone w dniu 23 grudnia 2013 r. Organ odwoławczy podkreślił, że przedmiotowe postanowienie zostało skierowane na adres wynikający ze wskazanych przez pełnomocnika Skarżącej danych adresowych. Podkreślił również, iż pełnomocnik Skarżącej do dnia wysłania przedmiotowego postanowienia nie złożył żadnego dokumentu, z którego wynikałaby zmiana formy doręczenia dokumentów. Wprawdzie w piśmie z dnia 4 grudnia 2013 r. pełnomocnik Skarżącej zawarł wniosek o doręczanie wszelkich pism za pomocą środków komunikacji elektronicznej, jednakże wniosek ten wpłynął do naczelnika Urzędu Skarbowego w dniu 9 grudnia 2013 r., tj. już po wysłaniu przedmiotowego postanowienia w formie papierowej. Uzasadniając dokonane rozstrzygnięcie Dyrektor Izby Skarbowej odwołał się do art. 236 § 2 pkt 1 O.p. i stwierdził, że termin do wniesienia zażalenia na przedmiotowe postanowienie z dnia [...] grudnia 2013 r. upływał w dniu 30 grudnia 2013 r., natomiast zażalenie złożone zostało w dniu 7 stycznia 2014 r., co dokumentuje data stempla pocztowego. Organ odwoławczy zauważył przy tym, że zgodnie z art. 162 § 1 i § 2 O.p., w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na wniosek zainteresowanego, złożony w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi, jeżeli zainteresowany uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Jednakże w niniejszej sprawie nie złożono wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia. W skardze Skarżąca wniosła o uchylenie w całości powyższego postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] lutego 2014 r., zarzucając naruszenie: 1) art. 144a § 1 w związku z art. 150 § 2 oraz w związku z art. 200 § 1 O.p., poprzez wadliwe uznanie, że doręczenie postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] grudnia 2014 r. nastąpiło w trybie art. 150 § 2 O.p. w dniu 23 grudnia 2013 r., w sytuacji, w której - z uwagi na zgłoszony przez pełnomocnika strony w otwartym terminie do wypowiedzenie się w sprawie materiału dowodowego, tj. w dniu 4 grudnia 2013 r., wniosek o doręczanie wszelkich pism za pomocą środków komunikacji elektronicznej - doręczenie takie nie może być uznane za skuteczne, 2) art. 228 § 1 pkt 2 w związku z art. 239 O.p., poprzez uznanie, że zażalenie na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] grudnia 2014 r. zostało złożone z uchybieniem terminu do jego wniesienia. Według Skarżącej w niniejszej sprawie nie mogło dojść do skutku doręczenie zastępcze, o którym mowa w art. 150 O.p., z uwagi na uchybienia, których dopuścił się Naczelnik Urzędu Skarbowego. Datą złożenia wniosku o doręczanie korespondencji w trybie art. 144a § 1 O.p. był bowiem dzień 4 grudnia 2013 r. – tj. dzień nadania pisma, nie zaś dzień 9 grudnia 2013 r. - data wpływu pisma organu. Organ powinien zatem doręczać wszelkie pisma za pośrednictwem środków komunikacji elektronicznej. Zdaniem Skarżącej dopiero w przypadku nieotrzymania potwierdzenia doręczenia pisma w formie elektronicznej, organ podatkowy uprawniony byłby do stosowania doręczeń w sposób określony w art. 144 O.p. Dlatego najwcześniejszą datą doręczenia przedmiotowego postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego był wskazywany w zażaleniu dzień 2 stycznia 2014 r., kiedy to pełnomocnikowi Skarżącej okazano to postanowienie. Zażalenie na przedmiotowe postanowienie zostało więc wniesione w ustawowym terminie, gdyż siedmiodniowy termin na wniesienia zażalenia upływał z dniem 9 stycznia 2014 r. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu. Zarzuty skargi uznał za niezasadne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest bezzasadna. 1. Okoliczności tej sprawy nie są sporne - Naczelnik US w dniu 6 grudnia 2013 r. wysłał pocztą postanowienie o nadaniu rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego w zryczałtowanym podatku dochodowym z tytułu odpłatnego zbycia zabudowanej nieruchomości. Uznał, że postanowienie to zostało doręczone 23 grudnia w trybie art. 150 O.p. Niesporne jest także, że dopiero w piśmie z 4 grudnia strona podała nowe wskazania co do sposobu doręczania korespondencji i że pismo to doręczone zostało do US dopiero 9 grudnia 2013 r. Spór dotyczy natomiast wykładni prawa w kwestii daty, od której organ związany był nowymi wskazaniami co do sposobu doręczania pism Stronie, czy będzie to data nadania pisma przez pełnomocnika - 4 grudnia 2013 r., czy data odbioru tego pisma przez organ – 9 grudnia 2013 r., a w konsekwencji prawidłowości ustalenia daty doręczenia postanowienia z [...] grudnia 2013 r., od której należało liczyć termin do wniesienia zażalenia na to postanowienie. 2. W opinii Sądu rację w tym sporze maja organy podatkowe. Organ podatkowy do dnia wysłania postanowienia nie otrzymał bowiem żadnego dokumentu, z którego wynikałaby zmiana formy doręczenia korespondencji. Wprawdzie w piśmie z dnia 4 grudnia 2013 r. Pełnomocnik Skarżącej zawarł wniosek o doręczanie wszelkich pism za pomocą środków komunikacji elektronicznej na adres poczty elektronicznej [...]., jednakże wniosek ten wpłynął do Urzędu Skarbowego w O. dopiero w dniu 9 grudnia 2013 r., tj. po wysłaniu postanowienia w formie papierowej. Nie można uznać że Naczelnik US w momencie nadawania pisma na poczcie związany był wskazaniami strony, których jeszcze nie otrzymał. A zatem postanowienie nadane na poczcie 6 grudnia 2013 r. na adres pełnomocnika, należało uznać za skierowane do wysyłki we właściwym trybie i na właściwy adres. W postępowaniu podatkowym, w myśl art. 148 § 1 O.p., pisma doręcza się osobom fizycznym w ich mieszkaniu lub miejscu pracy. W przypadku nieobecności adresata w mieszkaniu pisma doręcza się za pokwitowaniem pełnoletniemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, gdy osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi. Zawiadomienie o doręczeniu pisma sąsiadowi lub dozorcy domu umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub na drzwiach mieszkania adresata lub w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata (art. 149 O.p.). Z kolei zgodnie z art. 150 O.p. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 148 § 1 lub art. 149, operator pocztowy przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej. Adresata zawiadamia się dwukrotnie o pozostawaniu pisma w miejscu określonym w § 1. Powtórne zawiadomienie następuje w razie niepodjęcia pisma w terminie 7 dni (§ 1a). Zawiadomienie o pozostawaniu pisma w miejscu określonym w § 1 umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata. W tym przypadku doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy (§ 2). Zaskarżone postanowienie zostało wysłane listem poleconym w dniu 6 grudnia 2013 r. na adres ul. [...], [...] W.. Adres ten wynikał z danych adresowych wskazanych przez pełnomocnika Strony adw. D. G. Przesyłka awizowana była dwukrotnie: po raz pierwszy w dniu 9 grudnia 2013 r., powtórnie w dniu 17 grudnia 2013 r. - co potwierdzają znajdujące się na kopercie adnotacje Urzędu Pocztowego. Zasadnie zatem postanowienie z dnia [...] grudnia 2013 r. adresowane do Pełnomocnika Strony - adwokata D. G. – uznano za doręczone w dniu 23 grudnia 2013 r., w trybie art. 150 O.p. Zażalenie na to postanowienie wniesione zostało dopiero w dniu 7 stycznia 2014 r., a zatem z uchybieniem terminu wynikającego z art. 236 § 2 pkt 1 O.p. W takiej sytuacji nie można uznać, że organ odwoławczy naruszył prawo wydając postanowienie, w którym stwierdził uchybienie terminowi do wniesieniu zażalenia. Albowiem w razie uchybienia terminowi do wniesienia zażalenia, organ odwoławczy nie ma innej możliwości niż wydanie postanowienia, o którym mowa w art. 228 § 1 pkt 2 O.p. - stwierdzającego fakt uchybienia terminowi. Tym samym podniesione zarzuty należało uznać za całkowicie bezpodstawne. Mając na względzie wszystkie przedstawione powyżej okoliczności, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270; dalej jako "P.p.s.a.") skargę oddalił.