III SA/Wa 1228/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Tarno, Sędziowie Sędzia WSA Alojzy Skrodzki, Asesor WSA Aneta Trochim-Tuchorska (spr.), Protokolant Lidia Wasilewska, po rozpoznaniu w dniu 16 października 2007 r. na rozprawie sprawy ze skargi T. A. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] kwietnia 2007 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania egzekucyjnego p o s t a n a w i a 1) umorzyć postępowanie sądowe, 2) zwrócić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz skarżącego T. A. kwotę 50 zł (pięćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu połowy wpisu od skargi. T.A. (zwany dalej "Skarżącym") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] kwietnia 2007 r. w przedmiocie uchylenia postanowienia Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego [...] z [...] lutego 2006 r., mocą którego umorzono postępowania egzekucyjne. W rejestrze opłat sądowych tutejszego Sądu stwierdzono uiszczenie w dniu 27 lipca 2007 r. wpisu sądowego w kwocie 100 zł od ww. skargi. Na podstawie zarządzenia z 22 sierpnia 2007 r. termin rozprawy w sprawie ze skargi Skarżącego został wyznaczony na dzień 16 października 2007 r. Pismem z 11 października 2007 r. Skarżącej złożył oświadczenie o cofnięciu skargi na wskazane wyżej postanowienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej "ppsa") skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W literaturze przedmiotu przyjmuje się, że cofnięcie skargi jest rezygnacją strony z kontynuowania wszczętego przez nią postępowania przed sądem administracyjnym. Cofnięcie skargi może mieć zarówno formę pisemną, jak i ustną złożoną do protokołu rozprawy (B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 159). Z powyższego przepisu wynika, że sąd rozpoznający wniosek strony skarżącej w przedmiocie cofnięcia skargi dokonuje w określonych granicach merytorycznej kontroli zaskarżonego rozstrzygnięcia. Sąd ten bowiem musi mieć na względzie by cofnięcie skargi nie zmierzało do obejścia prawa, jak również by wskutek cofnięcia skargi nie pozostały w obrocie prawnym akty lub czynności dotknięte wadą nieważności. Z akt sprawy wynika, że Skarżący złożył stosowne oświadczenie o cofnięciu skargi na wskazane na wstępie postanowienie. Rozpoznając ten wniosek Sąd nie stwierdził, aby w sprawie wystąpiły przesłanki wyłączające skuteczność cofnięcia skargi, o których mowa w art. 60 ppsa. Skoro przesłanki te nie wystąpiły, Sąd jest cofnięciem skargi związany. Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 1 ppsa Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W ocenie Sądu, oświadczenie zawarte w piśmie z 11 października 2007 r. stanowi skuteczne cofnięcie skargi. Wobec powyższego należało, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 60 ppsa, orzec jak w pkt 1 sentencji postanowienia. O zwrocie kwoty 50 zł jako połowy wpisu sądowego od pisma cofniętego, orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 2 ppsa.