III SA/Wa 1238/15

Dnia 22 października 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: , Przewodnicząca Sędzia WSA Elżbieta Olechniewicz, po rozpoznaniu w dniu 22 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] marca 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2013 r. postanawia: odrzucić skargę Skarżący – M. K. , wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] marca 2015 r. w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2013 r. Na mocy zarządzenia Przewodniczącej Wydziału z dnia 11 maja 2015 r., Skarżącego wezwano do ustanowienia pełnomocnika do doręczeń w kraju, w terminie dwóch miesięcy, od dnia doręczenia niniejszego wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru powyższego pisma, zawierającego wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi, wynika, że zostało one doręczone pełnomocnikowi Skarżącego w dniu 25 maja 2015 r. (karta nr 23 i nr 27 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 299 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej "p.p.s.a.", jeżeli strona nie ma miejsca zamieszkania lub zwykłego pobytu albo siedziby w Rzeczypospolitej Polskiej lub innym państwie członkowskim Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwie członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) − stronie umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym i nie ustanowiła pełnomocnika do prowadzenia sprawy mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Rzeczypospolitej Polskiej, jest obowiązana wraz z wniesieniem skargi ustanowić pełnomocnika do doręczeń mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Rzeczypospolitej Polskiej. Stosownie do § 3 powyższego przepisu w razie niedopełnienia obowiązku, o którym mowa w § 2, sąd wzywa stronę, aby uzupełniła ten brak w terminie dwóch miesięcy od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Do wezwania stosuje się odpowiednio sposób doręczenia, o którym mowa w § 1 tego przepisu. Z akt sądowych sprawy wynika bezspornie, iż wezwanie do ustanowienia pełnomocnika do doręczeń w kraju zawierało prawidłowe pouczenia o skutkach niezastosowania się do tego wezwania w wyznaczonym terminie. Powyższe wezwanie zostało skutecznie doręczone Skarżącemu w dniu 25 maja 2015 r. - na adres do doręczeń wskazany w skardze. Dwumiesięczny termin do ustanowienia pełnomocnika do doręczeń w kraju rozpoczął więc bieg następnego dnia po doręczeniu wezwania, tj. w dniu 26 maja 2015 r. Termin ten upłynął z dniem 27 lipca 2015 r. (poniedziałek) - zgodnie z zasadami obliczania terminów, określonymi w art. 83 § 1 i § 2 p.p.s.a. – gdyż dzień 26 lipca 2015 r. był dniem ustawowo wolnym od pracy (niedziela). Do dnia 27 lipca 2015 r. Skarżący powinien zatem ustanowić pełnomocnika do doręczeń w kraju. Z akt sprawy nie wynika natomiast, aby Skarżący w wyznaczonym terminie dokonał powyższej czynności i ustanowił pełnomocnika do doręczeń w kraju. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 299 § 2 i § 3 p.p.s.a., Sąd postanowił o odrzuceniu skargi.