III SA/Wa 1223/15

PostanowienieWSA w Warszawie2015-08-06

Skład orzekający: Marcin Piłaszewicz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy spółka, która nie wykazała swojej sytuacji finansowej w sposób należyty, może uzyskać prawo pomocy w zakresie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych?
Ratio decidendi
Spółce odmawia się przyznania prawa pomocy w zakresie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych, ponieważ nie wykazała swojej sytuacji finansowej w sposób należyty, a także nie wykazała zaistnienia przesłanek z art. 246 § 2 PPSA. Niewykazanie sytuacji finansowej, w tym nieprzedłożenie wszystkich wymaganych dokumentów, nosi znamiona lekceważenia zaleceń urzędnika i uniemożliwia ocenę wniosku.
Stan faktyczny
Spółka A. sp. z o.o. złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej. Spółka nie przedłożyła wszystkich wymaganych dokumentów finansowych, wskazując na brak prowadzenia działalności, zajęcie środków na rachunkach bankowych przez egzekucję oraz brak możliwości sprzedaży majątku. Referendarz sądowy zauważył, że spółka regulowała inne zobowiązania w kwocie przekraczającej koszty sądowe i reprezentowana jest przez profesjonalnego pełnomocnika.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono spółce przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.

Pełny tekst orzeczenia

6.08.2015 r. Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Marcin Piłaszewicz na posiedzeniu niejawnym w dniu 6.08.2015 r po rozpoznaniu wniosku A. sp. z o.o. o przyznanie prawa pomocy w postaci częściowego zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A. sp. z o.o. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] .02.2015 r Nr [...] w przedmiocie odmowy zwolnienia od egzekucji środków pieniężnych zgromadzonych na rachunku bankowym p o s t a n a w i a odmówić spółce przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie A. sp. z o.o., na formularzu PPPr z 12/6/2015 r, złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych Spółka, w wykonaniu wezwania referendarza sądowego z 19/6/2015 r (m.in. o zestawienie faktur VAT za sześć miesięcy prowadzenia działalności gospodarczej, wyciągów z rachunków bankowych za ostatnie trzy miesiące prowadzenia działalności gosp, sprawozdanie finansowe za 2014 r, zestawienie należności i zobowiązań, wysokości dopłat poczynionych przez wspólników, wskazanie wysokości i źródeł finansowania działalności spółki – korespondencji, obsługi prawnej, księgowej etc), przekazała tabele bilansu sporządzone 8 kwietnia 2015 r, wyciąg z rachunku bankowego za okres od 1/04/2015 r do 30/6/2015 r. W formularzu PPPr spółka poinformowała o tym, że: - nie prowadzi obecnie działalności gospodarczej i nie generuje dochodów z uwagi na fakt zatrzymania Prezesa Zarządu i brak możliwości podejmowania decyzji biznesowych; - środki finansowe na rachunkach spółki zostały zajęte w drodze egzekucji; - nie posiada ruchomości i nieruchomości, które mogłaby sprzedać w celu uzyskania środków finansowych; - wysokość kapitału zakładowego to [...] tys. zł, wartość środków trwałych – [...] zł. W piśmie z 15/7/2015 r spółka wskazała, ze wspólnicy nie dokonywali dopłat, natomiast koszty postepowania prowadzonego przed WSA są uzależnione od wyniku sprawy i maja zostać uiszczone po zakończeniu sprawy. Rozpoznanie sprawy zależy od uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 100 zł. Referendarz sądowy zauważa, że już po wniesieniu skargi do Sądu spółka regulowała inne zobowiązania w wysokości kilkukrotnie przekraczającej wysokość wymagalnych kosztów sądowych. Wynika to z jednego nadesłanego wyciągu z rachunku bankowego, tj z wyciągu z [...] (drugi wciąg – z [...] SA nie został złożony) Z akt sprawy nie wynika, by wydatki te korzystały z pierwszeństwa zaspokojenia przed należnościami z tytułu kosztów sądowych. Z uwagi na treść wydanych uprzednio względem spółki postanowień o prawie pomocy, jak też – niezależnie od treści tych postanowień – z uwagi na fakt reprezentowania jej przez profesjonalnego pełnomocnika, spółka miała świadomość reguł postępowania o prawo pomocy i świadomość kolejności zaspokajania kosztów. Z tego samego powodu spółka znała skutki prawne niepełnego wykonania wezwania referendarza sądowego. Oznacza to, że niezłożenie odpisów wyciągów z wszystkich rachunków bankowych, zestawienia faktur VAT, zestawienia aktualnych należności i zobowiązań, z oznaczeniem dokonanych spłat, jak też brak wskazania wysokości i źródeł finansowania (lokalu, obsługi księgowej i in) należy zakwalifikować jako znamiona niewykazania sytuacji, w której spółka znajduje się. W tym zakresie niewykonanie wezwania referendarza sądowego nosi znamiona jaskrawego lekceważenia treści zaleceń urzędnika a żądane informacje pozostały dla urzędnika oceniającego wniosek "magnum ignotum" (wielką niewiadomą). Skoro sytuacja spółki nie została wykazane należycie, to brak jest – zdaniem referendarza sądowego - powodów umożliwiających przyznanie spółce prawa pomocy. Nie jest tym powodem podnoszona przez stronę we wniosku "strata": a to tak z uwagi na łatwość generowania straty w polskim systemie rachunkowym, jak też z uwagi na brak wykazania pierwszeństwa (przed zobowiązaniami z tytułu kosztów) sądowych) innych wydatków generujących "stratę". Decyzja o odmiennej treści byłaby wyrazem nieposzanowania dorobku sądów administracyjnych w zakresie badania zdolności strony do uiszczenia kosztów postępowania w sprawie. Marginalnie tylko referendarz sądowy wskazuje, że rozmiar prowadzonej działalności, jeszcze w 2014 r, wynikający z nadesłanej tabeli bilansu (kilkusettysięczne obroty, wartość inwestycji i należności) nakłada na podmiot prowadzący działalność gospodarczą obowiązek zabezpieczenia środków na poczet sporów sądowych w proporcji właściwej do wysokości obrotów. Referendarz sądowy wykazuje zarazem szacunek dla dorobku prawnego nie tylko sądów administracyjnych, ale też sądów w ogóle w zakresie zabezpieczenia przez spółkę środków na poczet kosztów postępowania wskutek podjęcia dodatkowych działań. Pogląd o zbliżonej treści wyraża Minister Sprawiedliwości: w ramach finansowej kalkulacji kosztów prowadzenia działalności przedsiębiorca powinien przewidywać również środki na ewentualne dochodzenie należności i spory sądowe (odpowiedź podsekretarza stanu w ministerstwie sprawiedliwości - z upoważnienia ministra - na interpelację nr 4754 w sprawie zwolnień od kosztów postępowania sądowego). Tenże szacunek dla dorobku nakazuje referendarzowi sądowemu uznanie, że spółka nie wykazała zaistnienia którejkolwiek przesłanki z art. 246 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz 270 ze zm., dalej: P.p.s.a.) i wykazując poszanowanie dla zasady "ex iniuria non oritur ius", należało odmówić przyznania prawa pomocy. W konsekwencji, na podstawie art. 243 § 1 u.p.p.s.a., art. 245 § 3, art. 246 § 2 pkt 2 u.p.p.s.a. oraz art. 258 § 2 pkt 7 u.p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 29.07.2026. · Źródło