III SA/Wa 1242/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Dziełak (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Barbara Kołodziejczak-Osetek, Sędzia WSA Jerzy Płusa, Protokolant specjalista Lidia Wasilewska, po rozpoznaniu w dniu 8 lutego 2011 r. na rozprawie sprawy ze skargi W. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] marca 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy rozłożenia na raty zaległości w podatku od spadków i darowizn postanawia umorzyć postępowanie sądowe Skarżący – W. B. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] marca 2010 r. w przedmiocie odmowy rozłożenia na raty zaległości w podatku od spadków i darowizn. Postanowieniem z 18 sierpnia 2010 r. Sąd przyznał Skarżącemu prawo pomocy w zakresie zwolnienia od wpisu sądowego od skargi. Pismem z 2 lutego 2011 r. Skarżący cofnął skargę. Uzasadnił to pojawieniem się okoliczności umożliwiających zapłatę zaległości podatkowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) – dalej: "p.p.s.a." skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd, który jednakże uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Sąd nie stwierdził, aby w sprawie wystąpiły przesłanki wyłączające skuteczność cofnięcia skargi, o których mowa w powyższym przepisie. Skuteczne cofnięcie skargi obliguje Sąd do umorzenia postępowania (art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 60 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.